#tukenmek

[57banu]

"Belki de tükenmişimdir. Bir şeyler için uğraşacak çabayı kendimde bulamıyorumdur. Benim de emek vermeden güzel giden şeylere ihtiyacım vardır. Hep ben yorulmak istemiyorumdur. Yeniden inanmaya ihtiyacım vardır. Beni bana geri vermek istiyorumdur."

Khaled Hosseini

[kaybolangalakside]

Bir de yalnızlık..

[hosttttkuduz-blog]

Anasını satayım bu platformu terkedeli tumblr ne hale gelmiş . Sayfayı aşağı sürüklüyorum sürekli aynı postlar . Tumblr gençliği bitkin ve bezgin bir o kadar da sessiz.

[ashesofhope-blog]

Birkaç damla mürekkep düştü kalemimden kağıda. Onlar yalnızca birkaç kelime gördüler. Ben ise acılarımı.

[meriiblog-blog1]

“Üstüne titrediğim her şeyi yitirmeyi öğrendim çoktan.”

[urlyiyenblog]

Dik durmak için fazla efor sarfediyoz tükenmez kalem bile tükeniyo çok da şeyapmamak lazım

[hiclerordusu]

" bitti " Zor oldu ama " bitti " Artik inanmaya gücüm kalmadığı için bitti. Her susuşun bir öncekinden daha ağır oldu diye bitti. Kendime saygım kalmadığından bitti. Hayalperest asık olmaktan yorulduğum için bitti. Daha doğru bir karar olmadığı için bitti.

[ehilal]

Sabah

Bir dertten bahsedip rahatlayabilirsin. Anlatip dostlarla cozum arayabilir, cozum de yoksa icini dokebilirsin. Rahatlamasan dahi, anlatmak siniri atmanin bir yolu olur genelde. Fakat ben tukendim, tukettim. Anlattim, paylastim. Anlattim, cozumler aradim bazen buldugumu sandim. Anlatip aglayip bağırıp sinirimi attim. Simdi degil birine anlatmak, kendime bile bahsetmek istemiyorum. O kadar bahsetmiyorum ki gundelik dertlere verilemeyecek buyuk tepkiler verip kahroluyor, temelindeyse hep ayni derde cikiyorum. Bu cok aci bir caresizlik. 'Kendine acima kizim' deyip bagiriyor, tum icimdekileri yok sayiyorum. Sonra bir bakiyorum beynimin icindeki konusmalardan, bitmek tukenmek bilmeyen bekleyisten aklimi kaciracagim. Aglamaktan gozlerim sismis. Koca geceler uzamis ve bir gram uykuya hasret kalmisim. Sabah yalan dunya bu işte, giyinip makyajimi yapip, sacimi hic yapmadigim bir sekle sokup (fena olmadi) yuzumde tebessumle işe geliyorum. Uykusuzum. Aylarin aylari kovalamasina,tum imkanlarin artik imkansiza dönüşmesine ragmen hala ulasilabilecek tum iletisim yollarimi kontrol ederek gune basliyorum. Bir mucize olsun istiyorum. Gercekten istiyor muyum bilmiyorum! Fakat bir yanim da su yalnizligima son verebilecek tek insani beklemenin yanlis olmadigini soyluyor. Bir daha gel, yeniden tanisalim. Belki baska bir yol, baska bir cikis..