#ozanvesesler

[ozanvesesler]

"Bazen arkana bile bakmadan gitmek istersin. Öyle her şeyi bırakmana falan da gerek yok. Anıları bırakabilsen yeter.''

Edip Cansever

Soldan sağa:

Yaşar Kemal, Şükrü Enis Rengü, Edip Cansever, Metin İlgin, Hüsamettin Bozok

[ozanvesesler]

George Orwell, 1984

[ozanvesesler]

Yanlış trenden indin seni şehrin aynasından geçirdiler

Sana baktım yıllarca hep aynı özlem penceresinden

Yürüyen ve kaçan yalın ve çocuksu özlem penceresinden

Denize karsı küçüle küçüle giden evleri

İnce ince karşılardın olağan karşılardın

Şen dünya içinde sen dünya içinde bir avuç şen dünyaydın sen

Bahar bilgisi güneş rengi at soluğu ve sen

Seni çağırıyorum geç gel ağlayan son bakireler içinden

Kadınlar taş heykeller gibi gelip gecer sarı kayalardan

Hangisine baksam sen kımıldar sen seslenirsin içerlerden

Çekil karşımdan sultanı cariyelerde aramak körlügü diyorum

Körlük güneşe ve gözlerime doğru gelen

Sen bir el uzanışıyla aydınlanan yeni ay mısın

Geyik resimleriyle kabarık her köşen

Geyik derisinde akan ilk nehir

Bir el uzanışıyla

İlk sokağın ağzında kaybolursan ağlayacağım

Leylaklarla akrepler gözlerine bakıp insan olurlarsa

Çocuk cennetinde günahların ilkini sen işliyorsun demektir Suna

Parlayan denizler gürültüsüz şiirler kapanan kapılar sana

gök taşlarını getiriyorlar

Seni sayıklıyor

Denemesi yanlış yapılmış ilk ok

Sezai Karakoç // İlk

[ozanvesesler]

"Ben Atatürkçüyüm.... Ben, cumhuriyetçiyim... Ben lâikim... Ben antiemperyalistim... Ben tam bağımsız Türkiye'den yanayım... Ben insan hakları savunucuyum... Ben, terörün karşısındayım... Ben, yobazların, hırsızların, vurguncuların, çıkarcıların düşmanıyım. Dün sabaha değin, araştırarak yazdığım hiçbir konuyu yalanlayamadınız. Öyleyse vurun, parçalayın, her parçamdan benim gibiler beni aşacaklar doğacaktır."

Uğur Mumcu

Gazeteci ve yazar Uğur Mumcu 28 yıl önce bugün hain bir saldırıda aramızdan ayrıldı.

O Cumhuriyet’in, Atatürk ilke ve inkilaplarının yılmaz bekçisi ve bu ülkenin en büyük vatanseverlerinden biriydi.

Geçmişte yazdıkları bugün için hâlâ bizim yolumuzu aydınlatan bir ışık. Uğur Mumcu ve onun gibi demokrasi savaşçıları asla unutulmayacaktır.

Kendisini sevgi, saygı ve büyük bir özlemle anıyoruz.

[ozanvesesler]

Sözcükler yine

Işıltılı, şişman, ince, gülünç, acıklı

Kimi eski dost

Kimi kadın

Kimi yabancı.

Bunu ben yazmışım

Bunu da

İnanılır şey değil bunu da ben yazmışım.

Kantinde çay içerken konuşuyorum

Gilindre'de dam üstünde sesim dolaşıyor

Söylev yerindeki:

O da benim

Peki hangisi gerçek

Gür ve binlerce

Binlerce akarsuya ulanacak olan.

İten güç hani?

Bu sözcükler gördüğüm taş yığınlarından

Okuduklarımdan, insan yüzlerinden

Boş ve anlamsız imgeler mi?

Çok az gördüm satırlarımın

Birini etkileyip sarstığını

Gördüklerimin de çoğu esrimiş

Boşalacak yer arıyorlardı.

Türkülerim, doğrusu en çok beni değiştirdi

Beni koşturdu peşlerinden

Elimden tutup bir yukarı çıkardı.

Arıyorum titreşimin kaynaklarını

"Güzel" demeden

"Kavga" demeden önce

Hangi demirin hangi candamarı kestiğini

Sesler değişik

Anlam bağıl ve değişkenmiş

Olsun

Pıt pıt atan yüreğine inmek bir sürecin

Bütün bu çabalara değmez mi?

Ölüm-dirim günleri yaklaşıyor

Gövdemde gerginlik

En küçük halk birimlerinde kıpırdanmalar

Yönetenlerin beceriksizliği...

Türkülerim

Ağır çamurlu çizmeler geçecek üzerlerinizden

Yarın, pasaklı mürekkep lekeleri diyecekleri size.

Bunlar beni elden ayaktan düşürmüyor.

Duyuyorum dağlardan, köşebaşlarından, koğuşlardan

Duyuyorum odalardan, ciplerden, ırmaktan

Duyuyorum dışımda insan yüreklerinden, dudaklarından

Zorlu ve engin bir çığlık yürüyor dudaklarım

Barış Pirhasan // Ölüm Dirim Günleri

[ozanvesesler]

“Günlerin tam içinde yaşayamayınca, olanlara akıl erdiremeyince, bunlarla oyalanıyoruz işte, kahve pişirmek, çay demlemek... Anılar da öylesine çoğalmış ki bastırıveriyorlar, günü karartıyorlar erkenden...”

Tomris Uyar // Dizboyu Papatyalar

[ozanvesesler]

Gülerken yüzün

Dem çeken bir güvercinin sesini

İçin için büyüyen çimenleri

Baharda lunaparkı, bayramyerini

Ve alışkanlıklar dışında her şeyi

Gülerken yüzün

Aşıyor geçmişin acılarını

Kendini yarına değiştiriyor

Gülerken yüzün

Sanki çarmıhını kırmışsın

Senin ve ardından geleceklerin

Aylası alnına düşmüş gecenin

Oturmuş ağlıyor kendisi

Bunu öyle candan öyle yürekten

Öyle bir tutkuyla istiyorum ki

Aklımda hep öyle kalmalısın

Gülten Akın // Gülerken Yüzün

[ozanvesesler]

Jorge Luis Borges, Alef