'beni hisset olur mu? Anla beni. Sırtımda taşıdığım o gururlu, o güvensiz şahsiyetimi üstümden atamayışımı affet, başımı öne her eğdiğimde bir şehri daha yıkışımı affet, gözümün daldığı sokaklarda halledemediğim her şey boğazımda düğüm düğüm olurken bahara rağmen kış gibi oluşumu, buz kesişimi affet. yeterince sevemeyişimi, sevince saçmalayışımı, infilak etmiş köhne bir sokak misali karanlık oluşumu affet. Durmadan yağmur yağan, herkesin üstüne basıp geçtiği kaldırımlar gibi boynu bükük, kırılgan oluşumu affet. affet çünkü biliyorsun ki ben bu kahpe, düzensiz düzene alışamadım. Beni affet, ben bu kaidelere ayak uyduramadım, bocaladım hep. hiç bu çağın insanı da olamadım, affet.*











