#sosyal

[kalpkavusmasi]

gmail hesap satın al

[rezilherifsin]

Medyum Ali Hoca

[goodbyesanity]

İnsanlar bugününüzden korktuklarında geçmişinizi önünüze sererler. Ben de geçmişimle savaştım ama sonunda fark ettim ki bazı yaralar kapanmaz, sadece karaktere dönüşür. Beni korkutarak yenemeyeceklerini anladılar, bu yüzden sever gibi yaparak bitirdiler. Şimdi kimseyi suçlamıyorum, herkes her şeyi bilerek yaptı ve ben hepsini görüyordum, sadece görmezden geldim. Belki de sorun bendeydi; çünkü ben herkesi tüm kusurlarıyla kabul edebiliyorken, onlar beni kabul edebilmek için kusursuz olmamı beklediler. Artık fark ediyorum ki ben ölümden değil, bir türlü hayata başlayamamaktan korkuyorum.

[nefismuhasebesi]

ÖRDEK SENDROMU... Evli bir çift düşünün. Evden çıkıp sinemaya gidiyorlar. Adam karısına geç hazırlandığı için kızıyor. Asansörde tartışarak iniyorlar. Yolda trafik sıkışıyor. Adam bir yandan kendisini sıkıştıran araçlara bağırıp çağırıyor, bir yandan da geç kalmalarına sebep olan karısına saydırıyor. Park yeri bulamayıp bir on dakika da öyle dolanıyorlar ve tam bir sinir harbi yaşıyorlar. Film de hoşlarına gitmiyor.

Çıkışta bu sefer kadın, kötü bir film seçtiği için eşini suçluyor. Tartışarak eve dönüyorlar.

Şimdi gelelim sosyal medyaya. Siz bu çiftin arkadaşı olduğunuzu düşünün. Evinizde pijamalarla huzur içinde oturuyorsunuz. Bu arada Instagram’a arkadaşınızın fotoğrafı düşüyor. İki tane gülümseyen yüz, kucakta kocaman bir patlamış mısır paketi, arka planda filmin afişi. Fotoğrafın altında şöyle yazıyor; “Harika bir bahar akşamı, enfes bir film, patlamış mısır ve aşkım.”

Cümlenin sonunda bir de kalp var. Moraliniz bozuluyor. “Ben evde atletle oturuyorum. Millet nasıl da eğleniyor!” diye canınızı sıkıyorsunuz.

İşte sosyal medyanın illüzyonu bu. Herkes ucu bucağı olmayan bir podyumda habire poz veriyor. Seyirciler de bu büyük kıyaslama oyununa habire özeniyor.

Sosyal medyada mutlu gözükmek için harcanan çok büyük bir gayret var. Ama ekranda bu gayret gözükmüyor.

Stanford Üniversitesinde konuyla ilgili çalışmalar yapan araştırmacılar işte bu durumlar için bir kavram geliştirmişler; “Ördek Sendromu.”

Ördekler gölün üzerinde hiçbir çaba sarf etmiyormuş gibi, rahat ve dingin bir şekilde süzülürler. Gölün altında kalan ayakları bir makine gibi çalışır ama dışarıdan bakınca hiç belli olmaz.

Sosyal medyada suyun altında kalan kısımlar da ekranda gözükse, inanın kimse moralini falan bozmaz. "Alıntı"

[hislerimeegoree]

Başarma yolundaysan "motivasyonunu düşürürler " Başardıysan "küçümserler" İlişkideysen "karşıdakini kötülerler" İlişkide değilsen "yobaz bellerler" Mutlu bi hayatın varsa "sorun yaratırlar" Mutsuz bir hayattaysan "çok şey istiyor" İyi giyiniyorsan "kime süsleniyorsun" Sade giyiniyorsan "ne bu bakımsızlık" Gülersen "çok mutlu (!)" Gülmezsen "pasif karamsar" Arkadaşların fazlaysa "serseri" Arkadaşın olmazsa "asosyal" Beni veya bizi ; bu tür kalıplara sokmaya çalıştığınız sürece asla bu kalıplara uymayacağız. Gerekli tepkiyi verdiğimizde de "saygısız" derseniz eğer bu sefer kesinlikle umrumuzda olmayacak. Bu hayat bizim ve kimsenin kuklası değiliz. Bunu her kim okuyor bilmiyorum ama kendi yolunu kendin yönet. Onların kuralları işe yarasaydı onlar bu cahillikle gelip konuşmazlardı...

[gokyuzununderinliklerii]

[siyahtanda-koyu]

Akademik başarı bana kâfi.