.sarpa saran masallar diyarında.
.her ne geldiyse ağzıma yutkunmaya alıştım. boğazımdaki kuruluk geçmez oldu çok zamandır. yapışıp kalmış sözcüklerim, boşver dedim yine de. değmeyecekti daha fazla kırmaya, çok isterse düşer harfler kağıda, yürür gider dağlara.
.insan gördükçe, yaşadıkça bildiklerini bırakabilse diyorum, bırakamıyorum. dokunmadığım kadar çok dokunuyorum kendime, görmeyi istemediklerimi görmek için önce elimle yokluyorum her şeyi. dikenlerim önce bana batsın ki bileyim neyim, kimim ben. yüzleşmenin acı tadına bakmak, biraz yanıp biraz sönmek için. durup bakabilmek için bütün bu arbede. savaşanlar, çatışanlar, sövenler, sövdürenler. bilmediğimi görmek ve anlamlandırmadan çocuk gibi şaşırabilmek için. söylemsizliğe, yönsüzlüğe yaslansa da sırtım, onu da hissetmek için.
.sadece yaşamıyor muyuz bu ipi kopmuş dünyada, devam hayatla kalmaya, bitik, yitik ya da savruk.