Koyuki Katō dans "Blood: The Last Vampire" de Chris Nahon (2009) - adapté de l'anime éponyme de Hiroyuki Kitakubo (2000) - mai 2020.
seen from United Kingdom

seen from Brazil

seen from United States
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Italy
seen from Italy

seen from Italy
seen from China

seen from United States
seen from Italy
seen from Japan
seen from Singapore

seen from United Kingdom
seen from Angola
seen from United Kingdom

seen from United Kingdom
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Netherlands
Koyuki Katō dans "Blood: The Last Vampire" de Chris Nahon (2009) - adapté de l'anime éponyme de Hiroyuki Kitakubo (2000) - mai 2020.
Vincent Rottiers, Philippe Nahon, Lubna Azabal, Hafsia Herzi et Nader Boussandel dans “La Marche” de Nabil Ben Yadir (2013) - retraçant l'histoire de la 1ère “Marche pour l'Egalité et contre le Racisme” (1983) - mai 2025.
Collier "Empreinte" de Brigitte Nahon en acier inoxydable et plexiglas (2007) au sein de “La Piscine” de Roubaix - Musée d'Art et d'Industrie André Diligent - de l'architecte Albert Baert (1927-32), octobre 2024.
"Blood: The Last Vampire" de Chris Nahon (2009) - adapté de l'anime éponyme de Hiroyuki Kitakubo (2000) - avec Jun Ji-hyun, Koyuki Katō, Allison Miller, Yasuaki Kurata, Liam Cunningham et J.J. Feild, mai 2020.
Jun Ji-hyun dans "Blood: The Last Vampire" de Chris Nahon (2009) - adapté de l'anime éponyme de Hiroyuki Kitakubo (2000) - mai 2020.
Jun Ji-hyun dans "Blood: The Last Vampire" de Chris Nahon (2009) - adapté de l'anime éponyme de Hiroyuki Kitakubo (2000) - mai 2020.
Koyuki Katō dans "Blood: The Last Vampire" de Chris Nahon (2009) - adapté de l'anime éponyme de Hiroyuki Kitakubo (2000) - mai 2020.
Alice Nahon
De Carnotstraat te Antwerpen is voor velen gewoon dat, de Carnotstraat.
Een doodgewone winkelstraat zoals vele anderen.
daar, in die straat spendeerde een buitengewoon icoon haar laatste levensjaren
Waar ze geen enkel hert heeft zeer gedaan.
Niet voor te stellen in wat een drukte u leefde
Een gezin met 11 kinderen waar jij de derde was
gelukzalige ouders die elke avond,
Een woordeke van liefde zeiden
Een onconventioneel figuur met een turbulent liefdesleven
dromend van iets dat groter was dan dromen kunnen gaan
beklemming en angst
Rondom één hoofd, dat eenzaam was
Je werd ziek
de chronische bronchitis en depressiviteit
het ondragelijke te dragen
En zo deed je je ogen toe
Ze voerde het op,
haar laatste avondliedeke.
GESCHREVEN IN OPDRACHT VAN DE!KUNSTHUMANIORA
in loving memory of Alice Nahon