#pockyday2015

[wacom]

Our Wacom Japan team celebrated Pocky Day this week with an awesome piece of art created on the Bamboo Spark and refined on an iPad in Bamboo Paper. Truly snacktacular. ✍ #pocky #bamboospark #bamboopaperapp #pockyday #pockyday2015

[rritsu]

กระต่ายมินโฮ (NewtMin)[TMR Pocky day]

[11.11.15]

    นิวท์นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใกล้กล่องส่งของ รอเวลา กล่องโลหะนั่นส่งข้าวของที่จำเป็นมาทุกอาทิตย์ วันเดิม เวลาเดิน ไม่เคยพลาด หน้าเขาตื่นเต้นนิดหน่อยตอนที่กล่องขึ้นมา แขนยาวเรียวกวาดของทุกอย่างขึ้นมา เขาหาของที่ตัวเองขอกับกล่องไว้เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

     “โอ๊ะ ได้มาแล้วแฮะ"

     นิวท์ยิ้มบางๆก่อนจะหอบของทุกอย่างไปเก็บในที่ที่มันควรอยู่แล้วกลับไปทำงานของตัวเอง 

    ผู้ดูแลนักวิ่งตัวจิ๋วมินโฮกับลังก้มเก็บกล่องขนมเล็กๆที่คนอื่นวางทิ้งไว้ หูกระต่ายสีดำยาวสะบัดไปมาตามจังหวะก้าวเท้า มินโฮกินขนมไม่ได้ เลยต้องเก็บกล่องเอาจากคนอื่น ซึ่งดูเหมือนจะไม่ค่อยมีใครสนใจกล่องขนมที่หมดแล้วนั่นเท่าไหร่

     “โทมัส! ขอกล่องด้วย"

     “ห๊ะ จะเอาไปทำอะไรของแก"

     “เรื่องของฉัน ถ้าไม่เอาก็ส่งมา"

     โทมัสส่งกล่องป็อกกี้ให้เขาแบบงงๆ มินโฮคว้ากล่องไปก่อนจะวิ่งไปหาคนอื่นๆที่ถือกล่องอยู่อีก 

    อีกกล่องเดียว อีกกล่องเดียว 

    มินโฮอุ้มกล่องป็อกกี้วิ่งไปทั่ว พยายามหากล่องป็อกกี้ที่ต้องการกล่องสุดท้าย แต่ก็หาไม่เจอสักที เมื่ออาทิตย์ก่อนเขาเห็นกล่องป็อกกี้เปล่าตกอยู่ ที่หลังกล่องเขียนว่าถ้าเก็บกล่องได้ตามจำนวนที่กำหนดจะเอาไปแลกของได้ และของที่เขาอยากได้ก็คือหมอน หมอนใบเก่าของมินโฮเก่าจนยุ่ยไปหมดแล้ว และมินโฮก็ไม่อยากใช้หมอนหน้าตาเหมือนของคนอื่นด้วย โทมัสชอบหยิบหมอนผิดใบไปบ่อยจนเขาอยากจะเตะโทมัสตกหน้าผาให้รู้แล้วรู้รอด เขาถามจากทุกคนหมดแล้ว ทั้งอัลบี้ โทมัส ชัคแล้วก็คนอื่นๆ เขาได้กล่องมาจากทุกคนแล้ว เหมือนจะเหลือแค่นิวท์คนเดียว

     มินโฮวิ่งเตาะแตะไปที่สวน นิวท์อยู่ที่นั่น นั่งพักพิงหลังกับต้นแอปเปิล ปากคาบป็อกกี้อยู่ มินโฮวิ่งพุ่งเข้าไปหาเขา

     “ปลวกนิวท์! ขอกล่อง"

     “เรื่องเถอะ ฉันก็เก็บอยู่"

     “ฉันเหลือแค่กล่องสุดท้ายแล้ว ปลวก ส่งมา” มินโฮว่าก่อนจะกระโดดไปแย่งกล่องจากมือนิวท์ นิวท์ลุกขึ้นถือกล่องไว้มือเดียว ยืดแขนขึ้นจนกระต่ายมินโฮกระโดดไม่ถึง

     “ปลวก! เอากล่องมา ปีที่แล้วแกก็แย่งป็อกกี้ฉันกิน"

     “ก็แกกินขนมไม่ได้ ที่ฉันเอามากินเพราะเป็นห่วงหรอกน่า"

     “เอากล่องมา ไอ้หน้าปลวก ฉันเอาไปแลกหมอน"

     “อย่างที่บอกไปแล้ว ฉันก็เก็บอยู่ ถ้าอยากได้ก็เอาอะไรมาแลกซะสิ” นิวท์เหยียดยิ้มอย่างกวนประสาท มินโฮพ่นลมหายใจยาวเหยียดก่อนจะเดินหายไปในสวน บ่นพึมพำตลอดทาง นิวท์มองกระต่ายอย่างขำๆก่อนจะส่งป็อกกี้เข้าปากอีกแท่ง ยังไม่ทันหมดมินโฮก็วิ่งกลับมาแล้ว พร้อมกับแครอทสองสามหัวในมือ ยังมีดินเกาะอยู่กับแครอทอยู่เลย

     “เอ้า เอาไป” มือเล็กๆยื่นแครอทมาให้เขา

     “..นั่นมันแครอทที่ฉันปลูก ปลวกเอ๊ย"

     นิวท์ถอนหายใจอย่างระอาแต่ก็ยังเอื้อมมือไปรับแครอทมาและส่งกล่องขนมให้มินโฮ กระต่ายยิ้มอย่างพอใจแต่ก่อนที่มินโฮจะวิ่งออกไปนิวท์ก็หยุดเขาไว้ก่อน

     “กล่องนั่นเป็นรุ่นเก่าน่ะ เอาไปแลกไม่ได้หรอกนะมินโฮ"

     “ห๊ะ แล้วแกเพิ่งมาบอกอะไรเอาตอนนี้"

     “ดูแกวิ่งไปวิ่งมาสนุกดี” นิวท์หัวเราะเบาก่อนจะเดินมาลูบหัวเขา

     “รอนี่แป๊บนึงนะ” นิวท์ว่า ร่างสูงเดินหายไปจากสวน มินโฮทิ้งตัวลงนั่งใต้ต้นแอปเปิลอย่างหงุดหงิด นี่เขาต้องใช้หมอนเปื้อนน้ำลายโทมัสต่องั้นหรือ

     “ปลวกเอ๊ย” กระต่ายมินโฮสบถขณะปัดดินออกจากแครอทก่อนจะแทะกินแก้หงุดหงิด นิวท์กลับมาตอนเขากำลังจะกินหัวที่สองพอดี มินโฮเคี้ยวแครอทจนแก้มตุ่ย นิวท์หัวเราะเบาๆ

     “หัวเราะอะไรของแก"

     “เปล่า เอ้านี่” มือเล็กๆรับของที่นิวท์โยนมาให้ก่อนที่มันจะตกลงพื้น หมอนนั่นเอง แบบเดียวกับที่เขาเก็บกล่องเพื่อไปแลก

     “เอาไปสิ ฉันเก็บครบตั้งนานแล้ว หมอนแกโดนน้ำลายทอมมี่จนเปื่อยแล้วนี่"

     มินโฮนั่งมองหมอนแบบอึ้งๆ เผลอยิ้มอย่างดีใจออก พอรู้ตัวก็รีบขมวดคิ้วกลบเกลื่อน

     “ฉันไม่ขอบใจแกหรอกนะ” กระต่ายว่าพลางวิ่งผละออกไป กอดหมอนไว้แน่น นิวท์ยิ้มอย่างเอ็นดู 

    “กระต่ายฉันนี่ ก็ต้องดูแลอยู่แล้ว"

-------------------------------------------------------------------------------------------

สั้นกว่าที่คิดไว้มากเลยค่ะ เฮือกกกกก

เรื่องนี้เขียนต่อจากโดกระต่ายมินโฮวันป็อกกี้ปีที่แล้วของเรจังจากเพจ Renata7th ค่ะ นิวท์ตอนดูแลกระต่ายน่ารักมากเลย ฮึ่มมมมม

ช่วงนี้ป่วยเล็กน้อยเลยไม่ค่อยได้เขียนช็อตฟิค อาจจะหายหน้าหายตาไปสักพักนะคะ ฮือ

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ <3