Ik lijk het soms te schreeuwen, daar waar ik het vroeger fluisterde of zelf mijn mond niet uit kreeg. Daar waar ik verstijfde lijk ik nu te willen rennen. Van het sluiten van mijn ogen naar het haast niet meer durven knipperen en van een schaap naar een leeuw.
Overcompensatie is waar ik bang voor ben, maar wat ik allang al heb bereikt.













