Huminto ang sasakyan ni Andre sa tapat ng gate namin. Nagkatinginan kami sandali ng lumingon siya sakin. Kakajoke niya lang at tawang-tawa ako. I never knew he has this side in him.
Dalawang lingo na nang simula niya akong ihatid pauwi sa amin. May mga araw na sasabay si Lance sa amin at parang gustong gusto pa talaga ng kapatid ko ang free ride niya. Sa amin na rin nagdidinner si Andre kasi inaya na siya nina mama nung nalaman nitong hinahatid niya ako pauwi. Nagiging mas close na sila ni papa at paminsan minsan naman ay nagpapadala si mama ng cupcakes sa kanya pag uwi. Mabuti na lang at hindi ako tinatanong ng mga magulang ko kung nanliligaw bas i Andre dahil wala naman talaga akong maisasagot. Ang alam ko lang e gusto niya lang akong maka uwi ng safe, gaya ng sinabi niya nang una niya akong inaya.
“Dito kana kumain. Gusto ni mama ipatikim sayo yung bagong cupcake niya na bukas niya unang i-didisplay sa shop.” Umiling siya.
“I’m sorry Roan, pakisabi kay Tita may family dinner kami ngayon dahil darating yung pamilya ng kapatid ni mommy galing sa Manila.”
“Okay lang.” Yumuko ako. Why am I even sad? Hindi naman siya entitled na kumain talaga samin kada gabi kasi may sarili siyang pamilya at bahay.
“Cheer up.” Itinaas niya ang mukha ko at inilagay ang dalawng kamay sa pisngi ko. “Babawi ako bukas. Pupunta ako sa shop at bibili ako ng bagong cupcake ni Tita.” He smiled. Ang mga ngiting anghel niyang nakakatunaw.
“Roan,” he paused for a while at parang nagdadalawang isip siya sa sasabihin kaya’y itinuon ko ang atensyon ko sa kanya. “Can we have dinner tomorrow, just the two of us?”
My heart was beating so loud na naririnig ko. Napapaisip na talaga ako kung naririnig din ba niya ito? He was waiting for my answer. I smile at tumango. Feel ko hindi ako makakapagsalit ng maayos dahil sa kilig kaya’y tumango nalang ako.
“That’s great! So itetext nalang kita bukas?” He offered me his phone para narin ilagay ko ang numero ko at yun nga ang ginawa ko. Bumaba na ako sa sasakyan at kumaway na sa kanya.
Saktong pagpasok ko ng gate ay may narecieve akong text galing sa numerong hindi naka phone book sa cellphone ko.
“I can’t wait for tomorrow. –Andre”
Napahawak ako sa cellphone ko at itinapat ito sa dibdib ko. Bakit ang swerte ko lately? Bakit parang pinapaboran ako ng nasa itaas ngayon? Kung ano mang rason pa yan, salamat po!
“Ano? Hindi ka man lang uuwi sa bahay niyo para makapag handa? Di ka man lang magbibihis ng mejo revealing?!” I glared at Pauline ang ingay at nagawang pang itaas ang boses.
“Pau, hinaan mo nga boses mo. May ibang tao rito loka ka.”
Napagkasunduan namin ni Andre na sabay nalang kaming pumunta sa dinner namin galing school. May one game pa din daw silang laro pagkatapos ng klase aniya e. Ako naman, napagpasyahan kong samahan muna si Pauline sa club activity nito sa Art club kung saan nag de-decorate sila ng bulletin board para sa buwan na ito.
Naglalakad na kami ni Pauline papuntang room namin at habang dumaraan ang oras sa araw na ito’y ipinagdarasal ko na maging 6 pm na ngayon agad-agad. Kinakabahan ako syempre pero at the same time kinikilig.
“Hey gusto mong pumunta sa bahay naming this weekend? Nasa business trip ang parents ko ngayon.” Napalingon kami ni Pau sa malanding boses ng babaeng nagsabi nun.
There I saw Xander and a girl na siguro’y ka batch niya na sobrang lapit ng mukha at parang di talaga kailangan ang salitang ‘space’ between them. What the hell is my younger brother’s so called best friend doing here?! Pwede bang magbulungan sila kung ganyan din naman paguusapan nila? Baka ano na ang tinuturo ng lalaking ito sa kapatid ko.
Nagkatinginan kaming dalawa ngunit inalis din naman niya agad agad ang mga mata sakin. “Well I like that Ashley.” Anito in a flirting manner. Gosh I hate that guy!
Dumiretso na kami sa paglalakad ni Pauline.
“Good morning class.I have both good and bad news para sa inyo.” Pamula ni Ms. Reyes, ang homeroom teacher naming, pagpasok niya. “Ano gusto niyong unahin?” Lumingon lingon ito sa buong klase and majority ay gustong mauna ang bad news.
“Okay so here’s the bad news. You will have to write an essay. Dapat ay 3 short bond paper ang mapuno niyo sa reflection paper ninyo ng article na ito.” Isinulat niya sa board ang “Love by M. Scott Peck”
Nagtaas naman ng kamay ang class president namin na si Gino. “Yes Gino?” aniya ni Ms. Reyes
“Para saan po ito? Wala naman ata itong connection sa subject natin Miss.” Napakamot naman sa ulo niya si Gino.
“Well, I just want you to have something na pagkakaabalahan this weekend dahil ang goodnews ay half day lang tayo ngayon. Dumating ang Chairman ng school at magkakaroon ng emergency meeting ang lahat ng faculty kasama siya.”
Naghiyawan ang buong klase at napa-yes ang mga kaklase ko. Napalingon naman ako kay Pauline na nakangiting maloko ngayon sakin.
“Uuwi tayo sa bahay mo at aayusan kita.” Aniti sabay taas pa ng dalawang kilay nito sakin. Napansin ko namang nag vibrate ang cellphone ko mula sa bulsa ko kaya ay tiningnan koi to.
“Half day lang daw ngayon. Gusto mo ihatid na kita sa inyo tapos sundunin nalang kita around 6?:)”
“Oh my gosh! He’s using smileys on you!” Napatakip naman ako sa bibg ng maingay kong kaibigan at baka marinig ito ng mga kaklase namin.
Nagreply na ako kay Andre na wag na dahil gusting sumama muna ni Pauline sa akin sa bahay.
“Daan muna tayo kay mama. Kunin natin susi sa shop.” Tumango na si Pauline at napansin kong handa na pala siya. Ang excited siya ba may lakad ngayon?
“Roan, ba’t ka andito?” Nagaalalang mukha ni mama ang bumati samin sa pagpunta ko sa Pastry shop niya.
“Walang klase tita. Uuwi sana kami sa inyo para makapaghanda si Roan sa date niya mamaya.” Agad ko namang siniko ang madaldal na kaibigan ko. She groaned in pain silently.
“Oh my gosh! Really honey? Is that with Xander?” Napataas ang isang kilay ko sa sinabi ni mama
“Ma, hindi si Xander. Si Andre.” Nahiya pa akong sabihin sa mama ko na may lakad ako mamaya. I’m not used to this. Telling them I’m going out with a boy.
“Oh! That nice guy who joins us for dinner?” Ngumiti naman si mama at tumango ako. Pumunta siya sa office niya at pagbalik ay maydala ng susi.
“Ito yung susi ng bahay.” She’s showing us a silver key na mejo may kalakihan at agad na binaba yun. Kinuha naman niya ang isa pang susi, “and this one is for my walk in. May mga make up ako dun use it.” She winked at me and natulala ako. My mom is not usually like this.
“Tita, I’ll take good care of her.” Ani Pauline at kinuha ang susi sa kamay ni mama.
Pagdating ng bahay ay agad kaming pumili ng damit galing sa closet ko. May ibang nilatag si Pauline sa kama at sinuri ito ng mabuti.
“There aren’t any date clothes here, Roan! Ugh!” She has her eyebrow up at nakapamaywang pa ito.
“Hey, these dresses were bought para suotin ko sa simabahan hindi para makipagdate. Ako na lang nga pipili.” Akmang ibabalik ko na sana ang mga damit sa closet ko ng pinigilan niya ako.
“No. You stay there, ako ang maghahanap ng damit.” Anito at bumalik sa closet ko.
“Oh my gosh! This is it!”
Lumaki ang mata ko ng nakita niya ito. It’s a simple flowy sleeveless dress that mom bought for me at isang beses ko lang ito naisuot. I swear I hated that day so much that I had to keep the dress deep in my closet.
“I am not going to wear that cursed dress!”
“Yes you are. Look at it, it’s amazing! You’ll look like kind of a woman in this dress.” Ngumiti naman ng malapad si Pauline.
“The last time I wore that dress natagosan ako. You really believe I’d wear that?” Tumawa ng malakas si Pau as a response.
“Then, this time even if hindi mo time of the month magsusot ka ng pads.” Then she continued laughing.
“Just wear this okay? Let’s try. Maganda naman yung damit. I swear it isn’t cursed hindi mo lang talaga inexpect na magkakaroon ka noong araw an yun.” Pauline smiled. Sumuko na ako at tumangong yun ang susuotin ko.
Naglaro muna kami sa kwarto ni Lance ng PS4 and then I started to get ready by 4:00 pm. Naligo ako at nagblowdry sa loob ng cr ng paglabas ko sa kwarto ko at hinanda na pala niya ang mga gamit sa kwarto ko. I swear I don’t really understand kung bakit sobra 2 hours pa bago darating si Andre pero pinilit na ako ni Pau maligo at maghanda.
“Hey, I got these make up from your mom’s room. Paki sabi kay tita they are amazing brands!” I just rolled my eyes on her. “You sit there at aayusan kita.” Sabay turo niya sa harap ng salamin ko. Hindi ako yung tipong mahilig mag ayos. I find it hard waking up in the morning to do my usual routine of ligo-kain-bihis-punta school at sa tingin ko’y hindi ko na masisingit sa ritual ko ang pagaayos araw-araw kasi mas pipiliin kopa ang matulog. Don’t get me wrong I’m not like those hypocrites who think their better because they don’t put make up on. I actually look up on girls who wear makeup. Iniisip ko lagi ay kung anong oras kaya sila gumigising ng maago lalo na’t 7:30 am ang klase naming araw-araw. I hate compromising my sleep and that’s why I think they are making a huge sacrifice.
Kasalukyang inaayos ni Pauline ang buhok ko. Natural na wavy ito kaya ay mejo maypagkabuhaghag ito pag hindi na susuklayan aniyay aayusin daw dapat upang magmuhkang presentable at hindi aswang. I looked at myself in the mirror at parang nanibago ako, this is not the usual me dahil hindi naman ako marunon magayos pero mukha yata akong tao ngayon?
“There!” Saktong pagkatapos ni Pauline sa pagaayos sa akin ay narinig ko ang tunog ng sasakyan naming. Akmang baba pa sana ako para pagbuksan ng gate sina mama pero pinigilan ako ni Pau. Magbihis daw muna ako at siya na ang lalabas para pagbukasan sina mama. Paaakyatin nalang daw niya sila rito mamaya.
Tumunog naman ang cellphone ko at sinagot ko ang tawag galing kay Andre. Lumabas ako papuntang balcony ng kwarto ko at tumingin sa buwang nagbibigay ng liwanag sa gabi.
“Are you ready?” Pangbungad ni Andre ng masagot ko ang tawag nito.
“Yeah, kakatapos ko lang.” tipid kong asagot dahil hindi ko alam ano pa ang dapat kong sabihin. I am completely lost for words. Pakiramdam ko parang panaginip lamang ang lahat ng ito para saakin. Napasandal ako sa railings.
“That’s good. I’m on my way there. Umuwi lang ako sa bahay pagkatapos ng practice para hindi naman ako amoy pawis pagkasama kita.” Tumawa ito ng konti matapos ang sinabi at parang natutunaw ako habang iniimagine ang ngiti nito. “I’ll be there in 10 minutes, nanjan na ba parents mo? Gusto ko sanang formal na magpaalam sa kanila bago tayo tuluyang umalis.” He continued which made me blush. He’s such a gentleman.
I told him my parents just arrived at binaba na naming ang tawag nag green light na daw kasi at napatawag lang siya habang stop pa to inform me na papunta na siya. Binaba ko ang telepono at hindi ako mapakali, that was my first ever phonecall with him.
“May date ka?” Napatalon naman ako sa gulat ng narinig ang boses ni Xander magkapitbahay kami at magkalapit lang ang balcony ng mga kwarto namin. Gustong gusting nga actually ni Lance na magpalit kami ng kwarto dahil mas madala niyang makakausap ang bestfriend niya. My mom did not agree baka kasi in the middle of the night tumalon si Lance para lang makapunta kanila Xander para tumamabay. It’s not impossible thinking that Lance is somewhat the risk taker type.
“Chismos ka din ano?” Pagtataray ko. Wala naman dapat siyang pakialam ah. All these years all he ever did was make fun of me. Inaaway ako at pinagtatawanan, we were never really that close pero lagi niyang sinasabi sa mga kalaro naming dati na siya lang ang may right na umaway at magpaiyak saakin. Sigurado akong mangiinis lang ito this time.
“You know you don’t really have to fix yourself that much, specially alam kong hindi ka sanay sa ganyan.” Napalingon siya saakin. He was actually reading a book this whole time na ngayon ay isinara na niya. “I think girls look best when they dress as who they really are. You were actually the last person I have ever imagined dolling up.” Ngumiti ito saakin, it was an innocent smile and slowly looked my way. Yung ngiting alam mong seryoso talaga siya sa sinasabi niya. I never knew he could smile like that.
Napalingon naman ako sa baba ng napansin kong dumating ang sasakyan ni Andre. “Nakukuha niya talaga ang atensyon mo ano? Remember what I said last year? I still think it will happen. More like I’ll-“v hindi ko na narinig ang susunod na sinabi ni Xander ng pumasok ito sa loob ng bahay nila at sinara and pinto ng balcony niya. Tinawag naman ako ni Andre galing sa baba ng gate namin dahil nakita niya yata ako sa balcony. Narinig ko na man ding tinatawag na ako ni mama kay ay bumaba na rin ako. So much for Xander bahala siya sa buhay niya.
“Dear you look lovely! Magaling pala magayos itong si Pauline!” Mama praised me at tumango naman is papa. Napangiti nalang ako dito sa dalawa at nakitang binuksan ni Lance ng pinto si Andre.
Nagmano si Andre sa parents ko katulad ng lagi niyang ginagawa at nagpaalam na aalis at kakain lang daw kaming dalawa sa labas. My parents approved of it at pinaalala ni papa na dapat ay before 10 pm nakauwi na ako rito saamin. He nodded at inaya na akong umalis. Nagpaalam na ako kina mama, papa, Pau at Lance at lumabas na kami ng bahay ni Andre.
This was just a dream for me, and now I think I’m living my dream.
