#kalemimden

[anka-khann]

Bazı şeyleri boş vermem gerektiğinin farkına varmaya başladım. Boş vermedikçe ve oluruna bırakmadıkça her şey daha zor ve içinden çıkılmaz bir hâl alıyor.

Anladım ki bazen olduğu gibi kabullenip kadere tevekkül etmek gerekiyor. Çünkü mutluluk birazda tevekkül etmekte başlıyor.

Ve kabullenmek, acı bir şurup tadında olsa da bazen, yutkunmak gerekiyor. ✒️📖

[barekallah]

Zamanla çok iyi anlayacaksın: Her zaman, her koşulda, sonuç ne olursa olsun, ne durumda olursan ol, Rabbin daima seninle ve O'nun varlığı her şeye yeter. O ne güzel vekil, ne güzel dosttur. Çok sevdiğin arkadaşın, eşin, dostun, onun yeri ayrı dediklerin, o yapmaz dediklerin, öyle biri değil dediklerin, herkes gider. Rabbin kalır. Bu yüzden güzel kardeşim, yaşanan her ne olursa olsun umudun her zaman Allah olsun. Kaybetmekten korktuğun tek şey O'nun rızası olsun. Vesselam.

[ke-be-lek]

ruhumda derin yaralar kabuk bağlar sonra yeniden kanar

[hazerancicegi]

Ev, insanın aitlik hissettiği, yola çıkıp da geri dönse bile o hissi kaybetmediği yerdir.

[birkayipgul]

Öyle bir acı ki, öldürse keşke diyorsun... Acın, gözyaşın boğazında düğümleniyor. Nefesini kesiyor ama yine de yaşıyorsun, ölerek...

[birkahramanvar]

Önceden aniden büyüdüm derdim… Dedemi toprağa vermeden çok önce… Halbuki ben hiç büyümemişim… Ben o gün büyüdüm… Büyüdüğümü iliklerime kadar yaşadım. Morgdan çıktığım da yüzüme çarpan o soğuk ile yüzleştiğim de büyüdüm… dedemi o soğuk odada bıraktığımda büyüdüm… Aslında büyümek böyle bir duyguymuş . Asıl büyümek dedemi o toprağa bıraktığım da başlamış da ben bilememişim de önce ki yaşadıklarıma büyümek demişim. Zaman durdu dedim. Ama durmadı zaman geçmeye devam etti. Zaman sadece dedem için durdu. Ben ise o gün büyüdüm. O gün bir daha sarılmak istedim dedeme ama sarılamadım sadece öptüm. Kaybettiğin insanın geri gelmeyeceğini bilmek insanın bağrında hiç sönmeyecek bir ateş yakıyor. Öyle ki yutkunamıyorsun bile… dedem babam gibiydi gibisi bile fazla… Peki babam o ise gözünü açar açmaz mezarlığa gitmek için hazırlanıyor… acı olanda dedemin son anlarında yanındaydım ayakları şişmişti masaj yaptım. Çok özledim dede ve bu gün seni rüyamda görmek sana sarılmak… kokun bile aynıydı. Rüyaların kokusu varmış dede hiç bilmezdim… Zaman geçiyor dede ama yüreğimde yerin öyle güzel ki… insanlar arkandan öyle güzel dualar edip, güzel şeyler söylüyorlar ki… hayatta iken çok bakımlıydın, mezarında öyle olsun istedim. Güzelce çiçekler ektim. Umarım çok mutlu olmuşsundur. Senin orda mutlu olduğunun düşüncesi bile beni mutlu ediyor. Toprak seni hiç incitmesin dedem. sakallarından öpüyorum en çok da yeşil gözlerinden…

[aleynaaltay14]

Kırgınlığım karşılıksızlığına,

Bir el vermedin direnirken dipsiz kuyuda.

Ben çıkartırken her yolumu sana,

Sen refahtasın kayıtsızlığınla.

[epimetha]

Bir dik duruşum ben. Her zerresindeki kırgınlıkları, kendini daha çok severek sıkılaştırıp bir duvarı örenin kendisi. Gözlerim kan çanağı en son ne düşündüğümü hatırlayamıyorum. Babam, bana hayallerinden bahsederdi deniz kenarlarında.