Ağlamaya başlarsınız yalnız kalınca. Kimsenin sesinizi duyamayacağını fark edersiniz. Sonra çığlık atarsınız boşluğa. Sesiniz yankılanır, cevap gelmez.. Halbuki bilirsiniz kimsenin duyamayacağını, sessizliğin cevap veremeyeceğini. Seslenirsiniz boşluğa, kaybolur kelimeler karanlıkta. Sonra bir ses döner sana
“Yalnız kalmadan önce kimdin sen?”
Hâlâ sessizliğin sesi yok mu sanıyorsunuz?










