#sarbasa

[serseri-sair]

[virangezegeni]

Yalan söylemek, insanları kandırmak çok kolay. Asıl mesele ise; doğrulara yalamış, yalanlara da doğruymuş gibi bakılması. Çok aptalca! İnsanlar; kendileri, kendilerinin kandırılmasına izin veriyor.. Cahil düşüncelerinizle mutlu olmaya çalışıyorsunuz ama bu güne kadar başaranı göremedim. Kandırmaya, kandırılmaya devam edin. Çünkü siz buna layıksınız, başka bir şey bilmezsiniz!..

[nediyoduuk]

[virangezegeni]

Sol tarafımda bir sızı var. Acısı ağır olmayan ama yavaş yavaş öldüren..

Omuzlarımdan inmeyen yükler var. Adım attırmayan ama dertlerimden hafif..

Gözlerimde, hüznün prangaları var. Damla damla ağlatmayan ama buğusu da dinmek bilmeyen..

Ellerimde, senin yokluğun var. Tenini hissetmeyen ama hayallerine tutunan..

Varsın ama yoksun işte..

[virangezegeni]

Sevgili ben,

Mektuplarımda hep bilinmez o kişiden bahsettim. Tanımadığım ama bir gün tanıyacağım o kişiye anlattım kendimi. Satırlarca hiç görmediğim o kişiyle karşılıksız konuştum. Ben sordum, ben döktüm ortaya hislerimi. Sadece ben.. öyle işte. Mektuplarım birikti, kaç tane oldu bilmiyorum. Hepside bir kutunun içinde sessizce onu bekliyor. Şuan dilsiz bir çocuk gibiler. Konuşmayı bekliyorlar. Çocukları çok bekletmesin olur mu? Hayır. Yanlış anlamasın ben beklerim. Ama onlar çocuk işte. Beklemekten sıkılırlar. Küserler sonra sararır sayfalar. Belki benim gibi gizlice ağlarlar, mürekkep her yere bulaşır yazılar okunamaz hale gelir. O yüzden elini çabuk tutsun. Mektuplarımın sahibi.. geç kalmasın olur mu?

[virangezegeni]

Uyanacaksın.

Vakit çok geç olacak.

[virangezegeni]

Gel gelelim yolun sonuna. Atlayalım uçurumlardan. Biraz da suyu solusun ciğerlerimiz. Bir tek balıklar görsün cesedimizi. Ölüm günümüzü bilelim işte. Cenaze törenimizi kendimiz uğurluyalım. Damla damla geçsin zaman. Her yağmurda biraz daha huzura kavuşalım. Elveda demeden göçelim bu hayattan, bir elveda daha duymadan gömülelim. Okyanus bizi nereye sürüklerse orası olsun mezarımız..

[virangezegeni]

Aynalarda göz yaşlarını seyrettin mi sen? Duvarlardan cevaplar bekledin mi? Sesin yankılandı mı evinin boş odalarında? Ya da.. kalabalık bir caddenin ortasında durup insanları izledin mi hiç? Geleceğini düşündüğünde kendini değersiz hissettin mi? Hayatında olup bitenleri neden kontrol edemediğini, neden bir şeyleri kendin değiştiremediğini sorguladın mı? İnsanlar tarafından dinlendiğin halde anlaşılmadığını fark ettin mi? Ben.. her gün.. her saniye..