De tentoonstelling COOL Japan in het @museumvolkenkunde is tot eind oktober verlengd! Dus als je nog niet bent geweest zeker nog even gaan! Dan kan je mn Brother petros kostuum zien ^^ #leiden #volkenkunde #museumvolkenkunde #otaku #cosplay #trinityblood #petros #cooljapan (bij Museum Volkenkunde)
Incredible #butterfly #dress by #thierrymugler at #feather exhibition, #volkenkunde @museumvolkenkunde #hautecouture #plumasserie (at Museum Volkenkunde)
Wat nu een rijke, goed gedocumenteerde collectie voorwerpen uit Afrika is begon als een bescheiden, maar waardevolle particuliere verzameling van de missionarissen van de Congregatie van de H. Geest. Leden van deze missionaire geloofsgemeenschap werkten en werken in Afrika. De doelstelling van de paters: een bredere kijk geven op de belevingswereld van de mensen in die gebieden waar zij al lang werkzaam zijn.
Huize Ooster Meerdijk, de voormalige vestiging van het Afrika Museum
In 1954 neemt pater P. Bukkems, oud-missionaris in Tanzania het initiatief tot oprichting van een Afrika Museum. Langs die weg wil de congregatie een bredere kijk geven op de belevingswereld van de mensen in die gebieden waar zij al een eeuw werkzaam is. De eerste expositie bestaat uit voorwerpen die in de loop der jaren door de paters zelf uit Afrika zijn meegebracht en afkomstig zijn uit diverse reizende missietentoonstellingen.
In 2005 is het museum (met tentoonstellingsruimte binnen en buiten) ingrijpend verbouwd en uitgebreid. Er wordt aandacht besteed aan Afrikaanse architectuur, Afrikaanse visies op kunst en schoonheid, hedendaagse Afrikaanse kunst en religie en samenleving. De paternalistische visie van de jaren vijftig heeft plaats gemaakt voor een blik die de Afrikaanse cultuur op gelijke waarde schat. Wat kunnen we leren over het gedeelde, deels donkere verleden? Hoe kunnen we onze eigen blik verbreden? Vragen die van onverminderde waarde zijn en blijven.
Museum Volkenkunde is een van de oudste volkenkundige musea ter wereld. Het werd in 1837 opgericht door de Duitser Philipp Franz von Siebold, die in het museum een manier zag om begrip te kweken voor de ‘buiten-Europeër’: ‘Terwijl wij aan hunne zeden niet meer dan vreemde hulsel bespeuren, zullen wij zijne gebruiken minder ongunstig uitleggen, hunne godsdienstmanieren minder van de onze afwijkend vinden.’
Het monumentale gebouw, voorheen een academisch ziekenhuis
Lange tijd was de blik op de wereld die van Siebold. Het museum keek door een verrekijker naar andere delen van de wereld. Er weren geïsoleerde en statische stukjes cultuur getoond, meestal zonder de context van tijd en omgeving. Zo leek het als je in Leidden kwam net alsof er in andere delen van de wereld alleen maar traditionele, onveranderlijke manieren van leven waren.
In de jaren vijftig kwam de kentering toen het museum onderzoek ging doen naar cultuurverandering. Verandering komt vooral tot stand door confrontatie met andere culturen, en dat mechanisme werd onderwerp van studie. Bij een vernieuwing van mentaliteit kon het niet blijven. Ook de presentatie, die sinds 1937 nauwelijks gewijzigd was, moest grondig aangepakt worden. Acht jaar lang is verbouwd en heringericht, tot op 26 april 2011 de nieuwe vaste opstelling geopend werd. De vaste tentoonstelling is nu een wandeling rond de aarde. Van zaal tot zaal rijgen de verhalen zich aaneen. Die verhalen vormen eens spoor: een spoor dat de culturen die te zien zijn in de loop der eeuwen zelf getrokken hebben. Dat spoor is in het Museum Volkenkunde nu in enkele uren na te gaan.