#unutuyorum

[alaboralar]

benden, benim sağlığımdan önemli değil (hiçbir şey)

[saturnegidelimm]

"Bana bir gün bu kadar üzüldüğün şeyin sende izi bile kalmayacak deselerdi inanmazdım. Zaman her şeyi öyle bir sildi ki artık ben bile bulamıyorum..."

[gaiptenbirsess]

Bir zümrüdüanka kuşu misali küllerimden yeniden doğuyorum.

[sukulentt]

İnsan kendi yazdıklarını hiç unutur muymuş?

[vebulutlaragladi]

Benim duvarlarım dumanla dolu, yaklaşma boğulursun

[mezarliktanfarksizzz]

Hayatımda biri vardı.Öyle çok sevdim ki onu böyle bir sevgi olamaz... Hani insan bazı güzel şeyleri sonsuza dek sürecek zanneder ya işte oyle sevdim onu... Neyse işte ayrıldık en sonunda... İlk iki gün o kadar acımadı, düzelir sandım. Sonra batmaya başladı giderek bazı şeyler, bi hafta sonra içime öyle bi sancı yerleşti ki; Allah'ım böyle bi acı olamaz... Sonradan anladım ki kaybettiğini anlamakmış meğer bu. Sonradan düzeltmeye çalıştım, üstelik bi suçum da yokken hem de. Ama bi daha düzelmedi hiçbir şey... Çok uzun zaman içimdeki acı yüzünden uyumadım, dışarı çıkmadım, kimseyle konuşmadım, saatlerce ağladım... Belki arar diye bekledim ama... Giderek içimdeki acı geçti, hatta unuttum bile... Geçen gün ona benzeyen birini gördüm böyle bi benzerlik yok hatta o sandım birden. O an içim nasıl acıdı anlatamam. Sesini merak ettim, acaba sesi de ona benziyor mu diye düşündüm... Konuştum bi şekilde ama sesi benziyor mu bilemedim çünkü onun sesini çoktan unutmuşum. Yüzü saçı eli gülüşü bakışı her şeyi aklımda ama sesi... O duymadan uyuyamadığım sesinden eser kalmamış... Unutuyor işte insan... Zamanla

[icseesiniz]

Bu aralar kafan karışık. Henüz bana karşı hissettiğin duygulara bir anlam veremedin, biliyorum. Belki de senin ihtiyacın olan zaman benim sana karşı hissettiklerimi öldürecek kadar güçlüdür, emin değilim. Keyif aldığın anlarda çenende hissettiğin o farklılık, elmacık kemiklerini daha belirgin yapıyor. Bak bundan senin bile haberin yok, eminim. Kendini ifade ederken anlattıklarının bir parçasını eksik bıraktığında ve konuşman yarıda kaldığında eksik hissedip ifade etmeye devam etmeni izlerken fark ettim, sende beni tamamlayacak şeyler var. Sana hiç ciddi anlamda söylemedim ama muhtemelen bizden hiçbir şey olmayacak ve ben yanlış zamanda doğru iki insan olarak tanıştığımızı bilerek yine de sende hissetiklerimi ayrı bir yere koyacağım. İşin aslı bununla ne kadar devam edebilirim hiç bilmiyorum. Benim pek ayarım yok; seninse zamana ihtiyacın çok. Sanırım ben dağınık bıraktığın her şeyi toparlamanı izlerken hissettiğim her şey yavaş yavaş tükenecek ve başlamadan bitecek bu hikaye. Şöyle bir cümle biliyorum: “Benim hikayelerim yarım kalır genelde.” Bu seni ne kadar ifade eder hiçbir fikrim yok ama beni sonuna kadar ifade ettiğini biliyorum. Sorun değil ama beni bir yerlerde özlemeni isterdim. İnsan özlediğinde değil, onsuz eksik hissettiğinde aşık olur, biliyorum. Sanırım sen bunu hissedene kadar biz yarım kalacağız. Yine de bizden hiçbir şey olmayacağını ikimiz de tamamen anlayana kadar, ne zaman üzülürsen duygularımı veririm sana. Belki biraz da hayallerimi. Hiç beklemediğin anlarda ikimizin adının yazılı olduğunu görmeye devam edebilirsin bir yerlerde. Muhtemelen ilk mesajıma gülümsedin. Gülümsetmeye devam edebilirim bir süre daha. Alkol kullandıktan sonra konuşurken sonuca varamadığımız, unuttuğumuz, toparlayamadığımız her şeye gülmeye devam da edebiliriz. Zaten genelde dağınık kalmasını isterim; pek düzenli bir kız değilim. Tam da ihtiyacın olduğunda gözlerine bakmaya devam edebilirim kendimden emin duygularla. Unutmadan; duyamadıklarını hissettiririm sana, merak etme. En azından bir süre daha…

[dusselmisralar]

Seni Unutmaya Çalışırken Saatlerce Fotoğrafına Bakmak...