Part 37 Yoonho and Yoochun ❥ (Real end)
ติดตามเรื่องเต็มได้ที่นี้จ้ะ คลิกโลด > ❥
“ใจเย็นสิคนดี” กระซิบข้างริบฝีปากที่คลอเคลียอยู่ไม่ห่างในขณะที่มีคู่น้อยพยายามจะปลดกระดุมกางเกงยีนส์ของตัวเองออกอย่างรีบร้อน
“ยกสะโพกหน่อย” ด้วยความร่วมมือจากคนด้านล่าง สุดท้ายกางเกงทั้งสองชิ้นก็ถูกลากลงไปกองอยู่แถวหัวเข่าชองยุนโฮจนได้
“ซี๊ด ยูชอน” ได้แต่กัดฟันร้องครางด้วยรู้ว่าคนที่กำลังบนเบียดสะโพกตัวเองลงมานั้นยังไม่พร้อมดี มือน้อยที่กอบกุมท่อนร้อนของเขาไว้เงอะงะหน้าเอ็นดูเสียอยากจะพลิกตัวลงกับเตียงแล้วโถมใส่ให้ครางชื่อเขาไม่ได้หยุดเลยจริงๆ
“ใจเย็น” ยื่นหน้าไปจูบแก้มพร้อมกับลูบต้นแขนขาวเนียนของคนที่กำลังพยายามกลืนกินตัวเองเข้าไปในร่างกาย ร่างสูงได้แต่ห่อปากครางเป็นระยะกับแรงขยับกดสะโพกและช่องท่างรุ่มร้อมที่รัดแน่น ก่อนจะจูบให้รางวัลเด็กดีที่ใบหน้าแดงซ่าน หลังจากกลืนกินเขาเข้าไปจนหมด
“ขยับ อ้ะ ...อ่ะ ไม่ไหวแล้วนะ” พอร่างสูงขยับสะโพกสวนขึ้นมากระตุ้นโดนจุด ยูชอนก็ได้แต่ครางอู้ในลำคอ แขนขาหมดแรงแต่ก็ยังพยายามขยับสะโพรับจะหวะยุนโฮที่ขยับสะโพกสวนขึ้นมาถี่ๆ
“มิคกี้ ...”
“ฮื้อออ ก็บอกว่าไม่มีแรง!” ร้องโวยวายอย่างขัดใจเมื่ออีกคนหยุดขยับสะโพกดื้อๆ แล้วจะให้เลิกตอนที่อารมณ์ค้างเติ่งอย่างนี้ก็ไม่ได้ ได้แต่บดเบียดสะโพกไปมากระตุ้นคนข้างใต้ หยุดกลางคันแบบนี้จะเอาอะไรอีกหล่ะ เดี๋ยวก็ให้เขาเรียกชื่อบ้าง บอกรักบ้าง
“ขยับหน่อย ..นะคะ” ริมฝีปากที่แตะเบาๆที่หัวไหล่และสันจมูกอย่างอ่อนโยนทำให้ยูชอนยอมอ่อนตามได้ไม่ยากหรอก เชื่อเขาสิ
สะโพกบางเคลื่อนขึ้นลงช้าๆ เรียวขาขาวสั่นทุกครั้งที่ขยับเข้าออกแล้วเหมือนส่วนที่เชื่อมกันจะหลุดตาม จมูกโด่งพรูลมหายใจออกมาเป็นจังหวะผิดๆถูก เหงื่อเม็ดเล็กไหลลงมาตามผิวขาวและลำคอระหงที่สะบัดหน้าครางอึกอัก และใบหน้าที่บิดเบี้ยวทุกครั้งที่กดตัวลงมาทำเอายุนโฮจะเป็นบ้า
“อื่อ ...อึก....ยุนโฮฮยอง” ใบหน้าขาวสะบัดเงย ริมฝีปากเปล่งเสียงเรียกชื่อคนข้างล่างที่ขยับสวนขึ้นมาได้ถูกจุดจนแทบไม่เหลือแรงไม่ได้ขาด
“อ้าขาอีกนิดสิคนดี” แนบจูบนัวเนียพร้อมกับบีบเคล้นสะโพกนิ่มให้แยกออกกว้าง จนอะไรที่แนบกันอยู่แล้วยิ่งสัมผัสแนบกันเข้าไปใหญ่
“ฮยอง ฮยอง ..รักนะ” จิกไหล่กว้างพร้อมกับสะบัดหน้าร้องปลดปลดความอัดแน่นที่เพิ่มขึ้นจนถึงจุดขีดสุด ยุนโฮจูบที่ลำคอขาว ขยับสะโพกสวนกับยูชอนที่ขยับช่องทางถี่ๆจนสุดท้ายระเบิดปังออกมาพร้อมกัน