#p.71

[commetombeunarbre]

Ik heb je nooit gekend. Je was er zonder dat die zwarte plek in mij er iets van wist, een wolk van tegenstrijdigheden die we heden noemen en vergeten. Toch sprak een stem mij ergens tegen, fluisterde een leugen die niemand nog kon loochenen  of ze verzon waarheden terwijl ik dacht dat jij bestond. Zo vulde je mijn dagen et de schaduw van de uren, en zonder woorden zong je  in mijn open mond. Ik zat gehurkt te wahcten tot je me zou herkennen, maar je keek niet terug. Je staarde naar verdwenen beelden die je de kost gaf met gesloten ogen die ik niet meer vergat.

[commetombeunarbre]

Elektrisch was vooral het besef dat dat mocht: dat je je agressie af en toe mocht laten ontvlammen, net zoals je lust, dat daar een plek voor was.

[commetombeunarbre]

Waar het alles vandaan komt weet ik niet, maar dit is zeker: wat ik schrijf heeft te maken met de lange ziektejaren van vroeger en met het leven zoals het daarna tot mij kwam, met al de droefheid en al het lijden dat er in de wereld is.

[commetombeunarbre]

Ik structureer niet de tijd maar de ruimte

[commetombeunarbre]

Bring, I need not say, no clothes,

[commetombeunarbre]

It is just a matter of impossibles between us.

[commetombeunarbre]

Van echte passie was geen sprake, maar het had wel iets aangenaams.

[commetombeunarbre]

Hij onderwierp zich geheel aan de macht di ehem de verhevenste ter wereld toescheen, die hij zich geroepen voelde te dienen en die hem roem en eer in het vooruitzicht stelde, de macht van de geest en van het woord die glimlachend troont boven het onbewuste en blinde leven. Met de hartstocht van zijn jeugd wijdde hij zich aan haar en ze beloonde hem met alles wat ze maar kon schenken en ontnam hem onverbiddelijk alles wat ze in ruil daarvoor pleegt op te eisen. Zij scherpte zijn blik en liet hem de grote woorden doorzien die de harten van de mensen doen zwellen, zij ontsloot voor hem de zielen van de mensen en van zichzelf, maakte hem ziende en toonde hem het innerlijk van de wereld en het allerlaatste wat er zich ahcter woorden en daden bevindt. Wat hij zag, was alleen maar dit: potsierlijkheid en ellende - potsierlijkheid en ellende.