#partycypacja

[aishele]

„Studiuję etnologię dla beki” 100 days challenge – day 86/100 – Katarzyna Dypa „Od kontemplacji do partycypacji – muzeum jako miejsce dialogu ze zwiedzającymi”

[pracowniak]

Nowości w sklepie pracowni k. A dokładniej mówiąc nowe wersje zeszytów. Te krótkie publikacje zyskały nową oprawę graficzną oraz wersję papierową (jeśli ktoś woli). W planach kolejne zeszyty. Między innymi o temacie przewodnim, o którym więcej poczytacie w grupie Nieplac Zabaw. W tym tygodniu mamy wyzwanie związane właśnie z tym zagadnieniem. #pracowniak #wydawnictwopracowniak #zeszyt #playworker #partycypacja #ogródspołeczny #balkon #taras #ogrodzabaw #placzabaw #wyzwanie #tematprzewodni (w: Pracownia k.) https://www.instagram.com/p/CBeLnTVpU36/?igshid=a9pgk6ehq7f8

[pracowniak]

Dlaczego powinniśmy zapraszać dzieci do udziału w projektowaniu przestrzeni publicznej, z której będą korzystać? A dlaczego nie? Dla mnie to oczywiste. Gdy architekt projektuje dom jednorodzinny nie zastanawia się czy ma porozmawiać na ten temat z jego właścicielami. #pracowniak #podcast #partycypacja #projektowanie #placzabaw #pajdokracja #dzieci #demokracja #warsztaty (w: Pracownia k.) https://www.instagram.com/p/B7bylf3F4RT/?igshid=zwpmmqptorri

[pracowniak]

Czy tu powstanie ogród społeczny, a może i nieplac zabaw? Jak przebiega proces projektowy? Jak go przeprowadzić partycypacyjnie? Co z tymi normami i certyfikatami? Czy place zabaw muszą wyglądać tak jak wyglądają? Czym są naturalne place zabaw? Na te i inne pytania odpowiadałam dziś w Żorach, podczas spaceru badawczego. Organizatorom dziękuję za zaproszenie, uczestnikom za zaangażowanie. Trzymam kciuki za Wasze działania! #partycypacja #naturalnyplaczabaw #niepalczabaw #ogrodzabaw (w: Zory) https://www.instagram.com/p/B3fOmYaFIF4/?igshid=na44zf93oyzw

[annatuderek]

Inspiracje z Wielkiej Brytanii

The Family Arts Campaign to inicjatywa, która na terenie Wielkiej Brytanii wspiera w zakresie organizowania wysokiej jakości działań artystycznych dla rodzin oraz w zakresie zwiększania liczby rodzin biorących udział w wydarzeniach artystycznych opartych na sztukach wizualnych i performatywnych.

W 2015 roku The Family Arts Campaign opublikowali poradnik (do pobrania) opracowany we współpracy z grupą osób zaangażowanych w działania Creative Communities Unit przy Staffordshire University. Raport powstał na podstawie rozmów prowadzonych w 2014 roku z rodzinami, artystami i organizatorami wydarzeń w hrabstwie West Midlands. Porusza tematy związane z budowaniem relacji z rodzinami oraz włączaniem ich zarówno w proces tworzenia samych wydarzeń jak i proces tworzenie komunikatów.

Autorzy poradnika zwracają uwagę na to, iż rodziny w komunikatach kierowanych do nich poszukują przede wszystkim (1) praktycznych informacji na temat tego, co organizatorzy wydarzenia oferują rodzinom. W kontakcie z komunikatem pojawia się ze strony rodzin także (2) pytanie czy dane wydarzenie jest odpowiednie dla konkretnej rodziny. Ważne jest dla nich, aby w komunikacie pojawił się (3) opis tego, czego rodzina doświadczy (opowiedzenie w formie historii). Autorzy podkreślają, iż (4) dla rodzin kontakt z komunikatem jest początkiem przygody związanej z uczestniczeniem w wydarzeniu, i z tego powodu jest tak istotny (potrzeba rozbudzenia entuzjazmu).

Na co zwracać uwagę przy projektowaniu komunikacji? Poniżej kilka kwestii wybranych przeze mnie z całej treści poradnika.  Należy zadbać o konsekwencję pomiędzy tym, jak wydarzenie jest opisywane, a tym, do kogo jest kierowane. Warto uwzględnić np. takie kwestie jak to czy zaplanowana godzina rozpoczęcia wydarzenia albo czas trwania uwzględniają potrzeby określonej grupy wiekowej? Czy przestrzeń, w której odbywa się wydarzenie jest dostępna dla wszystkich osób?

Należy także zapewnić rodzinę, że dane wydarzenie jest odpowiednie dla jej członków. W jaki sposób wydarzenie może ich zaciekawić? Czy będą dobrze się bawić? Co będą robić w trakcie wydarzenia? Czego się nauczą? Co mogą powiedzieć znajomym i przyjaciołom, aby także się do tego wydarzenia przyłączyli? W tym celu można zastosować porównania z wcześniejszymi wydarzeniami albo odwołać się do motywów rozpoznawalnych z kultury masowej. Pomocne bywa także przypisanie wydarzenia do określonego rodzaju wydarzeń. Warto zwrócić uwagę na to, że poza poczuciem dobrze wydanych pieniędzy i dobrze spędzonego czasu dla rodzin ważne jest także to, aby czuć się dobrze, “na miejscu”. Bywa, że opiekunowie boją się tego, że w trakcie wydarzenia będą oceniani przez innych (a wtedy tracą poczucie pewności i nie powracają). Istotne są także kwestie religijne, kulturowe i światopoglądowe, a także język (słownictwo) używany w trakcie wydarzenia. Realną obawą może być to, iż na tej płaszczyźnie ktoś z członków rodziny może poczuć się dotknięty, urażony poprzez prezentowane treści. Opiekunowie obawiają się także treści, których nie będą w stanie wytłumaczyć dzieciom. Ważną kwestią jest określenie grupy wiekowej. Rodziny z rezerwą podchodzą do wydarzeń “dla całej rodziny”, “dla osób w każdym wieku”. Jeżeli faktycznie tak jest, w opisie wydarzenia powinno być zawarte uzasadnienie takiej decyzji. Opiekunowie dzieci obawiają się m.in. tego, że udział w wydarzeniu może wywoływać u dzieci koszmary nocne. Przy określaniu grupy wiekowej pomocny może być sposób stosowany przy klasyfikacji filmów, np. British Board of Film Classification (BBfC) Age Ratings You Trust Guidelines (2014). Ważne jest także, aby nie zapominać o dorosłych uczestnikach wydarzeń dla rodzin. Przygotowując materiały informacyjne i promocyjne należy pamiętać także o ich potrzebach i zainteresowaniach. 

W jaki sposób opowiadać o wydarzeniu? Rodziny chcą wiedzieć możliwie najwięcej: np. jaka jest formuła wydarzenia, jakie formy artystyczne będą prezentowane. Fabuła, postaci i narracja, które pojawiają się w komunikacji, pomagają rodzinom w podjęciu decyzji. Opis powinien uwzględniać perspektywę poszczególnych członków rodziny i ich angażować. Warto pamiętać, że rodziny lubią być czymś zaskoczone w trakcie wydarzenia jednak nie lubią czuć się nieprzygotowane na coś lub czymś zszokowane.

W poradniku pojawiają się dwa przykłady budowania relacji z rodzinami oparte na ideach partycypacji: włączanie rodzin w działania Just So Festival oraz program “Rodzinnych Ambasadorów” w Warwick Arts Centre. Także między wierszami pojawia się sporo kwestii związanych z rozwijaniem zaangażowania rodzin oraz z odpowiedzialnym budowaniem relacji. Autorzy zwracają uwagę na naturalność partnerstwa, które może zawiązać się między rodzinami a kulturą, sztuką. Wymaga to jednak czasu i poświęcenia, podejścia pełnego uważności. Wskazówki? Rodziny cenią otwartość i możliwość podjęcia dyskusji, w tym w sytuacjach kiedy organizatorzy wydarzenia spotykają z się negatywną opinią. Rodziny lubią zaglądać za kulisy i lubią różnego rodzaju rekwizyty i artefakty związane z danym wydarzeniem. Rodziny lubią słuchać historii opowiadanych w taki sposób, jak opowiada się je własnej rodzinie i przyjaciołom. 

Photo by Rubén Bagüés on Unsplash

[pracowniak]

NPZ 046: Pani od architektury. Edukacja przestrzenna dzieci

[annatuderek]

Rodzina w społeczeństwie. Wstęp do rozważań o Centrach dla Rodzin

Dobrym przykładem planowania takiego procesu jest dokument przygotowany przez Radę ds. Sztuki w Anglii (Arts Council): Family and community focused toolkit. Wstępne badania pokazały, że rodziny posiadające dzieci są dużą grupą potencjalnych odbiorców, uczestników i osób tworzących sztukę. Dlatego głównym celem podręcznika jest zwiększenie liczby rodzin zaangażowanych w kulturę. Cały proces mający doprowadzić do takiego stanu został rozpisany na etapy. Każdy z nich uwzględniał partycypację rodzin, możliwość zgłaszania przez nie swoich uwag. Pierwszy z etapów stanowił próbę identyfikacji zasobów - ale i przeszkód - w korzystaniu z kultury (np. brak transportu publicznego, dużych parkingów, oferty skierowanej do szerszego grona odbiorców). Ocena została przeprowadzona w 8 sferach (np. oferta, ceny, lokalizacja, czas, ludzie, uwarunkowania architektoniczne, promocja, procesy). Wszystkie zdiagnozowana ograniczenia były przedyskutowane i próbowano znaleźć takie rozwiązania, by nie stanowiły przeszkody dla rodzin i zachęcały je do włączenia się w działania kulturalne. 

Jarosław Przeperski “Dobre wzorce za granicą” w: “Vademecum samorządowca przyjaznego rodzinie” pod red. Piotra Uścińskiego (Centrum Wspierania Inicjatyw dla Życia i Rodziny, 2016)

[pustostanmieszkaniowy-blog]

Porady eksperta

Prawo spadkowe – gałąź prawa cywilnego regulująca przejście praw i obowiązków majątkowych po śmierci ich właściciela. Majątkowe prawa i obowiązki zmarłego z reguły przechodzą na inny podmiot (w szczególności na spadkobierców),  a nie wygasają (przykładem uprawnienia wygasającego najpóźniej w chwili  śmierci osoby fizycznej jest zgodnie z art. 299 kodeksu cywilnego służebność osobista)[1]. Ze względu na przedmiot regulacji przepisy prawa spadkowego mają charakter bezwzględnie obowiązujący (ius cogens).

W Polsce kwestie związane z prawem spadkowym reguluje księga czwarta kodeksu cywilnego – spadki[2].

Podstawowe pojęcia związane z prawem spadkowym to:

Spadek

Testament

Polecenie

Zapis

Zachowek

Dział spadku

Spadkodawca

Spadkobierca

Dziedziczenie

Dziedziczenie ustawowe

Dziedziczenie testamentowe

Umowy dotyczące spadku

Opodatkowanie spadku

W prawie spadkowym istotne znaczenie mają terminy wyznaczone przepisami prawa spadkowego, na przykład termin dla przyjęcia bądź odrzucenie spadku określony w art. 1015 § 1 kodeksu cywilnego.   Spadkobiercy wyznaczony został 6 miesięczny termin do złożenia   oświadczenia w przedmiocie przyjęcia (w tym także przyjęcia z   dobrodziejstwem inwentarza) albo odrzucenia spadku. Czas ten zaczyna   biec od daty, w której spadkobierca dowiedział się o tytule swojego   powołania do spadku, czyli o dziedziczeniu w ramach dziedziczenia ustawowego lub dziedziczenia testamentowego.

Zapraszam do kontaktu - tel. [phone] email. [email protected]