#sezin

[mahsen]

" Yalnızlığı sence sadece duyguyu akıldan önce koyanlar mı hisseder?"

"Aynen öyle. Dünya üzerindeki en korkunç şeyin yalnız kalmak olduğuna inananlar sadece duyguyu ön planda tutan insanlardır. Oysaki dünya üzerindeki en korkunç şey yalnızlık değil seni yalnız hissettiren insanlardır."

[iijyl]

Sezin (Integrate - Thea Hayworth)

[lyricalt]

[integrate] got a feel for you

Fandom: Integrate by Thea Hayworth Pairing: Gavin/Sezin Rating: T (implied sexual content) Note: hey so i’ve read Integrate like three times over and it’s a real sweet short story about a buddy cop alien/human romance. There’s also tentacles? Tentacles. You can buy the ebook for like $2 at smashwords. :’) (post-canon, relationship navigation, no spoilers)

The call for them comes in just when Gavin gets a good grip on Sezin’s shoulders and Sezin starts looking a little less fully in control of himself.  The comm gives two alerts before either of them notice.  Gavin lets out a groan and then a little laugh of resigned exasperation.  His skin hasn’t even worked up a sweat yet, but he feels hot and giddy, hand clutching one of Sezin’s wrists before he scoots off Sezin’s lap to reach over for his comm.  He isn’t surprised to hear the sound of Lieutenant Chung’s voice with something no less than a bombshell reveal about their latest case.  She wouldn’t have called them otherwise.

“Sounds like hell, lieutenant,” Gavin says, forgetting for a moment where his hands are.

It isn’t going to be the first or last time they’re going to be interrupted, stumbling back to Sezin’s apartment in the early mornings after a long night shift.  Listening to Chung’s next set of orders, Gavin glances around the room, still inwardly thrilled by the novelty of knowing the ins and outs of his partner’s bedroom, but he keeps his eyes off mostly because he can feel Sezin still heaving for air, the shaky drawn breaths as he tries to settle back down. If Gavin looks, he know it’s going to be even harder to roll off and get dressed again.  

The gentle drop of Sezin’s dorsal arms from Gavin’s thighs is a good enough indicator that Sezin’s got a better hold of himself.  Thumbing his comm off, Gavin repeats the information Lieutenant Chung has given him, heroically leaving out the omission of her additional comment; ‘Is Sezin with you? Of course he is.  Save Rosser the trouble of making the extra call and let him know.’

“Ngh,” Sezin says, sounding less eloquent than what Gavin is used to hearing.

Shaking his head, Gavin hops off from the couch—couch, Sezin had been pretty eager to get things started—and starts toeing around the floor for his pants.  It doesn’t take long.  They hadn’t made it very far. Hence the couch.  Gavin’s already got both his legs through the necessary parts of his pants when he looks back over his shoulder.

“Sezin, you coming or what?” he asks, the last word of his question trailing off.  He catches Sezin furrowing his blunted talons over the couch before Sezin meets his eyes with a blank look.

“What?” Sezin says, like he’s heard absolutely nothing the past thirty seconds Gavin has been telling him about the case.  

“Gotta hustle back to the station.  Forensics has something to tell us,” Gavin says, sparing Sezin the details for now.  He can just repeat it in their cruiser on the way.  He grins, a little smug.  “You good to go?”

His teasing tone seems to kick Sezin back into action out of sheer habit of being contrary.  Sezin bolts up from the couch, grabbing his own comm and shoving it into his pocket.  He has the virtue of having most of his clothes still on, if not a little rumpled and unbuttoned in a few key places.    For the most part, Gavin is unrepentant about their abrupt stop.  He assumes Sezin understands as well, and knowing the serious way Sezin regards their work, his partner would likely appreciate it in the long run.

“Sorry, yeah, I’m good,” Sezin says, rolling his shoulders back. His dorsal arms slip back beneath his sleeves.  He hurriedly buckles his belt.

By that time Gavin has his suit jacket on, smoothing out his collar.  A quick glance at his reflection in one of Sezin’s decorative wall mirrors shows him more or less presentable for work, though he isn’t quite sure if he could say the same about his scent.  No doubt he’d smell like Sezin to their hirsa coworkers, but just how much like Sezin makes him pause.  The hirsa have different notions of being discreet, he supposes.

Sezin brushes past him to get the front door, not even bothering with the mirror.  His normally impassive expression looks a tiny bit flustered, eyes darting back to Gavin every so often before he sets his jaw and turns away.  Gavin stares, hands stilling over the cuffs of his jacket before he tugs them straight.  Barring work circumstances, it’s the most disheveled he’s ever seen Sezin—shirt tucked in the loosest sense, the top two buttons undone, tie missing—but at least the jacket’s made it across Sezin’s shoulders, if barely.  

Sezin looks like half a wreck, a very attractive wreck, but still a mess all the same.

“Need some help?” Gavin asks, concerned.  He brushes a crinkled fold on the back of Sezin’s dress shirt.

“I, ah—” Seizin glances down at him, seems to consider the offer for longer than necessary, then ducks his head to the side.  He sways from Gavin’s outstretched hand, an automatic habit Gavin has grown used to without taking offense. “No?  Just a moment, I need to find—”

Gavin takes a polite step back, allowing Sezin some space.  He bites his bottom lip, amazed.

I did this to him, Gavin thinks, watching as Sezin fumbles to clip his badge to his belt, mumbling something in hirsan.  The heat rises to Gavin’s face.

He’s fantasized about this—having Sezin so undone to notice what everyone might see, reduced to incoherent words when asked the simplest questions. It must come with wanting to compensate for being unable to make his own mark on Sezin, the way Sezin does on him.  No bite marks to hide beneath shirt sleeves or reddened skin under upturned collars, and Sezin has no hair to leave in disarray or brush privately back into place.  

For a moment, Gavin is given in by the selfish thought of letting Sezin out in public like this, all messed up and bedraggled from all the wicked things he has done to him.   Let the world see how he’s left his mark on Sezin—that he can be as territorial as any hirsa.

Sezin puts his hand on the front door, the control panel beeping.

“Alright,” he says, breathing a wear sigh.  He shoots Gavin a bashful smile, his countenance a little embarrassed.

The thought passes.  Gavin says, “Hang on.”  

He rushes back to the living room, snagging the tie Sezin’s left on the floor—that he’d dropped, while they were fooling around—and loops it through his own neck.  Gavin’s got quick enough hands to do up a passable half-windsor, guessing the length as best he can.  He walks back to Sezin with the tie, pulling it off and holding it out.

“Forgot your tie,” Gavin says.

Sezin’s hand comes up to pats his own chest, confirming that he has.  At Gavin’s hurried insistence, he bends his head, letting Gavin pull the tie around his neck.  And then, on his own accord, he tips his chin up, allowing Gavin to tuck it beneath his collar and adjust it at his throat.

Gavin brushes his fingers over Sezin’s neck, unable to help himself this time.  

“Better?’ Sezin asks, looking wry.  It wouldn’t have been the end of the world if he had gone to the precinct without a tie, but the grateful way he leans towards Gavin’s hands is telling enough.  

Gavin grins, but he steps out of the apartment.  “Honestly, I’d rather have you back on the couch.”

Sezin rolls his eyes, planting a kiss on Gavin’s cheek as he does, and shuts the door behind them.

[michelmariashannin]

ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ Это легко не пройдёт. Тот, кто снаружи, не знает о состоянии того, кто сидит внутри. Это место, сердце, это единственный спутник жизни человека в заключении. Проблемы, которые меньше кончика булавки, становятся горами и морями и предстают перед человеком. Приказывай Аллах, повелевай. В заключении человеку нужны две вещи: одна из них надежда, а другая — человек, который его ждёт. Если ты отберёшь у человека эти две вещи, то сможешь вернуть ему только гнев. ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ— Айхан. 44 серия

[gunleringetirdigi]

faaliyet raporu

Seni Görebildiğim tek yer çalıştığın şirketin yıllık faaliyet raporu, şirketler bu kadar hayatımıza girmiş ve burnumuzun dibin de burnumuzu sürterken nasıl bir aşk yaşanabilir ki ? 

[gunleringetirdigi]

Bu blogun sebebi zatı şahane ile hiç yaşanmamış öykümüz

ah sezin ah, neden böyle dedim ? size hemen anlatayım :) ben edebiyatçı değilim yazım yanlışlarım olabilir,hiç tanımadığınız bir yerde ilk defa gittiğiniz bir parkta yürümekten yoruldunuz ve bir banka oturdunuz,yanınızda ben varım ! işte öyleymiş gibi anlatıyorum size. önce konuşmaya başlıyorum siz deli zannediyorsunuz ama dinlemeye devam ediyorsunuz :) yolun karşısında racheal yamagata i wish you love u çalıyor ve yanında bir siyahi davulcu ve bir beyaz giatarist çalıyor. Ah sezin ah ! neden böyle dedim, size hikayenin başını anlatmayacağım onu ilk burda gördüm şöyle güzeldi bunu giyoyordu falan bunları boş verin 2002 yılından itibaren biri var aklımda hayallerimi süslüyor ve yüzümü güldürüyor,yolda birini görüyorum mesela bir teyze,diyorum ki ah işte sezin de yaşlanınca böyle tatlı olur hemen kendimi hayal ediyorum yanında sezinin sırtıma attığı bir şal ile kel bir adamım ama gözler mavi, gözlerimi hiç ondan ayırmadan konuşurken, bugün intiharın eşiğinde 31 yaşında bir adamım,kendi kendime düşünüyorum hepinizin oldugu gibi benim de bir düşünce dünyam var, ya diyorum sezin olsaydı hayatımda şimdi ne olurdu ? hiç bir şey zor gelirmiydi acaba ? daha büyük bir adam mı olurdum ? tabiki öyle olurdum çünkü bir amacım olurdu,belki bir hayatım olurdu,stockholm de aile dostlarım olurdu her sene italya da ona evlenme teklifi ettiğim o kücük esspressocunun yola yakın masasında evlilik yıl dönümü yemeginden sonra kahve içerdik giusseppe ile dalga gecerdim ulan bizim türk kahvesi daha güzel derdim.Onunla ilk büyük kavgamızı yaptıgımız o marketin bir daha önünden bile geçmezdim, akşamları eve gelince onun küçük beyaz arabasının sararmış ışıklarının çitleri aydınlatmasını dört gözle beklerdim,eve girince taba rengi deri çantasını pat! diye atışını,yorgun bir şekilde bana sarılışını,burnum daha saçlarına değmeden gelen portakal çiçeği kokusunu içime çekerdim, ağzım kulaklarımda hoşgeldin ! diyerek kahve ? Şarap ? diye sormak isterdim şarap dediğinde havalar ısındı buzlukltan beyaz çıkartıyorum diye bağırırdım.küçük bir ailemiz olurdu,onu bazı sabahlar daha erken uyanmış bulurdum düşünceli bir şekilde camdan gökyüzüne bakan,yada bazı geceler balkonda sevdiği koltukta bulurdum onu gecenin karanlığında ruhunu aydınlatırmışcasına aya bakarken,hafta sonu yine böyle bir parkta uzun bir yürüyüşe çıkardık ardından kahvaltı ederdik,herşey den önemlisi senden ögrenecegim çok şey vardı sana ögretecegim çok şey vardı kıscası seninle paylaşacagımız çok şey vardı bizim, hayat bizi hıdır ve ellez gibi ayırdı sene de bir kere bile olsa birleştirmemek üzere, görünmez savaşlara gönderdi,iki güzel laf etmeyi,çoğu zaman gülümsemeyi unuttuk,biliyormusun ? ben umudumu hiç kaybetmedim,bir gün tanrının seni bana yaz güneşi gibi bağışlayacagını ve içimi ısıtacağını biliyorum hatta bundan eminim, peki ama sen olsaydın hayatımda ne olurdu, belki bu kadar içmezdim,belki bu kadar küfretmezdim hayata, hayat hayat gibi olurdu,bir nefes gibi olurdu hayat,belki hayatın adı sen olurdun belki bir hayat verirdik küçük bir cana,adı yağmur olurdu yağız olurdu, belki baban o zaman affederdi beni,belki sırtıma vururdu oğlum derdi.ama bunların hiç birisi olmadı hepsi yarım kaldı hepsi şimdilik uzak, muhteşem gatsby nin aksine ben seni öpmediğim için degil öptügüm için büyük bir adam olurdum.belki ozaman zihnim tanırının zihni gibi açık olurdu,oysaki şimdi bozkırın ortasında bir taş gibiyim her rüzgarda yok olan,yanından geçen koyunların dikkat etmediği ama çobanların sırtını dayadığı, oysa seni öpseydim kocaman bir kitaplığımız olabilirdi,harvard business yayınları,dünyayı değiştirmek için yazılmış kitaplar,büyük laflar eden kitaplar,kişisel gelişim kitapları senin elif şafakların benim dan brownlarım geçinir giderdik,küçük bir balkonumuz olurdu çiçek yetiştirirdik,ama bunların hiç biri olmadı,hayat beni seattle a gönderdi seni stockholm’e bazen güzel bir şarap açarım,sensiz içilen bir şarap,aklıma hayyam gelir sensiz içilen su bile haram bana der,şaraptan bir yudum alır ,çeker kaftanını gider. sen ve sensizlik kalır masada bazen bir kadıköy meyhanesi bazen bir galata meyhanesi otururum tek başıma uzaktan sanki sen gecersin yada birisi o an sana benzer,karşımdaki boş sandelyeye bakarım ah sezin ah derim ne olurdu şimdi burda otursan sırtında beyaz hirkan,önünde ben,aklında ben ! ama olmadı şimdilik hayatın tüm süprizleri gibi sende öylesin,sessiz sakin bir gün herşeyin yolunda gittiği sakin ama heycansız bir gün yaz güneşi gibi çıkacaksın,yan yana geleceğiz ve bir mutluluk silüeti yaratacağız yaz güneşi batarken.ben bunları düşünürken racheal şarkının sonuna geliyor ve gözü üzerimizde ve bizden alkış bekliyor hadi onu alkışlayalım ben racheal ile olan dostane geçmişimizden faydalanırcasına elimle işaret ederek tekrar çal diyorum,ve racheal sayıyor 1-2 ve son bir iki üç siz sayın dinleyen dönüp bana bakıyorsun o sırada racheal yoldan gecen bir anne ve çocuguna bakıyor ve çocuk ona el sallıyor elindeki shaker ı sallayarak, o sırada aklında bu sezin nasıl birşey de bu adamı bu kadar etkiledi acaba diye geliyor,sana sezini anlatayım sezin bir kardelen çiçeği gibidir,usulca kalbe saplanan bir hançer gibidir,yazın gelişiyle yayılan ıhlamur kokusudur,hem acıdır hem tatlı,sezin beyazdır ve hep öyle kalır hem bahardır hem yazdır bir yağar bir yakar kimse bilmez ama sezin güzeldir ve onun bilmediği şey ise yokluğuyla destan yazdırır derken senin beklediğin arkadaşın gelir ve bizi konuşurken görür ve merhaba der,sen de beni gösterirsin bu deniz dersin bana bir hikaye anlatıyordu burada tanıştık gibi birşeyler dersin bak gördün mü senin beklediğin geldi ben hala inanıyorum :) benimki de gelecek!

[hawkspirut]

(sezin)

[yuukiakura]

I got tagged by Think-like-jesus <3

1. Write your name in song titles.

D - Don’t Be Shy - PRIMARY / Dali, Van, Picasso - Beenzino

A - Amazing - N.Flying

F - Fire - Madclown ft Jinsil / Fineshrine - Purity Ring

N - 내 운명 - Swings

E - Empty - Winner

2. Why did you choose your URL?

I remember in 2009 when I wanted to start a twitter account I went through a lot of japanese words and I just combined them together tbh

3.What’s your middle name?

I don’t have one. But my parents almost called me Jessica tho

4. If you could be a fictional/ fairytale being, what would you be?

Siren pls because I’m a pisces and appearently mermaids and shit are the shit for pisces. because fish. i do like sushi tho like im always a slut for asian cuisine. or food in general damn

5. Favorite color?

black, like my soul

6. Favorite song?

sweats nervously

7.Top four fandoms?

Shawols, Aghase, I like BTS but some ARMY are so disgusting tho, BABY’s

8.Why do you enjoy Tumblr?

I don’t. why am I here. I am so weak. But some times I do love it here. because i can procrastinate procrastinating on this website 

9. Tag 9 of your mutuals

Diamond, Precious, Sezin, my bae, my mum, rick, aischa, anouck, jinyoungs-panties (still gotta get to know u better)