#mouleipeis

[mouleipeis]

Απλά σκέφτομαι πως αν ήσουν εδώ ίσως κάποια πράγματα να ήταν καλύτερα.

[xatzifragetiki]

...

Θεσσαλονίκη ✨

[lets-keep-it--secret]

Ειναι 6 το πρωι..προφανώς δεν εχω κοιμηθεί για ακομη μια φορα. Μου λειπεις. Οπως παντα ενα κομματι μου λείπει αν δεν ειμαι μαζι σου, και ας προσπαθώ να προσποιούμαι οτι ειμαι ολόκληρη.

Ανάβω το ενα τσιγάρο μετα το αλλο χωρις να με ενδιαφέρει η δυσκολία που εχω να αναπνεύσω ή εκεινη η περίεργη ενόχληση στον λαιμό,οχι δεν προσπαθω να κανω κακο στον εαυτο μου...οχι συνειδητά τουλάχιστον απλα ειναι που...σε καθε τζούρα σε νιώθω λίγο πιο κοντα μου και τα χαρακτηριστικά σου που αρχισα με τον καιρο να ξεχνάω αρχίζουν να ξεθωριάζουν καθε φορα που ξεφυσαω λες και ο καπνος χτυπαει στο πρόσωπο σου και διώχνει την νοητή ομίχλη που δημιουργήθηκε με τον καιρό.

Πονάω, γιατι ποτε δεν κατάφερα να σε έχω..και ας σε έλεγα δικό μου

Πονάω, γιατί πάντα θεωρούσα πως το μονο που μπορώ να κανω για εσενα είναι αυτό..

Δεν δακρύζω πλεον ακους; το συνήθισα.

Συνήθισα να εισαι απών, και ας είσαι ακομη στην ζωη μου, καταλαβαίνεις;

Συνήθισα το σφίξιμο στην καρδιά και το μούδιασμα σε ολο το σώμα επειδή θα σε έβλεπα τυχαία στον δρομο με αλλη..

Αυτο που δεν θα συνηθίσω ποτέ ματια μου όμως ειναι το πως με κάνεις να νιώθω οταν είμαστε εγω και εσυ σε ενα γυμνό δωμάτιο μόνοι και ρημαγμενοι απο τις σκέψεις τις επιθυμίες και την ερώτηση " τι θα γινόταν αν...;" να παιζει σε λουπα στο κεφάλι μας και μονή μας επιθυμία....ενα φιλί

Εχουμε ζήσει τοσα πολλά κι όμως τόσο λιγα. ..

Καληνύχτα και να θυμάσαι, σ'αγαπώ

[tinasavvinopoulou]

Σήμερα στο λεωφορείο κάποιος φορούσε το άρωμα σου.

Αποφάσισα ξαφνικά πως ήταν ωραία μέρα για περπάτημα και κατέβηκα πέντε στάσεις πριν.

[nai-oxi-mporei]

Αθηνούλη είσαι μαγεία !

[take-this-pain-awayy]

Ήρθες και μου ανέτρεψες τα πάντα. Όλο μου το «είναι», όλα μου τα πιστεύω. Τους έριξες μια κλωτσιά και με άφησες με το στόμα ανοιχτό. Μα φυσικά, πως ήμουν τόσο τυφλή, τόσο απόλυτη. Δεν υπάρχει μόνο άσπρο και μαύρο , υπάρχει και το γκρι και το λιλά και το γαλάζιο. Εσύ μου το έμαθες. Έτσι ξαφνικά όπως μπήκες στη ζωή μου, από τη μια μέρα στην άλλη. Το σκέφτομαι και γελάω. Πώς είναι δυνατόν να απλώθηκες τόσο μέσα μου μόνο με ενα απλό «γεια»;

[mouleipeis]

Αν θα μπεις σε λάθος τρένο θα ‘μαι εκεί, θα περιμένω.

Αν θα μπεις σε λάθος πλοίο, θα βουλιάξουμε κι οι δυο.