#itscarloanthony

[itscarloanthony]

Wala namang masama kung hindi tayo kagawapuhan o ganun kaganda. Wala tayong magagawa. Yan ang binigay sa atin. We are still blessed at dapat thankful tayo kung ano man ang ibinigay sa atin at kung sino tayo ngayon. Wala din namang problema kung babaero o lalakero ang isang tao. Kung ano man ang reason o ang intention, we have to respect. Hindi ko sinasabing tama. Eh baka yun ang nakakapagpasaya sa isang tao. Sino tayo para humusga? We don't know. We can never can tell. Pero kung hindi ka naman kagandahan o kagwapuhan tapos lalakero o babaero ka pa, eh ibang usapan naman na yata yan, diba po? Binabaril sa mukha pag ganyan. Biro lang. Kamusta mga intellectual lightweight?

[itscarloanthony]

REASONS KUNG BAKIT HINDI KA DAPAT MASYADONG CLINGY

Sabi nga nila, "Clinginess is next to Godliness." Teka, yun ba yun?

Don't get me wrong. Napakasarap naman talaga sa pakiramdam kapag meron kang tinatawag na "Bae", "Baby Cakes", "Sweetie Pie", "Love Muffin", "mummy/daddy (mej ew to. sorry)" at kung ano-ano pang pwedeng itawag sa iyong iniirog.

"Sweet ko nga eh, anong masama run? Buti nga hindi ako nag cheat!" Okay? Tama nga naman. Pero medyo mali ka kung iniisip mo na walang masama na maidudulot yan. Di ko sinasabing mas okay na mag cheat ka sa partner mo. Isang malaking kahangalan pero sa tingin ko, mas malala pa ito dahil mas malaking parte ng sarili mo ang naapektuhan kapag masyado ka sa pagka-clingy.

Oo, kailangan natin maging sweet at clingy kapag nasa isang relasyon pero maniwala ka sakin, kapag sumobra ka diyan iyan din ang mag tatanggal ng icing sa ibabaw ng cupcake niyo.

1. Lahat ng sobra, nakakaumay. Kahit ang pinaka paborito mong Leche Flan kapag minaya't maya mo, magsasawa ka rin. Andun na tayo sa dapat may sweetness pero wag naman yung OA na. Imbis na mapakilig mo siya, nagiging nakakaurat ka na.

2. Personal Space. Tayo ay isang individual na nilikha na may pansariling karapatan. They do not own our humanity. Satin yun. That is our birthright. Wag mo hahayaang mawala yun sayo at huwag mo rin sanang agawin yung sa kanya. A healthy relationship consists of two healthy individuals. Tama ba yun?

3. No Time For Your Squad. Number 1 sakit ng mga nagkaka-jowa. Nakakalimutan na ang mga tropa nila at naaalala na lang kapag may problema at kung may kailangan. Wag ganun. Ang gara ng ganung galawan. Pahalagahan natin sila dahil sa panahon ngayon, sa tingin ko mas madali na maghanap ng jojowain kesa humanap ng tunay troops. Quality dude, quality.

4. Nami-misplace mo yung "Ikaw". Bilang may birthright ka nga, wag mo kakalimutan na may iba ka pa pwedeng gawin sa buhay. Wala naman masama mag me-time paminsan-minsan. Yun yung pagkakataon kung saan mas nakikilala natin ang sarili natin. Hindi dapat laging nakadepende ang kaligayahan at mga desisyon natin sa ibang tao.

5. Self-esteem. Sabi nila, clinginess shows lack of confidence, desperation and low self-esteem. So, kailangan nating i-workout yan dahil lalong mababawasan or mawawalan ka na ng pagpapahalaga sa sarili kapag masyado kang pabebe, este clingy.

6. Insecurity! Dahil nga mababa ang self-esteem, nagiging insecure tayo. Lalong tumataas ang pagnanais nating maging miyembro ng Hasht5 o kaya naman sumikat kagaya nung pabebe na kumain ng mamon sa mall. Kidding aside, hindi maganda ang maidudulot niyan sa sarili mo, lalo na sa relasyon niyo. Just don't.

7. Possessiveness. Malaking "No". Osige, sayo yan at wala dapat makaagaw sayo niyan pero senyales lang ito nung dalawa na huling binanggit. Wala naman na dapat dahilan para gawin pa to, kasi kung minamahal at inaalagaan mo siya ng mabuti wala dapat makakaagaw sa kanya mula sayo. (ew)

8. Controlling. For the third time, meron tayong birthright! At walang sinuman ang dapat umagaw nito sa atin. Ang pagkakaroon ng possessive at controlling na partner ay parang impyerno, kasi parang sinusunog ka ng buhay. Uhm. Well, yun ang sabi nila. Ewan ko lang?

9. Trust Issues. Dahil nga sobrang clingy ka, nagiging TH ka. Tigilan mo yan. Trust, -- Isa sa pinaka-importanteng sangkap ng kahit anong relasyon. Kapag nabutas yan, nawawalan na ng silbi.

10. Bye bye bye! Isa yan sa mga pangunahing rason kung kaya bakit merong iniiwanan. Kaya wag masyadong clingy. Para kasing madami ang nawawala kapag pinaikot natin ang mundo natin sa isang tao. Marami tayong nakakaligtaan sa paligid natin. Hindi dapat ganun. Hindi naman tayo planeta na meron lang isang axis at umiikot sa araw. Hindi ko sinasabing gawin mo lahat ito at hindi ko rin sinasabi na tama ang mga pinagsasabi ko, pero malay mo. Ikaw rin.

At higit sa lahat, baka wala naman kasing "kayo"? Ano ba talaga kayo at bakit ka clingy? Eh hindi ka naman pala sigurado kaya wag kang clingy diyan. Okay?

Kaya naman, ito ang aking katanungan. Ito'y personal ko lamang na tanong: "Tingin mo ba, dapat ka ba maging clingy sa isang tao na ang tingin sayo ay hindi tao? Magiging clingy ka ba sa isang tao na ang tingin sayo ay mas masahol pa sa hayop? Dude, ang kasagutan, -- Common Sense."

Joke lang.

K.Bye

@itscarloanthony

[itscarloanthony]

Excerpt.

"Ano, itatago mo lang? Hindi mo sasabihin? Wala ka manlang gagawin? Nako. Kabag ang aabutin mo niyan.

Ayoko naman yata ng ganun? Baka masiraan ako ng bait. Win or go home. Kung masasaktan ka lang rin naman, maganda yung isahan na lang. Isang sakitan para rekta process of healing na agad.

Wala naman tayo sa isang pelikula na merong script at direktor na siyang masusunod sa kung ano ang dapat at sunod na mangyayari. Hindi yung sa dinami-dami ng mga pinagdaanan nung bida eh maganda parin ang katapusan.

Wala naman masamang mangarap at maghangad ng magandang eksena bago tuluyang mag roll ang credits. Wag lang sana nating kakalimutan na may isang katotohanan sa buhay: "walang sad or happy ending. Ang meron lang, ending at reality ever after".

--------------------------------------------------------------

Kamusta? Long time ah.

Wala lang, mema lang.

Pasensya na, matagal-tagal ding walang kuda.

Ayan. Para nanaman akong tanga, wala namang kausap.

Anyways, yun lang. Sige. Goodnight.

@itscarloanthony

[itscarloanthony]

*Insert Title Here*

Hi. Kamusta? Okay ka lang ba? Wala lang. Pa-pampam lang.

Pasensya ka na. Wala naman talaga ako sasabihing maganda. Gusto ko lang talaga na makausap ka.

Busy ka ba? Pwede ba kitang maabala? Mukha ka kasing balisa. O baka feeling ko lang yun? Kung wala ka namang ginagawa, sama ka muna sakin. Ano? Pwede ka? Oh, halika na. Lumayo na muna tayo sa kanila.

Alam ko medyo masagwa pakinggan. Pero walang ibang ibig sabihin yan. Hindi kita ki-kidnappin at hindi ko rin ibebenta ang laman loob mo sa mga kawatan. Hindi rin ako rapist na pipilitin kang tumihaya para makabuo tayo ng isang pamilya. Wag kang mag-alala. Gusto ko lang talaga na makasama ka. Ano? Halika na. Lumayo na muna tayo sa kanila.

Stressed ka na ba sa trabaho dahil tambak ang gawain at hindi mo nahi-hit ang deadline? Masyado na bang bida-bida ang officemate mo na walang ibang ginawa kundi sumipsip sa boss mong kupal rin? Nako, pabayaan mo na muna yan. Mamamatay rin yang mga yan. Joke lang. Mag relax ka muna. Ang hindi natapos na trabaho pwede mong balikan, pero ang oras na lumipas ay hindi mo na pwedeng ibalik. So. Ano? Halika na. Lumayo na muna tayo sa kanila.

Sawa ka na ba sa mga tao sa paligid mo na naninira at hinuhusgahan ka? Nako. Hayaan mo na. Ibig sabihin lang niyan ay nasa likod mo lang sila. Hindi sila karapat-dapat para bigyan ng oras at pansin mo. Iwanan na natin yang mga yan. Halika na. Lumayo na muna tayo sa kanila.

Hindi ka binayaran ng kaibigan mo na nangutang sayo dahil bibili daw ng ticket para sa concert ng Super Junior. Na kapag sinisingil mo ay siya pa ang may ganang magalit. Ang tibay ng mukha niyan. Magsara sana ang butas ng pwet niyan. Pabayaan mo na. Alis na lang tayo. San mo ba gusto pumunta? Halika na. Lumayo na muna tayo sa kanila.

Um-order ka ng Jolly Spaghetti pero kakapiranggot ang sauce tapos wala pang hotdog. Ay sus. Talagang nakaka-beastmode yun. Pero wala kang magawa. Andyan na yan eh. Huwag ka na mag-reklamo at baka duraan pa nila yang spaghetti mo. Kainin mo na lang yan tapos lipat tayo sa kabila. Ano? Halika na. Lumayo na muna tayo sa kanila.

Yung nagpakatanga ka dahil buong akala mo na forever na talaga kasi sobrang saya ninyong dalawa. Tapos ipinagpalit ka niya sa iba dahil nung 3rd weeksary niyo, hindi mo naibigay ang gusto niya. Forever ka ng forever hanggang sa na-realize mo na lang na ang forever lang naman pala talaga ay ang kalandian niya. Hay. Wag mo na pag-aksayahan ng oras yan. Ano? Halika na. Lumayo na muna tayo sa kanila.

Kanina malungkot ka tapos biglang sumigla nung nag message siya. Ilang saglit lang, nabagok ang ulo mo sa hindi malaman na kadahilanan at bigla na lang nag beastmode ka. Easy ka lang. Pag-usapan natin yan. Ano? Halika na. Lumayo na muna tayo sa kanila.

Madalas mapapaisip ka rin. Unti-unti mong nakikita kung paano tumatakbo ang buhay. Kung hanggang ngayon wala kang nakikita, mag isip-isip at lumingon ka. Maaaring may nakaligtaan ka. Ako, naniniwala parin ako na ang lahat ng nangyayari sa buhay natin ay may dahilan. Kung ano yun at bakit, hindi ko alam. Pero sigurado ako na hindi papayag ang tadhana na hindi natin matuklasan kung ano ang sagot diyan. Bakit kaya ito nangyari? Nagkataon lang? Siguro. Pero kung titignan mo, kung nagkataon man, may isa na kagad na dahilan.

Sabi nga ni Kuya Stephen Covey, 10% lang ng mga nangyayari sa buhay natin ang hindi natin hawak. Wala tayong control sa sampung pursyento na yon. Sa 90% na natira, tayo ang nagde-decide kung paano natin haharapin ang mga nangyayari sa atin. Tayo ang nagpapasiya kung ano ang susunod. Kung paano tayo uusad, kung paano natin mamahalin ang buhay.

Maaaring kasalanan mo na natapakan mo yung tae kasi hindi ka tumitingin sa iyong dinadaan. Pero hindi mo na kasalanan kung sumakabilang-bahay na ang haligi ng inyong tahanan. Maaaring kasalanan mo na wala kang pera ngayon dahil hindi ka marunong magtipid. Pero hindi mo na kasalanan kung tumataas ang presyo ng mga bilihin. Maaaring kasalanan mo na sumobra ka sa ibinigay mong pagmamahal dahil sa pangako na iyong pinanghahawakan. Pero hindi mo na kasalanan na hindi siya marunong makunteto at iniwanan kang sugatan. Maaaring hindi mo kasalanan na marami kang pagsubok na pinagdadaanan pero kasalanan mo kapag hindi ka natutong humarap at lumaban.

Ngayon, ano bang kinukuda ko rito? Wala naman. Gusto lang talaga kitang samahan. Hindi ko naman sinasabi na kalimutan natin lahat ng problema at bigla na lang tatakas. Rest day lang kumbaga. Kalimutan muna natin sandali ang mga punyeta dahil masaya ako kapag maaayos ang lahat at nakikita ko na masaya ka.

So, paano? Halika na. Sabihin mo lang sakin kung saan. Sasamahan kita at lalayo muna tayo sa kanila.

@itscarloanthony

#Feels

[itscarloanthony]

Bakit, sinabi ko ba?

May tatlong oras na rin kayong hindi nagkikibuan. Ang mahabang usapan at kwentuhan ay napalitan ng iling at tanguan. Ang hindi maipaliwanag na ingay at sigla ay bigla na lang nasundan ng nakakabinging katahimikan.

"Ano bang problema? Ba't bigla kang natahimik diyan?"

"Ewan ko. Hindi ko alam."

"Hindi ka ba masaya?"

"Hindi ko na maipaliwanag kung ano ang nararamdaman ko."

"Sabihin mo sakin kung ano para magawan ko ng paraan. Kung kailangan mo ng oras para makapag-isip, ibibigay ko. Kung yan ang hiling mo."

"Tama pa ba to?"

"Wala naman ako nakikitang mali sa ginagawa natin."

"Hindi na ako natutuwa. Hindi na ako komportable na kasama ka."

"Bakit mo nasasabi yan? Ano bang nagawa ko na hindi mo nagustuhan?"

"Basta. Hindi na ako masaya sayo, sa nangyayari dito."

"Anong problema? Lahat naman nakita at naramdaman mo. Lahat ipinaliwanag ko. Halos lahat naman ginawa ko ah?"

"Bakit, sinabi ko ba? Sinabi ko ba na gawin mo to? Sinabi ko ba na ibigay mo ang oras mo at gawin mo lahat yan?"

"Hindi, pero..."

"Yan ang hirap eh. Hindi ko naman hiniling sayo na gawin mo yan. Kaya wag mong isusumbat sakin ang isang bagay na hindi ko naman hiningi pero buong kusa mong ibinigay."

"Dahil gusto kong iparamdam sayo na mahalaga ka sa akin. Gusto ko na maging masaya ka."

"Yun na nga. Pero una pa lang sinabi ko na sayo, huwag kang umasa. Hindi naman ako um-oo! Pumayag ako dahil akala ko ganito lang ang gusto mo. Steady lang. Ngayon, malalaman ko na iba pala ang intensyon mo!"

"Pero..."

"Wag ka nang magsalita. Ayoko ng marinig pa ang mga kasinungalingan na lalabas sa bibig mo. Kung interisado ako, ako mismo ang kusang lalapit sayo!"

Sa tindi ng mga eksena at palitan ng salita, napatingin na ang lahat. Dala ng emosyon at pati na rin ng hiya, nagpasya na siyang umalis at iniwan kang nakatulala.

"Salamat. Paalam."

Yan kasi. Nagpadala ka sa libreng kape. Ako, kung alam ko na ku-questionin lang ang pagiging open-minded ko, hindi na ako sasama.

Kaya sa susunod, mag ingat ha?

2 months lang may auto na? Power!!!

Bwiset.

@itscarloanthony

[itscarloanthony]

Five Tewsand! Congratulations!

July 22, 2010. Ang araw kung kailan ako unang nag-tweet.

Oo na. Alam ko hindi magandang basahin. Wag mo na akong i-judge. 5 years ago pa naman yan.

August 2009 nung una akong sumabak sa mundo ng Twitter. And I was like "OMG! What's with this site ba? There are no games and what so ever! So boring naman."

Joke lang. Inimbento ko lang yun. Hindi pa ako marunong mag-ingles nun.

Noon, hindi ko pa alam kung ano ang ginagawa at ipino-post dito. Halata naman siguro sa pinaka una kong pinost.

Maraming nagsasabi na ayaw nila mag Twitter, kesyo pang-celebrity at mga peymus people lang daw ito. Pero ang totoo, ayaw talaga nila sa nasabing site dahil sa dalawang kadahilanan. Una limitado lang ang pwede mong sabihin kada isang tweet at pangalawa, hindi lang talaga nila maintindihan kung paano ito gamitin.

Eh ang simple lang naman niya gamitin. Diba? Una, kumuha ng mga visual aid o kaya mga educational films. Pagdating sa banyo, maglagay ng konting lotion sa kamay at... Teka, ibang Twitter yata yang tinutukoy mo Carlo Anthony!

Mas nagustuhan ko siya kesa sa FB kasi konti lang ang pina-follow ko at ang followers ko. So ibig sabihin, mas konti yung bullshit na nakikita ko. Tulad nga ng sinabi ko kanina, limitado lang ang pwede mong sabihin kada isang tweet. 140 characters lang. All-in. Kaya walang puwang ang mga mahahaba at pambobong post. Nasa sayo na kung trip mong i-follow ang mga idol mo at makisali sa mga trending. Makipag-diskusyon tungkol sa mga nakakapraning, pinakamainit at pinakamahahalagang issue sa lipunan kagaya ng #AnneCurtisNipSlip, #KrisAquinoOOTD, #PNoyPnot, #JaDineForever #DanielPadillaUmutot #PBBTeensEvictionNight at marami pang iba.

Tapos, ayun na. Hindi ko na namalayan. 6 years na pala kami. Anim na taon ko na siyang kasama. Sa hirap at ginhawa. Sa tamis at pait. Sa ligaya at lungkot. At higit sa lahat, sa tigas at sa lambot... ng tuhod para tumayo at malampasan ang mga pagsubok na ating inabot.

Kaya nga eto, ang ika-limanglibong tweet ko ay i-aalay ko sa para sayo oh Twitter ko.

Salamat dahil:

Nasasabi ko sayo kung ano ang gusto kong sabihin. Kahit anong oras, kahit saan. So clean. So good.

Pwede kong sabihin sayo na badtrip ako pero hindi ka nababadtrip saken. O baka naman badtrip ka na at di mo lang sinasabi?

I think before I tweet. Kasi, bawal mag edit ng tweet kaya dapat isiping maigi at tignan kung may mga typo. Pag nagkamali ka, uulit ka ulit.

Marami-raming hugot narin ang nai-share ko sayo.

Updated ako sa mga nangyayari sa buhay ni crush. Alam ko kung anong OOTD niya pati narin kung saan siya kumain ng dinner niya.

Tinuruan mo ako maging patient. Tinuro mo sakin na huwag palaging mag favorite ng mga tweets at selfies niya para hindi halata na abangers ako sa bawat galaw niya.

Kapag wala akong masabi, kahit lyrics lang ang mai-post ko okay na sayo.

Hindi gumagamit ng Twitter ang mga kamag-anak ko.

Malaya akong magsalita at magmura nang wala masyadong nagre-react.

at higit sa lahat

Salamat dahil palagi kang andyan at hindi ka napapagod na makinig sa akin. Kahit na sa totoong buhay, sarili ko lang naman pala talaga ang kinakausap ko.

Ayan. Tuloy-tuloy lang tayo ah. Tweet lang ng tweet.

Kung may account ka at handa kang makakita ng mga walang ka kwenta-kwentang mga tweet. I-follow mo ko. Parang awa mo na please. Hahahahaha!

Joke lang. Kahit wag na.

Oh siya sige na. Happy 5k at Twitterversary! Hahaha. :)))

K.bye.

@itscarloanthony

[itscarloanthony]

Shout? Out! #1

Yo! Magandang araw sa inyo!

Eto na ang unang edition ng Shout? Out!:

Shoutout nga pala kay crush na nakakasalubong ko sa metro tuwing umaga. Ilang buwan ko ng tinatanong sa sarili ko kung "anong lahi kaya siya? Tangina, napakaganda nun ah". Ilang beses narin tayong nagkatitigan at dun pa lang ramdam ko na yung spark. Lalo na nung nagtanggal ako ng shades para lang masilayan ka ng may high definition na quality habang slow-motion kang naglalakad patungo sa puso ko. Kung hindi mo na maitatanong, sabi ko sa sarili ko, soulmate na kita. Oo, dineclare ko na. Soulmate tayo ha? hart hart. haha.

May ilang linggo na rin tayong hindi nagkikita ah. Kamusta ka na kaya? Andito ka pa ba sa Dubai? Namimiss ko na ang strikta pero maamo mong mukha.

Alam mo ba? Kung ano-anong pumapasok sa isip ko sa tuwing nakakasalubong kita. Huwag kang mag-alala hindi naman kagaya ng mga eksena na makikita sa mga bomba films. Wholesome naman ito. In fact, may mga movie title pa nga akong naisip if ever maisa-pelikula itong imaginary love story natin:

"Ako'y Ibigin Mo, Babaeng Matapang."

"Give Me Chance. One Chance. More Chance."

"Metro Love Story Over Fake Taxi."

"Crush: Ang ganda mo kahit parang hindi ka naligo."

"Walang forever, pero mamahalin kita if ever."

Nagustuhan mo ba? Kung ano ang gusto mo, ikaw ang masusunod.

Baka naman nag asawa ka na? Huwag naman sana. Marami na akong plano para sa ating dalawa. Napa-design ko na yung bahay at naisip ko na nga kung anong motif ng kasal natin (kasal agad?). Gusto ko sana yung parang pang wild wild west ang datingan tapos ikaw yung magandang leading lady na nakatali sa riles. Siyempre, ako yung magiting na binata na magliligtas sayo. Yun ay kung papayag ka na pakasalan ako. Pag hindi ka pumayag, magkandalasog-lasog sana ang katawan mo. Joke lang. Hindi ko gagawin yan sayo. Aalagaan kita pati na ang labindalawa nating supling na iluluwal mo.

Crush, hindi ko pa alam kung ano ang pangalan mo at pasensya ka na kung mapaglaro itong utak ko. Huwag kang mag-alala dahil isip ko lang ang paglalaruan ko at hindi ang damdamin mo. Sana andiyan ka lang sa tabi-tabi at sana iniisip mo rin ako kahit hindi mo rin alam ang pangalan ko. Sana naalala mo pa yung unang beses na nagkasalubong at nagkatitigan tayo. Yun lang ang tanging pinanghahawakan ko para ipaglaban ang pag-iibigan nating ito.

At sana sa susunod na pagkakataon na magkakasalubong tayo ulit at hindi ka naman nagmamadali, sana kunin mo na yung number ko. Promise, ibibigay ko agad. Hindi na ako magpapakipot. :))

See you soon!

Yun lang. Salamat. Time!

#Umiegat #LastVega

@itscarloanthony

[itscarloanthony]

Shout? Out! (Beta)

Hello! How are you? Fine? Good! Oh, mag-ingay oh!

Alam mo ba kagabi, habang nagba-browse ako sa fb, bigla ko lang tong naisip.

Bakit kaya hindi ako mag shoutout? Tungkol sa mga bagay-bagay na nakikita ko sa internet o sa totoong buhay. Yung kaaya-aya sa mata, nakakatawa, nakaka-asar, nakakabwiset, nakakadiri at kung ano-ano pa. Pwede rin kayo mag-share o magpashoutout sakin na para bang sikat ako na tao at magpapabati kayo sakin kahit wala naman masyadong makakabasa neto. Hahaha. Joke lang. Basta kung may gusto kang ibahagi, sabihin mo sakin at iki-kwento natin sa iba. Ano, game?

Dalawang klase ang gagawin natin. Una, ang shoutout ng papuri, pasasalamat at pagsuporta. Pangalawa, yung mamumuna at mang-aasar lang tayo pero walang name-dropping na magaganap. Yung tipong maaapektuhan o masasaktan ka kahit hindi para sa sayo yung isinulat. Bright idea ba yun? Gagawin kong creative sa abot ng makakaya ko. Hahahahaha. :))

At dahil nga nakatambay ako sa newsfeed magdamag, eto ang napili ko para sa beta edition ng kagaguhan kong ito. Ang Shout? Out!:

Yo! Shoutout nga pala sa kakilala ko na panay ang pagbibida-bida at pagpapasikat sa social media.

Medyo naa-alarma lang ako dahil hindi lang ibang tao ang niloloko mo, pati sarili mo niloloko mo na rin. Ang masama pa niyan, alam na ng mga tao na niloloko mo sila, so technically, sarili mo na lang talaga niloloko mo. Ibang klase rin yang trip mo ano? Mukhang okay yang gamit mo ah? Good shit ba yan? Share mo naman samin.

Panay pa ang hirit mo ng ingles, mali-mali naman ang grammar mo! Concerned lang kami sayo. Magbasa ka naman din kasi minsan. Hindi yung puro banat lang ng banat. Paano ka magiging effective sa ginagawa mo niyan? Dapat ayusin mo yan.

At bakit panay ang post mo ng mga litrato ng gamit na hindi naman sayo? Ganyan na ba ang uso ngayon? Pag sinukat mo ang isang bagay ibig sabihin sayo na? Tama pala talaga yung sinabi ko tungkol diyan sa mga ganyan. Pag hindi sayo yung gamit, mas cool ipagyabang.

Hindi mo rin pinapatawad ang Twitter ah. Kada-isang minuto, may 3 hanggang 5 tweet ka. Kulang na lang pati bawat pagtibok ng puso mo o kaya pag utot mo eh i-tweet mo na. Hindi naman kami galit, nagpapaliwanag lang.

Ano rin tong nababalitaan namin na may imaginary syota ka na? Bumi-babe babe ka na raw ngayon sa cellphone kahit wala ka namang kausap. Pakilala mo naman kami sa kanya. Yung totoong pagpapakilala ah. Hindi yung ipapakilala mo siya samin sa pamamagitan ng malupit mong video gamit ang hulicam. Wow ha, Hayden Kho ang peg. Keep it up!

Nakakaaliw ka tignan sa totoo lang. Hindi namin alam kung bakit mo ginagawa yan pero, sige tuloy mo lang. Gusto mo yan eh.

Nga pala, wala talaga kami masyadong pakelam sayo. Nakakaurat lang talaga minsan. Pero trip mo naman yan so, tuloy-tuloy mo lang. Malay mo balang araw may mapala ka. Basta wag mo lang kakalimutan na bistado ka na at wala ka ng maloloko pa dito. Skoba lord.

Ayun lang. Time!

Oh, ayan. Testing lang yan ah. See you sa Shout? Out! #1 :))

@itscarloanthony