#rood doc>

[commetombeunarbre]

IN VROEGER TIJDEN

(zo gaat de mythe)

waren de mensen vanaf

hun geboorte precies

bekend met de dag

en het uur van hun dood.

De arme zielen konden

aan niets anders denken.

Ze leefden ademloos

van angst. Toen kwam

Prometheus en ze kregen

van hem de wonderbare

gift die onderwerp is van

4NO's stuk. Een kamer

vol mensen wachten

op Prometheus staart

verbaasd naar de trillende

man die Sad te lijf gaat

terwijl net op dat moment

in de deuropening IDa het

op een zingen zet.

[commetombeunarbre]

Zo veel

menselijke wreedheid kan

gewoon gebeuren gaat

gewoon gedachteloos.

Gewoonweg buiten het

gezond verstand. Neem

het gezond verstand van

de hele mensheid in de

palm van je hand en je

hebt nog plaats voor je lul.

[commetombeunarbre]

Zoals wij de

wereld nu begrijpen is veel

ervan verkeerd benoemd.

Maar pijnbomen lijken

ons altijd vorstelijk zoals

ze tussen lucht en aarde

oud en indrukwekkend

wiegen. Bewegen hoort bij

het luisteren.

[commetombeunarbre]

Herinnering put uit. G

zakt op de grond. Die man

was ooit zijn zuurstof. Toen

hij vertrok was nergens

zuurstof. Maar celdood

kan z'n voordeel hebben.

In het menselijk embryo

ontstaat differentiatie

tussen vingers en tenen

omdat de cellen daar

sterven. We maken in ons

leven nuttig gebruik van

die gescheiden vingers

maar zien (zegt Proust)

een oude handschoen

terug en barsten dan in

tranen uit. G huilt bij de

gedachte aan Proust. De

ossen komen zacht tot om

hem heen.