seen from Romania
seen from Romania

seen from Italy

seen from Ireland
seen from Germany
seen from Netherlands
seen from Italy

seen from Poland

seen from Canada
seen from United States
seen from Canada
seen from Russia
seen from India

seen from T1

seen from Malaysia

seen from Kazakhstan
seen from Canada

seen from Russia

seen from United States
seen from United States
Wat nou als deze pijn niet heelt en de angsten niet verdwijnen
Ik heb nooit liefgehad om te krijgen…
Soms worstel ik met het gevoel dat ik mijn liefde moet uitleggen, moet beperken, moet verdelen. Maar de waarheid is: ik heb nooit geleerd om minder te voelen. Deze tekst gaat over één liefde. Maar dat betekent niet dat de andere er niet is. Ik geloof dat liefde zich niet laat splitsen. Liefde groeit gewoon, en vult mij op manieren die ik niet altijd kan verklaren. En dat is oké.
Soms zeggen mensen dat ik te veel geef. Dat ik te diep voel. Dat ik blijf waar een ander allang vertrokken is. En misschien is dat ook zo. Maar wat ze niet begrijpen, is dat ik nooit heb liefgehad om iets terug te krijgen.
Ik heb liefgehad omdat ik voelde. Omdat mijn hart groter is dan mijn angsten. Omdat mijn ziel weet hoe het is om echt te verbinden. Zonder voorwaarden. Zonder agenda. Gewoon omdat het klopte.
En ja, dat doet soms pijn. Niet iedereen kan ontvangen wat ik geef. Niet iedereen blijft. Niet iedereen spreekt dezelfde taal als ik. En dan sta ik daar, met handen vol liefde en niemand om het bij neer te leggen.
Maar ik blijf wie ik ben. Niet omdat ik geen grenzen ken, maar omdat ik trouw wil blijven aan mijn aard. Omdat ik niet harder wil worden dan ik ben. Omdat ik geloof dat zachtheid óók kracht is.
En nu het stil is, nu ik even niets hoor, wil ik mezelf herinneren aan dit: ik was niet te veel. Ik was eerlijk. Ik was liefdevol. Ik was echt.
Echte liefde hoeft niet beantwoord te worden om waardevol te zijn. Ze is er. Omdat ze waar is. En dat is genoeg.
Van. Mij.