seen from Germany
seen from Russia
seen from United Kingdom
seen from Australia
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Israel
seen from China
seen from Germany
seen from United States
seen from China
seen from United Kingdom
seen from Germany
seen from United States
seen from Kazakhstan
seen from China
seen from China
seen from United States
seen from China
seen from Peru
Beter, ik voel me oprecht beter.( wat ben ik ongelofelijk fucking blij dat ik deze woorden kan schrijven) Ik heb een stukje verleden achter me kunnen laten en kunnen afsluiten. Zien hoever ik het al geschopt heb en daar ongelofelijk trots op zijn. We hebben een autoo whooee vrijheid. Ik heb het idee dat het geluk ons eindelijk toelacht. Ben wel nog heel moe en snel uitgeput maar de mist is aan het wegtrekken. En dar doen we het voor!( ahja ik wil een tweede kat, heel erg graag)
Tripje naar de huisarts part 2356. Nu officieel thuis geschreven tot aan de operatie. Er is 100 kg van mijn schouders gevallen. Nu weet ik dat ik rust heb totdan. Me helemaal kan voorbereiden op de operatie. Nu chillen met de kat in de zetel( lees: hij pakt alle plaats in en ik moet me aanpassen). We zijn aan we helletoch begonnen met de medicatie. De schade valt nog mee. Nog maar 19 dagen onze beesten stress bezorgen met de hoop dat ze beter worden. Chance dat ik mijn lief heb @pastaputttanesca om me hierbij te helpen en mijn voetjes op de grond te houden. Deze week wordt leuk, allemaal dingen voor mijn verjaardag en dan nog een weekendje aan zee. Hopen dat De kat niet slechter wordt en we noodgedwongen hier moeten blijven. Maar we gaan uit van niet want we hebben een superopvangteam. Laat het los is de boodschap
Tevroeg gejuichd. Deze morgen na ern verschrikkelijke nacht niet uit mijn bed geraken. Het heeft me weeral veel energie gekost maar het is me gelukt. Het lief heeft nacht op het werk dus slaapt overdag wat dus wilt zeggen dat ik bijna heel de dag en nacht alleen ben( oke de kat loopt of ligt hier ook) en dat is zwaar. Het alleen zijn en niet kunnen praten met haar voor enkele dagen weegt. Teveel.
Leeg vanbinnen, dat is wat ik ben. Ik ben op, de weinige energie die ik heb heb ik nodig om uit mijn bed te komen en gewoon de dag door te komen. Samen met mijn jointje af en toe omdat ik mezelf anders niet onder controle kan houden. Mezelf in de hand houden is een dagtaak geworden. Al de emoties binnen houden en zorgen voor een gepaste reactie op andere mensen. En dan ben ik op en is het genoeg geweest. Zal er ooit weer een dag zijn dat ik fluitend rondloop?
Nutteloos, waardeloos. Zo voel ik me vandaag. Ik weet met mijn gedachtes geen blijf. Ik verlang naar de rust , rust in mijn hoofd
Leeg, helemaal leeg zo voel ik me. De leegte slokt me op. Ik kan me niet meer focussen op de dingen en niks raakt me nog. Het stompt af op een doffe muur. Ik maak me zorgen over mijn toekomst. We gaan een afspraak maken om te horen voor een bypass. Ik weet dat ik dit moet doen, want dan gaan veel zorgen van mijn schouders vallen, langs de andere kant voelt dit als opgeven. Ik kan het niet alleen en hulp nodig. Ik voel me zo een loser
Verdriet, gemis ik word er door verteerd. Het verlies van mijn grootouders heeft een diepe wonde nagelaten die steeds opnieuw wordt opengereten. Het gemis van Lucas neemt toe. Ik voel me zo laag dat ik hem durf missen. Wie denk ik wel dat ik ben om Lucas zo te missen? Het maakt me boos opmezelf. There we go again
Leeg, nutteloos zo voel ik me. Gevangen in mijn eigen leven, geen kant meer opkunnen. Elke oplossing wordt gebaricadeerd door obstakels waar ik niet over kan. Mijn demonen nemen het voortouw.
