#kunwarimasaya

[stopthinkingyourhipstah]

You are beautiful because you let yourself feel, and that is a brave thing indeed. 💛

[silentrumblings]

Day 01 - Jump Off - register @ the Ranger Station #latepost #MyPulagAkikiTrailAdventure #ThanksToAllWhoMadeItHappen #YouKnowWhoYouAre #KunwariMasaya #walkingdistancenalang #laspagrightcalves #EnduranceTestforAWUM #bucketlisttickedoff✔️ (at Mt. Pulag Akiki Trail)

[kunwari-masaya]

Mula nang iwan mo ako na naghihingalo, humihingi ng tulong, naghahanap ng makakapitan, ay nalaman kong hindi ko naman pala kailangan ng sinuman upang makabangon ulit. Bakit? Dumating ka ba noong tinawag ko ang pangalan mo?

Hindi.

[iniisip-ko-pa]

Dear xxxx,

Hi. Kamusta ka naman? Wala kasi akong makausap ngayon. Hindi ko alam kung ano ba dapat kong maramdaman. Hindi ko rin alam ano ba dapat kong ikwento sa mga kaibigan ko. Basta gusto ko manahimik, pero di tumitigil yung bibig ko sa kakakwento. Haha. Simula nung nagalit ka na saken, feeling ko ang boring boring na ng buhay ko. Gigising sa umaga, maliligo, kakain, magssoundtrip, sasakay ng jeep, makikinig sa mga discussion sa room, kakain ng lunch na medyo napaaga, tapos ireresume ang discussion, mag sshop, tatambay sa kung saan kasama ang mga prends tapos uuwi na. Feeling ko kasi may kulang. May bumabagabag sakin since nasanay na ako na lagi tayong magkausap. 'Tipong pag uwi mag aantayan pa tayo tapos tatambay tayo sa isang lugar tapos magkkwentuhan lang. Yun lang gagawin natin. Minsan tatawa ng sobrang lakas, mag seselfie tapos di na natin namamalayan na late na pala at kailangan na nating umuwi. Pero simula nun wala na. Nakakabored na. Oo siguro kaibigan ko lang din sila pero lagi ko na silang kasama e. Kumbaga given na yun. Gusto ko yung maiba naman. Ibang kwento naman. Pero wala eh. Kahit kausap ko sila, may hinahanap parin ako. May gusto parin akong makausap. Yung 'tipong magkachat na sa fb magkatweet pa tapos mag vvoice message pa. Di ko naman kasi sila nakakausap ng ganun. Yung hanggang 3am. Pero nung nag away na tayo, nagalit ka, nawalan na ako ng gana sa lahat ng bagay. Parang sobrang lungkot ko. Di kasi ako sanay na may naiinis saken ng sobrang tagal. Parang ang bigat sa pakiramdam. Sobra. Ni wala nga akong clue kung f.o na ba tayo eh. Gusto ko naman makipag usap sayo ng personal kaso nahihiya ako. Feeling ko, di mo lang din naman ako kakausapin. Bakit kasi nagkanda letche letche. Kahit alam ko namang kasalanan ko lahat. In-admit ko naman e. Hiyang hiya na ako sa sarili ko. Pero pakiramdam ko wala lang sayo. Wala kang pake. Kaya bakit pa ako mag bbother na imessage ka o itext ka ng, "Hi. I'm sorry." kung alam ko namang maiirita ka lang lalo diba? Tska alam kong marami ka namang kaibigan na pwedeng makausap. Kaya di nalang ako makikietchos. 

Ayun. Mahirap lang talaga. Pero gaya nga ng sabi nila, tuloy ang buhay. Chill chill lang. Mag pretend nalang na okay ang lahat. Ayun. Ingat ka nalang palagi. bye. 

Ganito ba talaga pag sobrang naaapektuhan ka? Palagi ka nalang magddrama? :(

[iniisip-ko-pa]

Dear xxxx,

Yooo’ heto na naman ako para magdrama. Hahaha! Di na ako umaasa na magiging okay ulit ang lahat. Parang big deal naman sayo yun. -.- Pero wala na akong magagawa. Nilakasan ko na loob ko at tinext kita pero…. I’m still hopeless. Assuming that you are going to text me back.

Hays. Yaan mo na nga. Nabura yung sinabi ko dito katamad ulit magtype lalo na kung wala ka nama pake. -

[nmmsxx]

Since system is not working. Selfie. 😅😄 #nganga #kunwarimasaya #pagod #mahabangoffplith (at Victoria Island)