#voetstappen

[mijnniemandsland]

Zandbank.

Op een zonnige dag in de zomer zat de jonge Emily op een zandbank aan de kust van haar woonplaats. Ze had net haar favoriete boek uit de bibliotheek gehaald en was van plan om de middag te besteden aan het lezen van haar boek, terwijl ze genoot van het zachte briesje en het geluid van de golven. Emily was een enthousiaste lezer en had altijd een boek bij zich. Ze hield van de avonturen en…

View On WordPress

[peterpauldoodkorte]

de weg van herinnering

de weg van herinnering

lopend langs de weg van herinneringen hoor ik het geluid van jouw voetstappen.   ik verlies mezelf in de langzame tred van degene naar wie ik zo verlangen kan   in de stille nacht van duisternis hoop ik dat jij mij even toch opzoeken komt   wij houden veel en lang al van elkaar in de draaikolk van het leven samen   ik wil weten waar jij nu verborgen bent om weer ons pad samen te bereizen   met…

View On WordPress

[pensioenreflecties]

Voetstappen

Zomaar weer ergens op straat waar de dichteres in het verleden haar voetstappen en herinneringen heeft achtergelaten, maar nooit vergeten is wat die herinneringen waard zijn. Hebben we dat niet allemaal, een plaats in het verleden waar we met liefde en weemoed aan terugdenken. Daar als we er weer zijn het verleden heel dicht bij is als ware het nu en we zo weer terug in de tijd dromen. Naarmate we ouder worden lijken de vergane tijden opnieuw te herleven. Al de gedachten aan vroeger komen weer terug als we zo’n gedicht lezen, zomaar op straat ergens in een verloren hoekje.

[itskarinvonckthings]

Geluid van mijn voetstappen En wat is dat heerlijk dat geluid van je eigen voet stappen, druk in progress. Voor iedereen een vrolijke dag toegewenst.

[tistje]

Hij hield ervan om langs het strand te lopen en met zijn blik de voetstappen in het zand te volgen. Hij had de indruk dat hij in het zand de afdruk zag van het kostbare, kwetsbare spoor van het leven. Zodra hij was gaan liggen, keek hij naar de met gouden lichtjes bedekte golven, net zolang tot zijn oogleden nog een laatste keer met hun vleugels sloegen en dan dichtvielen. Het zalige moment waarop het oog bevrijd wordt van de plicht van het zien en gaat luisteren ...

Les Clandestins van Youssouf Amine Elalamy