#mkrollo

[1marxal]

She was the girl of my dreams, but now I've found the woman of my reality.

Minsan napapaisip ako, ano kayang trip ni Lord bakit binigay ka niya sakin? Bakit sa dami dami ng taong nakilala, nakapalibot at lumandi, nauwi rin ako sa taong lumayo at kinalimutan ko na ng mahabang panahon?   Alam mo yung feeling na, nandoon na yung qualities mo, nandoon na yung pinapangarap mong tao, tas pinagtripan ka ng panahon, kabaliktaran ang dumating sayo ngayon? Alam mo 'yon?  Pero simula nung dumating ka, maraming nagbago sa buhay ko. Simula nung bumalik ka, nagbago ang sistema at ikot ng mundo ko. Ikaw ang naging mundo ko kaya siguro bumilog ka lalo. Sinampal mo ang isang katotohanang hindi ko naisip noon pa man. Na minsan kung sino pa yung taong kabaliktaran ng pinapangarap mo, siya pa yung taong kukumpleto at magpupuno ng mga pagkukulang mo sa sarili mo. Binigay mo sakin ang totoong kahulugan ng "RELATIONSHIP GOALS". Na akala ko sa pag popost, paghoholding hands sa palengke at pagsesend ng limang page ng manila paper na puro messages ang laman with matching audience at mga tagahawak. Hindi mo binigay sakin ang salitang "Walang Hanggan, pero inalay mo sakin ang salitang "kasalukuyan". Tinuruan mo kong makipag holding hands sa mga plato, tinuruan mo kong fuminger ng buttons para mag operate ng washing machine. Pinakita mo sakin kung pano magsulat ng loveletter sa may-ari ng bahay na hindi muna tayo makakabayad ng rent dahil wala pa tayong sahod. Imbis na "BUCKET LIST", tinuruan mo kong maglista ng "BAKIT-WALA-TAYONG-PERA-LIST". At ang pinaka nakakabilib sayo, masyado mong pinahaba ang pasensya ko. Yung tipong galit na galit nako to the nth power pero I need to chill my ass out at kawawa ang partition natin. At hindi lang ‘yon! Inupgrade mo ang fliptop skills ko sa tuwing nagsasagutan at nagtatalo tayo. For 9 years na pagkakakilala natin sa isa't isa, ngayon lang kita mas nakilala. And I thank God for giving us that "second chance" to know each other better. 

[1marxal]

Para sa girlfriend ko,

Siguro nag kukonsimisyon ka na naman sa pag-uugali ko sa mga oras na 'to. Sumasakit na naman siguro ang ulo mo sa pagiging makulit ko. Nababadtrip kana naman sa pagiging tamad ko. Naiinis kana naman sa pagiging ma-pride ko. Lahat na ata ng katangian ko nagiging dahilan ng brain cancer mo. Na halos hinahighblood ka nalang palagi, na parang gusto mo nalang akong sapakin, sakalin, itakin at patayin. Pero hindi mo parin magawa dahil mahal mo ko, at syempre mababawasan ng gwapo sa mundo.

Pasensya ka na ha kung sa kasamaang palad biniyayaan ka ng isang anak ng tupang katulad ko. Kahit ako hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Naiinis din ako sa paguugali ko. Marami na rin akong naging kasalanan sayo. Minsan napapaiyak pa kita, natitiis na hindi kausapin, inaaway at pinapasikip ang dibdib kahit wala ka rin namang dibdib. Sinusubukan kong magbago. Pinipilit ko ang sarili kong ibahin ang takbo ng buhay ko hindi lang para sakin, kundi para sayo. Kasi alam ko yun yung best way para magtagal at magkaintindihan tayo. Wala naman tayong ibang goal diba kundi magtagal? Gusto kong magbago. Kahit hindi ako ang maging the best basta ako lang yung taong masasabi mong "The One" para sayo. Gusto kong iparamdam sayo kung gaano ka ka-importante para sakin. Gusto kong malaman mo kung gaano ko pinahahalagahan ang kung ano ang meron tayo kasi alam ko minsan naiisip mong parang wala lang. Dedma lang. Gusto kong marealize mo kung gaano ako katakot na mawala ka sa buhay ko. Hindi naman ikaw ang buhay ko at kaya kong mabuhay ng wala ka. Pero alam kong isa ka sa mga kumukumpleto nito. Isa ka sa mga ingridients para maging masarap at maging mala adobo ang takbo ng sistema ko.

Kaya sana, sana, na kahit gaano pa ko kasakit sa ulo mo, hindi mo parin ako susukuan at mas iintindihin mo pa ko. Haba habaan mo pa ang pasensya mo yung tipong mas mahaba pa sa nguso mo kapag nagtatampo. Sana mas mahalin mo pa ko. Sana hindi ka magbago. Mahal na mahal kita. At kaya ko ring intindihin ang minsa'y tinotopak na katulad mo.