Philip Huff, man.
I'm genuinely sad he doesn't have any translated stuff, bc his books are so good. He's the only reason I didn't completely lost my love for reading in high school, and he's currently single-handedly rekindling my love for reading.
seen from United States
seen from Venezuela

seen from Germany

seen from United States

seen from Australia

seen from Singapore
seen from Netherlands
seen from United States

seen from United States
seen from China
seen from United States

seen from Russia
seen from Brazil

seen from Singapore
seen from China

seen from Singapore

seen from Russia
seen from Germany

seen from Malaysia
seen from India
Philip Huff, man.
I'm genuinely sad he doesn't have any translated stuff, bc his books are so good. He's the only reason I didn't completely lost my love for reading in high school, and he's currently single-handedly rekindling my love for reading.
Bovendien: hoe vaak hakkelen we de waarheid niet, buitelen we door onze gedachte, gaan we onderuit in woorden, missen we de kern van wat we precies willen zeggen? Er is iets mis met taal, met het weefsel ervan, een grofmazigheid, een gebrekkig net. Het ontbreekt taal aan fijngevoeligheid - woorden zijn niet trefzeker genoeg. Je kunt met geen enkel woord, zoals een scherpschutter met zijn geweer en kogel, tegelijkertijd genoeg afstand nemen om het geheel te overzien en perfect inzoomen: het kruis precies plaatsen waar het hoort. Raak schieten. Je ontkomt er niet aan dat taal opbreekt en verdeelt wat niet opgebroken of verdeeld kan worden. Je ontkomt er niet aan dat taal netjes maakt wat niet netjes is. Niet alles wat werkelijk is, kan door taal gevat; niet alles wat kan gedacht, noch alles wat wordt gevoeld. Veel van wat wij zijn, zwemt door de taal heen. Ze weet dit instinctief, dat woorden haar niet vangen, net zomin als het geruis van gebladerte de boom beschrijft, maar ze krijgt het niet duidelijker gezegd dan met die woorden.
Dagen Van Gras - Philip Huff (Nederlandse literatuur) Dit boek vond ik erg bijzonder, het ene moment wilde ik hem het liefst in een hoek gooien en was ik er helemaal klaar mee maar het andere moment pakte het me juist weer heel erg. Het is een verhaal over een jongen van 18. Je leest over wat hij allemaal mee heeft gemaakt en hoe hij op de plek in zijn leven is beland waar hij op dat moment is.
"'Brood voor de ogen, jongen,’ zei hij dan, ‘en voer voor de geest'. Want hoe meer je weet, hoe meer je ziet. En hoe meer je ziet, hoe meer plezier je beleeft." ~ Philip Huff
Ik zie de weerspiegeling van mijn eigen gezicht in het beeldscherm van mijn telefoon. 'Ik mis je,' zeg ik dan. Al weet ik niet precies tegen wie ik praat.
Het boek van de doden.
Ik zeg niet dat ik dood wíl. Het leven is prachtig, echt. Ik zou er alleen best mee kunnen leven om dood te zijn.
Philip Huff
In this town, where all the houses have to lean against each other not to fall, I can only think about three words. I miss you.
Philip Huff
'Boek van de doden'
('Book of the dead')
Er is ons verteld dat we heel bijzonder zijn. Maar dat is niet zo. En dat doet pijn. Er is ons verteld dat we ons hart moeten volgen, dat je passie belangrijker is dan een carriere, maar van de meeste passies valt geen carriere te maken - of het talent ontbreekt ons ervoor. Of de wil ervoor te werken. Want we zijn niet gewend om te werken. En het geld raakt op. Als je gelukkig wilt zijn, moet je af en toe ook ongelukkig willen zijn. Zo simpel is het.
Philip Huff, Boek van de Doden (2014), p. 116