7. I znowu Błogosławiony rzekł te słowa do czcigodnego Subhutiego: ― „Subhuti, jak myślisz ― czy najwyższym, doskonałym oświeceniem doskonale oświeconego jest jakikolwiek element istnienia? Czy jest taki element istnienia, o którym nauczał Tathagata?”
Po tych słowach czcigodny Subhuti powiedział do Błogosławionego: ― „O Panie! Poznałem zaiste znaczenie słów Błogosławionego: ta dharma doskonale oświeconego najwyższym całkowitym oświeceniem, to nie jest ta dharma, która była głoszona przez Tathagatę.
A to skutkiem czego? ― Ta dharma, która została przez Tathagatę doskonale przebudzona lub głoszona, nie jest do uchwycenia, nie jest do wypowiedzenia, ponieważ nie jest to ani dharma, ani też nie jest to nie-dharma.
A to skutkiem czego? ― Ponieważ szlachetne osoby są dobrze określone przez to, co nieuwarunkowane.”