Jonge sla
Tijd om weer eens naar een gedicht te kijken. Een van mijn favoriete dichters is Rutger Kopland die een paar van de meest gelezen dichtbundels schreef. Van huis uit was Rutger Kopland psychiater die in 2012 is overleden. Hij staat er om bekend dat hij graag over het alledaagse leven gedichten schreef. Twee van zijn bekendste zijn onder andere ‘onder de appelboom’ en ‘jonge sla’ en over die laatste wilde ik het nu eens hebben.
Alles kan ik verdragen Het verdorren van bonen, Stervende bloemen, het hoekje Aardappelen kan ik met droge ogen Zien rooien, daar ben ik Werkelijk hard in.
Maar jonge sla in September Net gepland, slap nog, In vochtige bedjes, nee.
Het gedicht gaat over sterven, het vergaan van het leven. Zoals het verdorren van bonen, stervende bloemen en het hoekje aardappelen. Aan al het leven komt een einde en in dit gedicht staan deze dingen centraal in het leven dat eindig is. Jonge sla daarentegen staat voor jong leven pas geplant en dat al snel dood gaat. Voor Rutger Kopland een onverdraaglijk idee. Met de dood aan het eind van het leven kun je vrede hebben, niet met dat van een nog te jong leven dat sterft, dat gaat tegen de natuur in. Rutger Koplands cynisme komt in jonge sla duidelijk naar voren . Planten worden hier met mensenlevens vergeleken. Werkelijk een prachtig gedicht dat iedereen zou moeten lezen.