#verstilling

[peterpauldoodkorte]

Het zwijgen van een Irish Coffee

Pieters Daglicht over Denkdingen De dag zakt langzaam in zijn avondkleren. Buiten vouwt de duisternis zich behoedzaam uit over de daken, binnen vouw ik mijn gedachten terug tot draagbare proporties. In mijn handen: een glas. Het glas: gevuld. Niet met tijd, die is al op. Niet met nieuws, dat is overvol. Maar met iets warmers. Een Irish Coffee. Stil dampend als een kleine vredesvlag in een wereld…

Het zwijgen van een Irish Coffee

[digidopamine]

De vermaarde trendforecaster heeft een zacht-wit horloge ontworpen voor de Zwitserse horlogemerk Rado. "Tijd is de grootste luxe in het moderne leven."

Geïnspireerd door een groeiende behoefte aan verstilling en helderheid, aan authenticiteit en betekenis in de moderne samenleving kwam gerenommeerd trendonderzoeker Li Edelkoort tot dit ingetogen ontwerp.

Maar het gaat om meer dan alleen uitstel. “Mensen zijn eindelijk klaar om hun gedrag te veranderen en los te komen van hun winkelverslaving”, merkt de trendonderzoeker op. “De industrie zal hierop reageren, ontwerpen afslanken en verantwoorde producten produceren die lang meegaan. Maar dat betekent niet dat we stoppen met het maken van mooie dingen, integendeel. De focus zal liggen op minder en beter, verminderd en uitzonderlijk, duurzaam en intuïtief. ”

De 5 millimeter dunne, warm-witte hightech keramische kast met een diameter van 39 millimeter is versierd met een titanium achterkant met saffierkristal, waarop de woorden STILLNESS Lidewij Edelkoort SINCE 2020 staan. Witte uren- en minutenwijzers, een transparant Rado-logo en een hightech keramische armband in een bijpassende kleur maken de monochrome look van dit moderne quartzhorloge van Zwitserse makelij compleet. Al met al biedt het nieuwe model een moderne interpretatie van het ontwerpconcept less is more. Een witte wijzerplaat wordt gepresenteerd onder een gebogen wit saffierglas met frosted effect.

[resetyourskin]

Wees af en toe eens stil. Het verheldert je levenspad. . . #verstilling #luisteren #intuitie #verheldering #levenspad #stiltewandeling #rust (bij Geestmerambacht) https://www.instagram.com/p/CDMPm4OsKyL/?igshid=55ckvkbxmwil

[jurjenklaas]

DE VERDIEPING MET SIGRID HAMELINK: “Steeds bij nul beginnen”

In De Verdieping ga ik met mijn gesprekspartner de diepte in. Zo beschrijf ik de achtergrond van wat hem of haar bezig houdt in zijn of haar leven en werk, passie en hobby. Ditmaal: kunstenaar Sigrid Hamelink uit Nijeholtwolde.

„Waarom ik beelden maak? Omdat ik niet anders kan. Het moet gebeuren. Ik zoek mezelf in de kunst, daar is mijn identiteit.  Ik zie steeds meer samenhang. Door de jaren heen wordt de lijn helderder.”

Sigrid Hamelink is bezig met vorm, tijd, ruimte, lichaam en evenwicht. Verschijnen en verdwijnen, leven en dood. De mens in relatie tot de natuur.Deze elementen brengt ze bij elkaar in haar beeldtaal. Mensdingen, statische beelden, meestal van beschilderd hout, klei en porselein,  die zichtbaar worden door het licht. Het is een abstract gegeven met een figuratief uitgangspunt.

„Lichaamstaal geeft ruimte voor herinneren, maar gaat ook over het zijn in het nu.Het beeld biedt de mogelijkheid om bij het moment van bewustzijn te komen. Het is puur de vorm die ik laat zien, het lichaam dat bevroren in het moment staat. Ieder moment van de dag is anders, dus ook het beeld. Ik moet het vooral goed in de ruimte plaatsen om die beleving van veranderingen te laten ervaren. De beelden ontstaan in  wisselwerking met de omgeving.  Dat kan een binnenruimte zijn, maar ook een buitenlocatie. Ze hebben een mooie beleving met elkaar.  Ook in installaties verwerk ik vaak menselijke figuren, alhoewel die soms ook helemaal abstract blijven.”

De beelden van Sigrid ontstaan intuïtief en al spelend met de materie.

„Ik moet steeds weer bij nul beginnen. Ik vind het proces belangrijk en wijk nogal eens af van het oorspronkelijke uitgangspunt. Ik probeer heel erg in het moment te zijn, zodat ik me niet laat leiden door gedachten of betekenissen. Denken hindert me en kan in de weg staan. Ben ik niet in het moment dan zorgen mijn beelden ervoor dat ik daar wel kom. De fysieke aanwezigheid van die beelden heb iknodig. Ik ervaar dan puur wat er is, wat ik zie.”

Door die houding kan ze open staan voor wat er zich aandient om dan de volgende stap te nemen. Ze wil zichzelf verrassen.

„Als ik mezelf niet verras, dan verras ik de toeschouwer ook niet. De beelden zijn het materiaal om mee te spelen.  Er kunnen zich altijd weer nieuwe mogelijkheden aandienen. Dan gaat de zaag erin. Een beeld kan dus een paar keer van gedaante veranderen, totdat het klopt en dan blijf ik er af.”

Sigrid probeert de tijd en de ruimte intensief te beleven.Een abstract verhaal dat in woorden nauwelijks te duiden is. Je moet de beelden zien om het te begrijpen.

„Mijn kunst heeft met meditatie te maken. Ik ga buiten wandelen om mijn hoofd leeg te maken, om de natuur en de tijd te ervaren. Die verstilling neem ik dan weer mee naar het atelier.”

Het is de reflectie van de mens in relatie tot de natuur en de tijd. Sigrid schept tijdruimte.

Gepubliceerd © Heerenveense Courant, woensdag 17 april 2019.