#talambuhay

[minwonaucollections]

[75] uso pa ba ang harana?

talambuhay

It was supposed to be another boring school year for Wonwoo. He already planned it. Mag-aral, makakuha ng matataas na grades, maging honor student like he always is, magbakasyon, magdasal na sa matinong section mapunta next school year, repeat.

Okay naman na sana. He’s been doing this for the third time already. Isa na lang next year, good bye junior high school na.

Eh, kaso, may transferee. Tapos hindi na nasunod yung mga plano ni Wonwoo.

Chapters: 1

🔗 Link

[minwonaucollections]

[74] thank your stars all you want (i’ll always be the lucky one)

talambuhay

“I can’t help but think na you’d be a good match for my cousin. I think you have so much in common.”

Wonwoo’s date just straight up told him that. In the middle of their date. Yup, he’s never making it out of the trenches. It’s high time he made peace with that.

Pero papayag ba si Mingyu sa ganon?

Chapters: 1

🔗 Link

[jcdjliteratura]

JOSE CORAZON DE JESUS

Ang buong pangalan niya ay Jose Cecilio Ramon Augusto Pangilinan De Jesus. Siya ang ika-dalawang anak nina Dr. Vicenti de Jesus at Gng. Susana Pangilinan na ipinanganak noong Nobyembre 22, 1894 at nakatira sa Purok Trinidad, Sta. Cruz, Maynila. Si Jose Corazon De Jesus ay mayroong dalawang kapatid na sina Vicenti Fr., panganay, at ang bunso ay nagngangalang Rosa. Si De Jesus ay nag-aral ng sekondorya sa Liceo de Manila at ng abogasya sa Escuela de Derecho. Nagtapos siya ng Abogasya noong 1919. Nag-aral din siya ng Humanidades, operang Italyano, at piyano sa Unibersidad ng Pilipinas.

[stupefyingkid]

It’s been a while 👋🏻

It’s been a while since I last posted on this app. Life has been eating my brains out, and draining me of my energy. There are several things that are making it so hard for me in vet school, and in school, in general.

I’ve been in this predicament for a while now, and since I can’t sort my thoughts and feelings properly, I decided to write it here. I remembered I still have this blog, and I was hit with a wave of nostalgia when I backtracked on my past posts. I missed me. So much.

My life has been going on this crazy ride lately, and I badly need time to myself. I haven’t had the time to think deeply and carefully like I’ve always had before. I need to backtrack and retrace my steps to find out where I’ve gone wrong.

I will be facing a huge challenge in the coming months, if this ends badly. However, for now, I’m still holding on to God’s promises. I haven’t talked to Him in a while, and I take the fault in that, but I want to take this opportunity to fix my personal relationship with Him. Even if we haven’t talked for a while though, I still know how unchanging He is; and once again He is proving it to me.

It is foolish of me to have doubted Him; His promises, His love, and His ways, because it is a fact that even when the world changes and I too, He wouldn’t. He is always the same, always the same God who loves unconditionally. This realization didn’t come to me overnight; it took several months for me to see. I thought I knew Him; I thought knowing Him is enough. But it is not. Knowing Him is different from actually feeling Him. Now I can see clearer.

//👁 05.18.19

[pusangmayblog]

“Kung babalik siya,” bulong niyang seryoso ang tono, “Ipagpalagay natin na magmakaawa siyang maging kayo ulit.” Dumilim ang mga mata ko, napatingin ako sa kaibigan kong ito na pinapakiramdaman kung ano ang pinagdadaanan ko. “Aayawan mo na ba siya?” Hindi. Sagot ko’y, “Kailangan ko pa siya.” Makalipas ang isang taon, inulit niya ang tanong. “Maiiyak ka ba? Yayakapin mo ba siya nang pagbalik?” Hindi. Sagot ko’y, “Nalagpasan ko na ang paglayas niya.”

[hugotngmakata-blog]

Kilalanin ang Isang Bayani

Pangalan: Nelson  Rolihlahla Mandela

Lugar ng Kapanganakan: Transkei, Africa

Araw ng Kapanganakan: Hulyo 18, 1918

Araw ng Kamatayan: Disyembre 5, 2013

Ama :  Gadla Henry Mphakanyiswa

Ina:  Noqaphi Nosekeni

Mga Asawa:  Graça Machel (m. 1998–2013), Winnie Mandela (m. 1958–1996), Evelyn Mase (m. 1944–1958)

Kaalaman:

Pinanganak siya na may pangalang Rolihlahla Mandela.

 Ang kahulugan ng kanyang pangalan ay "to pull a branch off a tree" at "troublemaker."

Binigyan siya ng pangalan na Nelson ng kanyang guro sa primarya na si Miss Mdingane bilang alinsunod sa kustumbreng pagbibigay ng kristiyanong pangalan sa mga batang mag-aaral.

[nicxxcin]

“N”

Hindi ko alam kung paano ko ‘to sisimulan. Siguro sa pinaka “cliche” na lang na paraan..

HI! 

Ako nga pala si Nicole. 21 taong gulang na. Nagtapos ng BS Psychology sa San Beda College. Mataba ako, oo mataba pero ‘di naman sobra. :D 5′4″ ang height. Kayumanggi ang aking kulay. Singkit. 

Ako ‘yung tipo na kayang mamuhay ng KAIN-INTERNET-TULOG lang ang ginagawa. Haha! Pero lumalabas din naman ako, sagittarius ata zodiac sign ko kaya mahilig pa rin akong mag-travel and go na go lang sa adventures ng buhay. Mahilig ako sa aso kaya naman love na love ko si Tytus (beagle), Gustong-gusto kong pinagmamasdan ang mga bituin sa kalawakan at mga ilaw na nagkikislapan pag-gabi lalo na pag nasa siyudad ako, napakaganda kasi. :) 

Sa edad kong ‘to, mahilig pa rin akong manood ng Anime o kaya Cartoons. Ganern! haha Ewan ko feeling kid @ heart ako eh. Hilig ko rin ang manood ng k-dramas/movies at thai movies. Jusko! Ilang taon na akong nanonood ng mga movies nila pero hanggang ngayon ‘di pa rin ako marunong mag-Korean or Thai. hahaha ‘Di ata siguro tinatanggap ng sistema ko. 

Matamis naman ang hilig kong kainin. Hay nako! Kaya ako tumaba ng ganto eh kasi’yun ang kahinaan ko. hahaha Kaya kong hindi kumain ng rice, ulam, chichirya o kung ano pa man except sa matamis na food. Kaya siguro paborito ko SIYA kasi matamis siyang magmahal. Ay! ang corny :D

Hmm, ayaw? Wala naman masyado. Hindi naman kasi ako maarte sa amoy, hitsura o kaya sa gamit. Pero siguro kung ‘yung tipong ayaw talaga eh siguro sa personalidad ng tao. Ayoko “yung sinungaling (sino ba kasing may gusto diba? :D), paasa (walang hugot ‘to), manhid (insensitive ba), puro sarili lang iniintindi, maiinipin, hindi marunong tumanaw ng utang na loob, hindi mapagpakumbaba, pala-away, ‘yung taong “isang tanong, isang sagot” tapos wala pang kaemo-emosyon, sobrang feeling ‘yung tipong hindi na joke, at lastly, ‘yung taong napakataas ang tingin sa sarili ‘yung kulang na lang bigyan siya ng pakpak para lumipad na siya kasi ang taas taas ng tingin sa sarili. Hahaha! Natatawa ako, sabi ko wala akong masyadong ayaw pero ang dami pala. :D

Siguro sa ngayon, napipicture out mo na kung anong klase akong nilalang. hahaha Ang totoo niyan, matagal na akong sumali dito sa tumblr, sa sobrang tagal ‘di ko na maalala kung kailan ako nagsimula. Binuhay ko ‘to ngayon kasi para may mapaglibangan (dakilang tambay pa rin kasi ako :c), may mapaglagyan ng masasaya at malulungkot na pangyayari sa buhay ko at para hindi naman masayang tumblog ko. Para kasing inaamag na. :D

Hindi ako ‘yung typical na blogger na english language ang gamit kaya asahan niyong Wikang Filipino ang gagamitin ko dito sa blog. Siguro minsan, taglish ganern! hahaha Hindi kasi ako magaling magsulat kapag in English eh. Mas dama ko kapag Filipino. :) *kaway kaway diyan sa mga blogger na tulad ko ang ystilo* hahaha! Minsan naman siguro may photos naman akong ilalagay dito siyempre with captions para bongga naman at hindi dull :D Tapos basta parang ang dating nito eh tungkol sa buhay ko at sa mundong aking ginagalawan. Kumbaga parang daily journal ganern :)

So ‘yun lang naman. Sana lagi akong makapag-update dito. hahaha Abangan niyo ha (feeling nicole para namang may nag-aabang sa posts mo :D) Basta ‘yun. hahaha Hindi ko alam kung paano ko tatapusin kaya..

Good night! :)

[kainhinyero]

At para na naman akong college student na mabaliw-baliw kakaisip sa mga bagay-bagay na wala namang kinalaman sa paaralan. Akala ko, matagal ko na 'tong natutunan. Nagkamali na naman pala ako. Bakit ang sakit kasi? At ba't hindi ko matanggap-tanggap? Ahon, Mart. Ahon!