#romantikroman

[sankiyoldakiyolcu]

''Kaç milyonduk bu şehirde, içlerinden sadece biri sırtını döndü diye neden hepsi gitmiş gibi hissediyordum?''

Kitap: Okyanusun Alevi / Neslihan Kalaycı

[sankiyoldakiyolcu]

"Ona baktıkça yüreğimde çiçekler açıyordu. Yazın ortasında bahar havasını soluyordum. Sesinde içimi ferahlatan, yüreğimi hafifleten bir şey vardı. Varlığı varlığıma umut veriyordu."

"Tereddütle kalkan parmakları yüzümdeki yaşları sildi. Aynı babamın yaptığı gibi. Usulca hareket etti tenimde. Tıpkı annemin kopmasından korktuğu için çiçeklerini usulca silmesi gibi."

''Seni bulduktan sonra anladım senden öncesinde ne kadar az şey istediğimi, ne kadar azını hayal ettiğimi. Bu, biz... Duasını ettiğim, beklediğim her şeyden çok daha fazlası.''

Kitap: Okyanusun Alevi / Neslihan Kalaycı

[sankiyoldakiyolcu]

''Yaşamak yorulmaktır, diyordu bir yazar. Seni izlerken onu hatırladım. Seninle karşılaşana kadar ne kadar yorulduğumu fark etmemiştim. Bakışlarında dinleniyorum, gözlerin benim için bir soluklanma yeri. Her baktığımda dünyadan sana kaçıyorum. İşte o zaman her şey duruyor ve ben yaşamaktan ne kadar yorgun düştüğümü anlıyorum. Sen ruhumu dinlendiren, şu geçici dünyada kalıcı olmasını umduğum en önemli şeylerden birisin.''

Kitap: Okyanusun Alevi / Neslihan Kalaycı