“...Zaten herkes gergin durumda ve sizin kavganızda buna hiç yardımcı olmuyor!”
seen from United States

seen from United States

seen from Russia

seen from United States
seen from United States
seen from Japan
seen from United States
seen from China
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States
seen from Russia

seen from United States
seen from Malaysia
seen from Azerbaijan
seen from Kazakhstan
seen from Kuwait
seen from Türkiye
“...Zaten herkes gergin durumda ve sizin kavganızda buna hiç yardımcı olmuyor!”
“Mızmızlanmıyorum! Bir yerde kapalı kalmaktan gerçekten nefret ederim.”
“Biraz sakin olmayı denesen diyorum. Adamların güçleri olup olmadığını bile bilmiyoruz, tedbirli olmalıyız. İkide bir kapıyı yumruklamak hey, burada birileri var, gelin bize saldırın! demekten başka bir işe yaramıyor açıkçası.”
“Bunun korkaklıkla alakası yok tamam mı? Sadece oraya gidecek kadar henüz aklımı kaçırmadım.”
“Sorun yok, sorun yok. Öğrencilerden birinin suçu değil, nasıl olduğunu anlatsam bile bana inanmazsın. Ayrıca buradan gitsen çok iyi olur. Çünkü hala buradalar, hissedebiliyorum.”
Koridorda ilerlerken kapılardaki numaralara bakıyordu Nate.“1059,1059. Nerde bu lanet 1059?"diye söylenirken aradığı odayla karşılaştı.Ona verilen anahtarla kapıyı açıp içeri girdi. Odada kimse yoktu.Demekki herkes onun gibi düşünüp eşyalarını yerleştirdiği gibi malikaneyi turlamaya başlamıştı bile.Nate de vakit kaybetmeden eşyalarını yatağın karşısındaki dolaba tıkıştırıp odadan çıktı.Okuldakilerin çoğunun aksine burası ile sorunu yoktu.Okuldan biraz uzaklaşmak için bir sebepti sadece burası,bir çeşit tatil gibi.Tadını çıkartmak gerek diye düşünüyordu.Tanıdık bir kaç kişi görme umuduyla merdivenlerden alt kata indi -odasının kaçıncı katta olduğundan emin değildi gerçi,onu bulmak için merdivenlerden kaç kere inip çıktığını kestiremiyordu- İki tarafında kapılar bulunan minik lambalarla aydınlatılmış uzun bir koridorda buldu kendini. Kaybolduğunu düşünmeye başlamıştı ki birinin ona seslendiğini duydu.Kafasını sesin geldiği yöne çevirdiğinde koridorun sonunda bir bayan silueti gördü. Kim olduğunu seçemiyordu. Ona doğru çekildiğini hissediyordu nedensizce,sanki hayatı buna bağlıymış gibi.Bedenini kontrol edemiyor,kadına doğru çekiliyordu.
O sırada uzaktaki kadın belirdi karşısında,çok yakınında.Kadın eğilip kulağına fısıldadı.“kavuştuk sonunda aşkım.Artık birlikteyiz.Sonsuza kadar.Bizi ayırmalarına engel ol aşkım.” Ardından dudaklarını Nate'inkilerle buluşturdu.Buz gibiydiler ve bu acı veriyordu ama kontrol edemiyordu. Kadın dudaklarını ayırdığında buz gibi bir ses tonuyla konuşmaya başladı. “Git ve bizi ayırmak isteyenlerden intikamımızı al.“O an öfkeyle doldu Nate. Önüne kim çıkarsa çıksın onu durduramazdı. Malikanenin her bir köşesini avcunun içi gibi bilirmişçesine merdivenlerden aşağı indi ve büyük bir salona adımını attı. Onun yanın gelen bir çocuğu sertçe itip yere düşürdü. İlk hedefi bu çocuk olacaktı. Düşen çocuğa hamle ederken ona seslenen kişiye döndü öfkeyle yanan gözlerini ona çevirip. "Gördüğün gibi meşgulüm.Beni rahat bırak!"