#zpaf

[mastactva]

[freshfrompoland]

Warsaw Photo Days 2017: POST SOVIETICUS

17.11-15.12.2017

On November 17, Warsaw Photo Days festival organized by Warsaw Association of Polish Art Photographers (OW ZPAF) will open under the theme POST SOVIETICUS. Sixteen exhibitions presenting the works of forty two authors will be shown in Warsaw galleries.

The theme of this year's edition of the festival has been formulated for the presented photographic projects to serve as an artistic reference to the history and modernity of the post-Soviet countries. The traces of the past in both the people and places turned out to be an interesting area for artistic expression, but also an opportunity to present important historical photographs depicting the shape of the past world.

WARSAW PHOTO DAYS 2017 OPENING 

17 Nov 2017 (Friday)

EXHIBITIONS:

Country on the Rise. 1960-89

opening: 6pm, Stara Galeria / Galeria Obok, Pl. Zamkowy 8, Warsaw 

ARTISTS: Krzysztof Barański, Maciej Musiał, Marian Musiał, Anna Musiałówna, Maciej Osiecki, Krzysztof Pawela, Marek Szymański, Krzysztof Wojciewsk

CURATOR: Anna Musiałówna

Roadtrip 

opening: 7pm, Nowe Miejsce, Al. Jerozolimskie 51 lok. 2, Warsaw 

ARTISTS: Justyna Mielnikiewicz, Mariusz Forecki, Jacek Piotrowski, Krzysztof Miller, Wojciech Grzędziński, Adrian Svec, Zofia Rydet, Bogdan Łopieński, Zbyszko Siemaszko, Kuba Dąbrowski, Przemysław Pokrycki, Federico Caponi, Alexander Kazantzev, Boris Nemeth, Mikhail Palinchak, Jan Brykczyński, Ania Kłosek, Marek M. Berezowski, Tymon Markowski, Oldrich Malachta 

CURATOR: Joanna Kinowska

Technological partner: Printshop 1923 | technological support: Fomei, Medikon | Special thanks Czarne Publishing House

OPEN PROGRAMME EXHIBITIONS OPENING; OPEN PROGRAMME GRAND PRIX WINNER ANNOUNCEMENT

8pm, Sinfonia Varsovia, ul. Grochowska 272, Warsaw 

Live concert - Orkiestra Saturator: Magda Kuś - vocals, Karol Gołowacz - saxophone, Jan Jędrzejczyk - piano

EXHIBITONS:

Alexander Anufriev (Russia) – New Moscow

Andrei Liankevich (Belarus) – Goodbye, Motherland

Andrei Nacu (Romania) – Encircled by the motherland

Doina - Domenica Cojocaru (Romania) – Remnants

Irene Jonas (France) – The end of the Red Man

Jovana Mladenovic (Serbia) – Monumental Fear

Karol Pałka (Poland) – Gmach

Kirk Ellingham (GB) – Georgian Stranger

Lorraine Turci (France) – Pyramiden, polar epitaph of an utopia

Masha Svyatogor (Belarus) – Kurasoushchyna, my love

Tatyana Palyga (Russia) – Cherepovets

Triin Kerge (Estonia) – Kodukoht (Place of home)

Urszula Janoszuk (Poland) – Vilnius Post Sovieticus: Autoprezentacja

Valentyn Odnoviun (Lithuania) – Surveillance

18 November (Saturday)

Warsaw Photo Days 2017 will proudly present its Open Programme artists.

Stara Galeria ZPAF, Pl. Zamkowy 8, Warsaw

11-11:30 Urszula Janoszuk (Poland) – Vilnius Post Sovieticus: Autopresentation

11:30-12 Andrei Liankevich (Belarus) – Goodbye, Motherland

12-12:30 Doina - Domenica Cojocaru (Romania) – Remnants

12:30-13 Kirk Ellingham (GB) – Georgian Stranger

13-13:30 Lorraine Turci (France) – Pyramiden, Polar Epitaph of an Utopia

13:30-14 Triin Kerge (Estonia) – Kodukoht (Place of home)

14-14:30 Karol Pałka (Poland) – Gmach

14:30-15 Valentyn Odnoviun (Lithuania) – Surveillance

Warsaw Photo Days Organiser: OW ZPAF

Co-financing: Miasto Stołeczne Warszawa, NCK 

Partners: Sinfonia Varsovia, Nowe Miejsce, Warsaw Adventure, Wydawnictwo Czarne | Sponsor: Holy-Art | Editorial cooperation: RMF Classic

Media patrons: TVP Kultura, fotopolis.pl, DOC!magazine, Prism, Digital Camera, artinfo.pl,FRESH FROM POLAND

www.warsawphotodays.com

[great-photography-attributed]

Aleksandra By Roland Okon https://flic.kr/p/geYzoi

[fotoresearch]

Pierwsza wystawa :)))))))))))))))) #warszawa #zpaf #zpafgallery #galeriaobokzpaf #galeriaobok

[magentamag]

SELFIES Z DRUGIEJ RĘKI. GO-SEE GRZEGORZA STEFAŃSKIEGO.

Selfies. Selfies z drugiej ręki. Czterdzieści portretów ślicznej blondynki, niemal gotowych by wrzucić je na facebooka. Stefański zarzuca odbiorę irytacją i niechęcią, bo nikt nie lubi selfie.

Za witryną krakowskiego ZPAFu śliczna dziewczyna strzela miny. Wydyma usta i wytrzeszcza oczy, poprawia włosy. Przyglądam się parę minut video i wchodzę. Po lewej stronie od wejścia wielka fotografia na matowej foli przylega do białej ściany galerii. Na niej, pod ziarnistym filtrem pusta pracownia: biały stół, a przed nim (może za nim?) aparat na statywie. Kadr idealnie prosty, symetryczny, chłodny - jakby kubrickowski. Naprzeciw tej ascetycznej fotografii, po prawej stronie,  czterdzieści zdjęć w czterech rzędach po dziesięć sztuk. Razem, modularnie i rytmicznie, jak łazienkowe kafelki pokrywają niemal całą prawą ścianę tej niewielkiej przestrzeni. Wszystkie podklejone są pod szklane prostokątne tafle, każda z nich zaś oparta jest o dwa gwoździki. Na każdym z tych czterdziestu zdjęć twarz tej samej modelki, w niemal tej samej pozycji, zmienia sie tylko wyraz twarzy. Śliczna, nienaganna uroda. Mała miss o idealnie symetrycznej twarzy strzela do nas miny. A niewielka przestrzeń aż od tych min huczy, napiera na odbiorcę, niemal każe mu się wycofać.

Wystawa zaaranżowana jest tak, że wraz z jej oglądaniem, czyli wkraczaniem w przestrzeń wystawienniczą, zyskujemy wgląd w kolejne etapy pracy fotografa. Jeszcze zanim dotkniemy klamki, pchniemy drzwi w witrynie, podglądamy pozującą modelkę. Czarnobiały filtr filmu, tak jak i to, że zmuszeni jesteśmy oglądać film z zewnątrz, jako intruz z ulicy, stawia granicę. Jesteśmy podglądaczami. Dopuszczeni jesteśmy do tego, by zobaczyć etapy pracy, ale z zewnątrz. Jak trzymani na smyczy, na bezpieczny dystans. Następnie na zdjęciu widzimy wysprzątaną pracownię, możemy dalej poruszać się zgodnie z wytyczonym rytmem, jak turyści. Po prawej stronie napotykamy gotowe prace, efekty dwóch poprzednich etapów. Co widzimy?

Selfies. Selfies z drugiej ręki. Czterdzieści portretów ślicznej blondynki, niemal gotowych by wrzucić je na facebooka. Stefański zarzuca odbiorę irytacją i niechęcią, bo nikt nie lubi selfie (http://malakulturawspolczesna.org/2014/11/02/artur-szarecki-selfie-urynkowienie-cielesnosci-w-kapitalizmie-sieciowym/). Nikt nie lubi ładnych dziewczyn strojących minki do obiektywu. Nuda, nic sie nie dzieje. Nuda, narcyzm, czterdzieści pustych, nic nie znaczących fotek. Jednocześnie świetne wyczucie młodego pokolenia. Zaatakowanie go zarówno tym czego najbardziej nie znosi, bo jest narzędziem ciągłej rywalizacji, z drugiej tym, bez czego nie istnieje. Bo bez sieciowej rywalizacji nas nie ma. Rywalizacji. Więc walcz i strzelaj miny. Walcz o najlepsze zdjęcie, kotku.

 Daria Skok Dokumentacja wystawy: http://www.magentamag.com/post/101243960550/grzegorz-stefanski-go-see-18-10-9-11-2014