#itibar dergi

[yantekerlek]

[erenist]

güneş katlanıp dürüldüğünde hiçbir işe yaramayacak bütün o yolları bilmek de

[erenist]

Şiirimiz nâra-yı haktır, dersimiz seyrân-ı Hû Kalbimiz gülistan-ı haktır alnımız ferman-ı Hû Ezelde duyduğumuz o sesin ebedi pervanesiyiz Şarkımız makam-ı haktır, susmamız kelam-ı Hû Bir kuyudan acı çekmeyen ne bilsin bizim Yusuf ’umuz Kovamız menba-ı haktır kuyumuz mirac-ı Hû Ne ki yazamaz melekler peşindeyiz o amelin Arzumuz sima-ı haktır derdimiz aşk-ı Hû

Said Yavuz (Şair)

[erenist]

Bazı yüzler bakmamak içindir Ahmet Bir yaprak gibi saklamak için Güller koparmamak içindir Sözünü kesmemek gibi bir dervişin Yarım bırakmamak gibi güzel bir şiiri   Hüzün ey yüzünün ebedi kardeşi Senin soluğun benim ciğerlerim içindir Sensiz yaşadım kim beni nerden bilecektir Ama severim rüzgârların sevdiği gibi başakları Kaç kez atmışsa kalbim o kadar senindir

Said Yavuz (şair)

[sedayeterkarakoc]

Yaşayana Ölüm Tarifleri 

Hiç roman yazmadım bilemem nasıl yaşanır uzun bir hayat

Nasıl yazılır bilemem

Masalından atılmış Leyla’yı yeni bir aşka ikna etmenin şiiri

Hiçbir şey geri dönmüyor dünyaya

İlk fırlatıldığı zamana

Uçmayı bir baş dönmesi sanmaya alışırdım belki de

Yalnız içimdeki müziği çalmanın ustasıyım oysaki

Yaşamın sonuna gelmişim gibi yaşıyorum her günü

  Füruğ gibi ben de uzun bir caddedir demiştim yaşam

Ben başında sen sonunda beklediğimiz

Ve kader aramızda gidip gelen bir tramvaydır orda 

Bana dolu gelirken sana bomboş giden

Yaşam demiştim, yabancı bir şehrin 

Uzak bir otelinde kalmışız mahcubiyetidir belki de

  Tanımlamalardan sıkıldım, tanımaktan dünyayı

Hâlbuki dünya beni tanımıştı,

Bir Yusufçuk böceği gibi dalgın atlatmıştım sebepsiz günleri

Geyiklerin karnını yasladığı sarıçamlara benzetmiştim

Yeryüzünün bayram sabahlarındaki ürpermesini

Esperanto demiştim birden yüksek sesle Esperanto

Hiçbir yere gitmek istemese de her yere giden bir şairim ben

Böylece modern zamanlardan istifa edebilir miyim rabbim

  Rabbim, şimdi içime bir cennet ferahlığı üflesen

Üstüme düşse aynı ferahlık kuş seslerinden

Düşüme girse sancağın altındaki mübarek tayfa

Saygısını kazansam hısım akrabanın, konu komşunun

İnna lillahi ve inna ileyhi raciun 

 Mustafa Akar, İtibar Dergisi

İZDİHAM

[yarayse]

Tarık Tufan'dan biz dalgınlar için birkaç öğüt

-Evden çıkarken unuttuğun bir şey olup olmadığını düşünme. Unutmuşsundur. Zihnini başka şeylerle meşgul etme; bir vicdanın var ve eğer sahiden yanındaysa dışarı çıkabilirsin.

-O durak göğe bakma durağı değil. Keşke olsaydı ama değil. Bu kadar otobüsü kaçırırsan, artık yetişmen gereken bir işin de olmayabilir. 

-Artık satranç öğrenmek için çabalamaktan vazgeç. Şaire kulak ver; göğe dalgın bakanlar için doğru bir uğraş değil satranç. Taşların birbirinden bu kadar farklı hareket edebildiği oyunlar sana göre değil.

-Pahalı eşyalart ve aksesuarlar alma. Nasılsa bir yerlerde bırakacaksın. Pahalı, bol aksesuarlarla donatılmış, kalabalık bir hayat sürme. Nasılsa onu da bırakacaksın. 

-İnsanların yüzlerine bakınca bir hikayeleri olduğunu düşün ve unutma ki gerçek anlamda biriyle tanışmak, hikayesine tanık olmaktır. O zaman yüzlerini unutmazsın.

-Renkli yapışkanlı hatırlatma kağıtlarına ne yazarsan yaz, yine unutursun. Bir meselen varsa yarasını taşıyacaksın. Yara, dalgınlığa gelebilir bir şey değildir.

İtibar Dergi, sayı16

[sanrisalmevzular]

Bir dal düşün, kırılmış kendine

demiş İbrahim Tenekeci...