#konfesi

[juliocesarpedrosa]

Holivuda konfeso

(Foto: WordPress.) En la usona urbo Holivudo, virino eniris en preĝejon kaj alparolis la pastron: — Pastro, pardonu min, ĉar mi pekis. — Kio estas via peko, mia filino? — Mi perfidis mian edzon, pastro, kaj mi pentas pri tio. Mi estas kina aktorino, kaj mi ne sukcesis gardi min kontraŭ la seksuma peko. Mi kokris mian edzon kun Richard Gere, Tom Cruise kaj Leonardo di Caprio… La gapanta…

View On WordPress

[juliocesarpedrosa]

Pekoj

Ebria viro eniris en korton de najbaro kaj ŝtelis kokinon.En la sekvanta tago, la ebrio finiĝis, kaj la viro pentis pri sia malbona faro. Li iris en preĝejon por konfesi siajn pekojn al la pastro.— Pastro, mi pekis. Mi ebriiĝis, invadis la korton de mia najbaro kaj ŝtelis kokinon.— Ebriiĝo kaj ŝtelado estas gravaj pekoj, mia filo, sed mi pardonas vin.— Sed kion mi povas fari kiel mempunon pro…

View On WordPress

[juliocesarpedrosa]

Konfeso

(Foto: WordPress.) En preĝejo, junulo konfesas siajn pekojn: — Pastro, mi tuŝis la mamojn de mia koramikino… — Hm… Ĉu vi tuŝis ilin sur aŭ sub ŝia bluzo? — Sur ŝia bluzo, moŝta pastro. — Stulta! Por tuŝo sub la bluzo la puno estas la sama… (Nekonata aŭtoro. Esperantigis el la portugala: Júlio Pedrosa.)

View On WordPress

[monologjalanan]

Terima kasih Buku Garaj untuk ruang dan peluang 😊 Terselit aku sekecil-kecil hama dalam kalangan emas yang terlebih dahulu memukau mata. Tak setanding namun terhimpun bersama menjalin mesra. Untuk kau yang di masa lalu, telah aku suarakan apa yang terbuku, moga konfesiku sampai ke pintu sedarmu. Moga-moga. . . Pembelian tanpa kos pengeposan sehingga 12 April 2017. Hubungi segera nombor yang tertera di poster! #BukuGaraj #Konfesi #puisiMJ

[hushlittlebaby-blog]

Aku ada.

Meski tangan ini tidak diperlukan, tangan ini tetap akan menghulur.

Tarik lah. Pegang lah. Genggam sampai puas. -- Bila mana perlu.

Meski telinga ini jauh, takkan pernah ia dipekakkan.

Luahkan lah. Jerit lah. Bebel sampai puas. -- Bila mana mahu.

Meski bahu ini masih belum cukup empuk, bahu ini tetap punya ruang buat kepala kamu.

Bersandar lah. Lena lah. Pejam sampai puas. -- Bila mana rindu.

Aku ada. Buat kamu.

xx 25 Oktober 2013. 8.12pm

[hushlittlebaby-blog]

Nanti, suatu hari.

Nanti, suatu hari aku kan tersenyum lagi. Biar sekarang aku dilemaskan seperti hendak mampus di dalam air ini. Aku tahu kaki aku belum mahu berhenti menendang. Lemas itu ertinya masih ada peluang untuk menyelamatkan diri. Belum mati. Belum mahu pergi. Masih bernadi.

Nanti, suatu hari aku kan tersenyum lagi. Kembali tersenyum dan sambung menyanyi.

xx Awal tahun 2013.

[hushlittlebaby-blog]

Lari.

Kalau aku seorang runner yang fit, entah sampai ke dunia mana kaki aku menapak entah sampai ke planet mana aku berpijak.

Lari. -- Aku cuma mahu lari mencari diri sambil menyendiri.

Malang. --Badan aku tidak cocok buat berlari setiap hari.

Maka aku gari diri ini untuk biar saja bersendiri bersendiri di dalam sunyi.

Mengasingkan diri daripada cahaya dan bising itu Biar bebas membisu Seperti mayat kaku Yang cuma terperuk merengkot di atas kamar aku.

xx Ditulis lebih kurang 5 months ago or so.