#kasakit

[sappyoldsoul]

Nakapili na ba ka sa amoang duha? Kay kung wala pa, siya na lang ang pilia. Kung tinuod pa nga ako ang imong gihigugma, dili na unta ka mulingi sa lain pa, ug wala unta ta niining kahimtanga. Sugdan na nato ang kahumanan. P.s., Bakho ginagmay para sa tinuod nga kalipay.

[daibadida1]

This is why I avoid feelings and attachments. 

As much as possible dapat cold lang. Ang dami kaseng involved. Sadness, insecurities, cravings, tsaka anger. Lahat na lang. Ampota bes, I've never seen the person pero ang OA ng attachment. Sinabi ko na bang OA? Ah yeah, nasabi ko na. Gusto ko lang talagang bigyan ng emphasis yung OA kase ampotapete. Ayoko neto alisin mo to Lord! Ayokong nalulungkot kase hindi ko nagagawa yung thesis ko. Nakakadistract kase nago-overthink ka. Sobrang nakakinsecure, ayoko nakakaramdam ng insecurities kahit ang dami kong kapintas-pintas na ugali tsaka mukha. Nakakawala ng gana mabuhay, gusto mo nalang magtago sa sobrang kahihiyan (lentek na, habang tinatype ko 'to kala ko tumawag siya, bwesit) Ba't ba kase ako pinangakuan, kung papakuan lang din naman. Lagot mana siya uyyyyy! Nangayo pa ka ug number di man diay nimo ko tawagan. Nag-crave na nuon ko sa imong call. BWESIT! BWESIT! BWESIT! Assuming ko? O paasa kang buanga ka. Laina nimo uy! NAGLAGOT JUD KO SA IMO! Gusto tika patyon, napalaw jud ko nimo ha? 2 days na niagi muasa pa ba ko sa imong tawag? Di na siguro no? Lagot! Sapot! Sakit! I've never been this annoyed. Sa imo lang, wala pajud ko kakita sa imong dagway, maski sa full name. NA-SCAM JUD KO! Ngano suko man kaayo ko ani nga panghitabo uy.

[mgaluhaniaya]

Sa isang tanong

Oo, ginusto ko rin yung nangyari. Ginusto kong mahulog sa’yo. Ginusto kong mahalin ka. Walang pumilit sa akin. Walang nagsabi sa akin na gawin ko ang mga bagay na yun. Kusa akong kumilos. Kusa kong ginawa lahat ng yun.

Mahirap aminin ang lahat ng ‘to sa’yo. Napaka komplekado ng sitwasyon at walang kasiguraduhan kung matatanggap mo ba ito o hahayaan nalang at magpapanggap na walang pakialam. Mahirap sabihin ang lahat ng ‘to, kaya sa isang sulat ko nalang idadaan at ilalabas lahat ng nararamdaman ko para sa’yo.

Isang tanong ang iyong pinakawalan. Isang tanong na hindi ko kayang sagutin. Isang tanong na parang nakasasalay ang relasyon natin base sa kung ano man ang isasagot ko. Isang tanong na napaka-hirap sagutin na kahit ulit-ulitin ay hindi ko parin kayang sagutin. Isang tanong na kailangang pag-isipan. Hindi ko parin alam kung ano ang isasagot.

Piniga ko na lahat ng pwedeng ipiga dito sa utak ko. Inipon ko lahat ng lakas ng loob na mayroon ako. Nagpaka-matapang ako. Pero sa huli, naiwan parin akong naka-nga-nga. Hindi alam ang sasabihin. Para parin akong tanga. Dahil sa isang tanong, hindi ko magawang maka-hinga.

Dahil sa isang tanong, naiwan akong takot. Dahil sa isang tanong nawalan ako nang lakas ng loob. Dahil sa isang tanong nahiya na akong lumapit sa’yo. Dahil sa isang tanong naging mahina ako. Dahil sa isang tanong nagbago ang lahat ng meron tayo.

Dahil sa isang tanong na hindi ko masagot-sagot, unti-unti kang nawawala sa akin.

[magicchipscheeseflavor]

Realize.

Hindi ako importante sa kanya.

[magicchipscheeseflavor]

Okay ra ko.

Usa ka dakong bakak!

[magicchipscheeseflavor]

Muhilak na lang ko...

Gigukod kos kasakit 💔

[magicchipscheeseflavor]

Gimingaw ko sa kainit sa imong gugma!

Puro naman gud kabugnaw karun. 😩😭💔

[magicchipscheeseflavor]

Pagmahay.

Sa iwit lang gyud nimo makatagbo ang pagmahay. Ug karun nagmahay ko nganong akoang gipalapas ang higayon na maakoa ka. Bahalag tangaon ko atong panahuna pero karun antuson nako ning kasakit ug aligutgot sa akoang dughan. Dili man diay lalim.