#wnyki

[niszczeniemienia]

jestem zwolennikiem kontroli wnyków i pułapek

[nieczytasz]

Wnyki - oto sidła na czytelników

Jeśli podobała ci się debiutancka książka Michała Śmielaka pt. „Znachor”, możesz śmiało opuścić poniższe słowa i od razu sięgnąć po kolejną jego opowieść - „Wnyki”, a gwarantuję, że nie poczujesz rozczarowania.

Autor wciąga niczego nieświadomego czytelnika już od pierwszych akapitów, oplatając fabułą i nie pozwala na wyrwanie się z niej ani przez chwilę. Wnyki. Chodzi o zapomnianą przez ludzi – ale nie przez Boga – wieś leżącą gdzieś w okolicach Karkonoszy. Dopiero teraz uzmysłowiłem sobie, jak wieloznaczeniowy jest ów tytuł. Wnyk jest pętlą z drutu, stalowej linki albo ze sznura, którą kłusownicy zastawiają na często przez zwierzynę uczęszczanych ścieżkach, w taki sposób, by przechodząca ofiara musiała wejść bezpośrednio w oko pętli. Ta zaciska się bezlitośnie wokół szyi lub tułowia, co w większości przypadków kończy się powolną i bardzo bolesną agonią.

Muszę cię uspokoić – nie umarłem po przeczytaniu tej książki, ale ciągle jeszcze nie otrząsnąłem się z jej treści. Bo choć Michał Śmielak opowieść snuje w sposób lekki i z nutką humoru, to wali przy tym bez najmniejszych subtelności w tył głowy świadomością, że te wszystkie rzeczy wydarzają się nie tylko we Wnykach. Takich wiosek w całej Polsce są setki… może nawet tysiące. Mnóstwo sideł, w które mogą wpaść najbliższe nam osoby. Ale do rzeczy.

Głównym bohaterem powieści jest Kosma Ejcherst, detektyw, który trafił do policji, bo nie wytrwał w seminarium duchownym i nie został duszpasterzem. Biskup, wuj Kosmy, nie kryje rozczarowania tym faktem, jednak mimo tego posyła on naszego protagonistę z misją odnalezienia księdza, który po przeniesieniu wywołanym skandalem obyczajowym przepada bez wieści.

Kosma pod przykrywką turysty opuszcza gwarną i zatłoczoną Warszawę, by rozwikłać zagadkę i na tydzień wynajmuje pokój w lokalnym gospodarstwie agroturystycznym. Zagadka wydaje się być prosta, bo szczątkowe informacje, które udało mu się wyciągnąć od wuja, składają się na obraz prosty do przewidzenia: obyczajowy skandal i przeniesienie do innej parafii… To smutny obraz kościoła w Polsce, który zamiast skutecznie rozprawiać się z winowajcami, ukrywa ich i proteguje niczym przykurzone skarby. Jak się później okaże, poszukiwany zaginął, bo jego duszpasterską misją było nawracanie zdeprawowanych kobiet. A nawracał je, oj nawracał…

We Wnykach jednak wszystko zdaje się być inaczej i wcale nie tak prosto, jak sobie nasz detektyw założył. We Wnykach stoi stary, średniowieczny kościółek pod wezwaniem Chrystusa Mściwego. Sam Mesjasz bowiem – jak gadają miejscowi – schodzi z krzyża, by wymierzyć sprawiedliwość wszystkim niegodziwcom.

Można by pomyśleć, że metafizyczny wydźwięk wątpliwości, jakie towarzyszą Kosmie w trakcie śledztwa, to odpryski doświadczeń z czasu spędzonego w seminarium oraz zakrapianych wybitnymi nalewkami spirytusowymi, którymi raczy go miejscowy proboszcz. Akcja powieści toczy się bowiem nieśpiesznie, a nasz detektyw konsekwentnie analizuje otoczenie, wnikliwie obserwując lokalsów. A to trafia się podejrzany typ, który ni stąd, ni zowąd zapytuje go, czy mógłby Kosma zabić dla niego proboszcza. Innym razem zaś spotyka na cmentarzu blogerkę, podróżniczkę i dokumentalistkę lokalnego dziedzictwa – Maję. Dziewczyna stanowi zaprzeczenie skrytych i zbdziczałych przedstawicieli wnyckiej społeczności. Jest otwarta i chętnie prezentuje wdzięki wioski oraz otaczającej ją okolicy. Swoje zresztą również, z czego Kosma nieśmiało, ale jednak korzysta. I śledztwo prowadzone przez Ejchersta powoli lecz nieuchronnie zmierza w nabrzmiewającym suspensie aż do chwili, w której trafia na Diabelskie Drzewo i wiszące na nim ciało.

Dopiero teraz zaczyna się prawdziwa gra o wszystko. A Kosma musi zrewidować swój racjonalny pogląd na świat, by rozwikłać tajemnicę i przy tym samemu ujść z życiem.

Michał Śmielak urodzony w 1979 r. Zawodowo zajmuje się handlem, historyczną rekonstrukcją oraz udziela się jako konferansjer na różnego rodzaju imprezach historycznych. Przygotowuje i reżyseruje także widowiska ogniowe – tzw. fireshow. Pasjonat historii, gier komputerowych oraz motocykli.

Mieszka w Sandomierzu, zatem zbrodnie i rozwiązywanie zagadek kryminalnych ma w genach. Czytelnikom przedstawił się opowiadaniem „Ostatni” w Antologii „Gladiatorzy” wydanej przez Fabrykę Słów. W marcu 2021 roku nakładem wydawnictwa Initium ukazał się jego debiutancki kryminał pt. „Znachor”. Czytelnik może spodziewać się głównie kolejnych kryminałów i thrillerów, gdyż autor zaczynając pisać jakąkolwiek nową książkę szybko wypełnia ją trupami niezależnie od początkowego założenia.

Książka do zdobycia: Empik Bonito Tania książka Świat Książki

[blog-news-laoshu]

Myśleli, że będą pomagać rannemu psu. Tego się nie spodziewali

Niecodzienna i trudna - tak swoją interwencję opisali opoczyńscy policjanci. Funkcjonariusze dostali zgłoszenie o zwierzęciu, które wp

[xxabc0]

Czuję tylko ciężar

nie ma przeciwwagi

[wysokieloty]

Otwieramy oczy, by zobaczyć to, jak przemijamy

Bisz

[wysokieloty]

Nic się nie zmienia choć idę w stronę zmiany wciąż Zamiast iść do przodu ciągle goję rany

Bisz

[szpiedzytacyjakmy-blog]

05. Bisz (B.O.K) - Wnyki

na forever.

[casthle]

Nic się nie zmienia, choć idę w stronę zmiany wciąż, zamiast iść do przodu ciągle goję rany.