#peter dijk

[kunstruimte-hv]

Werk van Peter Dijk.

[kunstruimte-hv]

peter dijk: het fanatisme van de herhaling

De zoektocht van schilder Peter Dijk levert een bijzonder plaatje op. Hij onderzoekt namelijk de mogelijkheid om in serie steeds hetzelfde schilderij te maken. Hoever kun je gaan in het herhalen van jezelf, wanneer is de variatie op het thema nog interessant. Met het fanatisme van een verzamelaar gaat Dijk te werk. Bij het resultaat, te zien in de Kunstruimte van Museum Willem van Haren te Heerenveen, valt daarom als eerste de vraag in: “zoek de verschillen”. Die verschillen zijn er legio, want het blijkt dat Dijk met de hand geen enkele compositie exact eender na weet te maken. De een is geen kopie van de ander, het eerste komt niet anders in de laatste terug als is de opzet hetzelfde. Het is als de echo, zo weerkaatst het beeld verdraait terug.

Zo op het eerste gezicht lijkt de serie een lange reeks van dezelfde schilderijen. Bij nadere beschouwing is ieder element in de rij verschillend. Eens verschuift een detail of is een nieuwe ingeving toegevoegd. Zo is er een groei in aanpak en inspiratie en daarmee evolueert het beeld. Wat overbodig is verdwijnt en blijft weg gelaten, maar een vinding krijgt een uitwerking en houdt de aandacht. Voortdurend wordt niet het uitgangspunt uit het oog verloren. Dijk blijft in gesprek met zijn alter ego Venus om in elke compositie tot schoonheid te komen. De plantaardige vorm en de kleurstelling zijn de houvast. De lijntekening, die het midden houdt tussen de weelderige vormen van een bloem en een vrouwelijk wezen in stille aanbidding, tekent zich af voor in of achter overwegend blauwen en roden.

Het werk van Peter Dijk is museaal. De composities zijn wel afzonderlijk te bekijken, maar dan worden het losse woorden in het verhaal. Ieder schilderij leidt een eigen leven, maar in de massa vormen ze met elkaar een groep. Zoals de mens uniek is, maar samen een eenheid zijn. In een tableau van 44 schilderijen is de kijkplaat af wanneer alle werken onderdeel zijn van de installatie. Het is een imposante uitdrukking, waarbij nergens de spanning omslaat in saaiheid. Het enkele ingelijste werk schreeuwt om aandacht, want het wil niet alleen staan. Op deze manier geeft Dijk wel een voorbeeld van hoe dat ene stukje uit het geheel voor uitwerking heeft. Het wordt tot een verloren element waardoor de puzzel nooit meer af zal zijn. Dat ene woord vertelt geen verhaal, het effect is weg. In serie zoek je naar de groei, maar alles is in de ruimte door elkaar gehangen. Het loont niet de moeite daar een lijn in te vinden, want iets meer dan de helft van alle puzzelstukken hangt in Heerenveen.

Van een nieuwe serie zijn twee composities meegenomen. Paul Dijk breekt ermee uit het keurslijf, de lijn wordt vrij gelaten en de kleuren kennen een anarchistisch karakter. Op een denkbeeldig gebarsten ondergrond lopen subtiel twee verflijnen te lang door. Het experiment van de gekte van het zichzelf herhalen gaat gewoon door.

Jurjen K. van der Hoek * Heerenveense Courant

Expositie “Gesprek met Venus”, schilderijenserie van Peter Dijk in de Heerenveense Kunstruimte, De Heerenveense School, Minckelersstraat 11 te Heerenveen. Tot 4 augustus 2008.