#p.52

[commetombeunarbre]

Je ziet iets wat je niet mag zien, en voor je het beseft heft de godin haar hand en stormt een roedel jachthonden op je af. Je merkt nog net op hoe ze vertragen, hun snuiten worden afgeplat in een menselijk gelaat, een vrouwelijk gelaat, ze springen nie top maar rennen op twee benen door je heen. Een spookstoet, hun haren strijken langs je gezicht, en jij bent bent veranderd, getransformeerd, maar in wat weet je nog niet.

[commetombeunarbre]

Maar om te weten dat een goede liefde jou niet knecht maar juist vrijmaakt, moet je er een hebben gehad.

[commetombeunarbre]

, iets vertwijfelds en verleidelijks.

[commetombeunarbre]

Ik raakte er vreselijk opgewonden van, en tegelijk werd ik gelukkig en kalm. Mijn leven lag in de handpalm van een kracht die niet van deze wereld was, die niet van mensen en hun grillen afhing, maar van iets groters, iets dat ouder en dieper was dan wij.

[commetombeunarbre]

Verlangen in iets te verdwijnen wat er altijd zal zijn.

[commetombeunarbre]

De gedachten kwamen nog wel, in overvloed zelfs, maar ze hadden zo goed als niets meer met elkaar te maken, en lieten zich niet meer in een betoog of rangschikking van enige geldigheid onderbrengen.

[commetombeunarbre]

Penser contre soi est souvent fécond; mais ma mère, c'est une autre histoire: elle a vécu contre elle-même. Riche d'appétits, elle a employé toute son énergie à les refouler et elle a subi ce reniement dans la colère. Dans son enfance, on a comprimé son corps, son coeur, son esprit, sous un harnachement de principes et d'interdits. On lui a appris à serrer elle-même étroitement ses angles.

[commetombeunarbre]

Ze wacht op een teken. Dat dat teken niet komt, brengt haar misschien van de wijs.