Dit artikel op TechCrunch zette me aan het denken over weblectures en het fenomeen mooc.
Op universiteiten wordt op dit moment meer en meer geëxperimenteerd met weblectures en moocs. Facultieten en CvB's zien het wel zitten om deze faciliteiten aan te bieden, immers innovatie en moderne technieken trekken meer studenten aan. Meer studenten is meer geld in het laatje, simpel.
Do you have a job? Do you like having a job? Then I have some bad news for you. The Guardian is worried "today's technologies are going to remove people from economic activity completely." Techonomy says "America’s real worker crisis is not immigration, it is jobs." Om M..
Ondertussen zijn docenten, hoogleraren, tutors bang voor hun baantje. Want, alles wat ze te vertellen hebben wordt opgenomen en online beschikbaar gemaakt. In feite betekend dit dat een docent 1x zijn verhaal hoeft te houden, en volgende collegejaren kunnen studenten lekker thuis de video bekijken terwijl de docent werkeloos thuis zit.
Een andere angst van docenten is dat studenten nu al niet meer gaan opdagen voor college's, maar gewoon lekker thuis de live stream gaan bekijken met een zak chips in de ene hand en whatsapp in de andere.
Er zijn nu nog genoeg mensen die roepen dat studenten gewoon nog naar college's blijven komen, ze verlangen tenslotte naar persoonlijk contact en willen graag de mogelijkheid hebben om de docent vragen te stellen over de stof.
Maar blijft dat wel zo? Met de komst van moocs hoeven studenten niet meer hun vragen te stellen aan de docent. Ze kunnen hun vragen stellen aan de hele wereld, en verwachten antwoord van experts. Experts die het beter weten dan die stoffige docent die zijn verhaal staat te houden. Studenten gaan in zo'n mooc in discussie met elkaar, vergelijken de stof met stof uit andere weblectures of wikipedia artikelen.
Als straks iedereen werkloos is, waarom leiden we dan nog mensen op?
















