#wingardium

[feelingcomplet]

[dreaminginhope-blog]

Yeet

Is the new wingardium leviosa

[gryfffyndork]

Wingardium Leviosa Potter, you were named so that every time a teacher yells at you they're going to make stuff fly around the room. Your mother wanted to call you Fred, but I thought this would be more true to his memory.

[meternit]

#fiorirosafioridipesco #dabambinovolevoguarirei #ciliegi #wingardium #mimosa #fioridicampo #sundaymorning #quarantine #garden https://www.instagram.com/p/B-T4F9DlrgD/?igshid=1dkr68i3ie9bk

[infocircle-blog]

Wingardium Umbrellaosa!

[ad_1]

Wingardium Umbrellaosa!

[ad_2]

View On WordPress

[short-aesthetics]

smoothie de cerveau

j’ai glandé toute la fin de semaine. je n’ai pas avancé pour mon travail de film history et je suis en train de tout me le taper, quelques heures avant la remise. en plus, je suis un peu triste parce que j’avais eu un B dans mon travail de bibliography et ma note a été changée pour un C. je vais envoyer un courriel à mon prof pour clarifier tout ça. ce que je trouve étrange est le fait que je travaille plus fort sur ce travail qui ne vaut que 5% que pour le travail de la bibliography qui comptait pour 15% de ma note globale. j’ai hâte de finir, de me coucher environ 3h, de conduire jusqu’à mtl, de somnoler dans le bus, d’écouter mon prof à moitié, de rentrer à la maison, de préparer mes affaires, de dormir un nombre raisonnable d’heures, de me réveiller tôt pour maria. de vivre ma grosse journée. de réécrire mon synopsis avec plus de détails, de vivre un truc chouette avec moi-même, d’écrire à jamie pour qu’on se voit dans la vraie vie et qu’on se trouve beaux, mais étrange, mais étrangement beaux.

j’ai hâte de finir mon travail que je comprends juste pas et qui ne fait aucun sens. je suis à la moitié. je ne suis pas trop sûre de ce j’avance. l’université, ça me mélange.

[boredakenna]

Mula-mula aku menyalakan lilin. Hanya satu yang sanggup berdiri di atas cupcake manis yang kudapatkan dari negeri seberang, Amtadia. Muggle seperti mereka yang selalu mencerca tak akan pernah bisa melihat sesuatu yang spesial dari satu lilin itu. Tapi aku melihat seribu, bahkan bermilyaran keabadian di setiap zat yang membentuknya. Meskipun hitungan tahun selalu berjalan dan para penyihir di Kastil Utara bilang bahwa masaku akan berkurang, namun aku selalu mempercayai bahwa setiap kali kutiup lilin yang sama itu setiap tahunnya, maka benda itu akan membawaku satu langkah lebih dekat dengan keabadian. Seseorang tak boleh menghancurkannya karena hanya itulah satu-satunya benda yang sekarang menyimpan nyawaku yang kedua. Atau mungkin lebih tepatnya, lilin itulah tempatku menggantungkan satu-satunya hidupku yang berharga. Dunia tak lagi ingin menantikan kehadiranku di setiap acaranya. Aku terkurung di dalam lubang yang kugali sendiri. Tak pernah ada yang melihatku meniup lilin itu kecuali aku dan makhluk gaib.

Aku tersenyum miris. Hanya itulah yang bisa kulakukan setiap kali cahaya remang menjadi saksi keabadianku. 

Kunyalakan lilin-lilin yang berserakan di atas meja. Satu per satu. Dan kubisikkan dua kata untuk menghibur diriku sendiri.

Wingardium leviosa.