„Nigdy nie musiałem Cię ranić wprost. Wystarczyło, że dawałem Ci mniej, niż potrzebowałaś, a Ty sama zaczynałaś się łamać. To było wygodne — patrzeć, jak próbujesz zasłużyć na coś, co nigdy nie miało być Twoje.”

Kiana Khansmith
I'd rather be in outer space 🛸
YOU ARE THE REASON
Misplaced Lens Cap

izzy's playlists!
NASA

No title available
untitled

@theartofmadeline
Fai_Ryy

Origami Around
trying on a metaphor

if i look back, i am lost
Sweet Seals For You, Always
official daine visual archive
h

No title available
Monterey Bay Aquarium
almost home
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
seen from United States
seen from Tunisia

seen from Brazil
seen from South Africa
seen from Canada
seen from United States
seen from Portugal

seen from United States
seen from Bangladesh

seen from Bangladesh

seen from Germany

seen from Netherlands
seen from Philippines
seen from Côte d’Ivoire

seen from Italy
seen from Algeria

seen from Singapore
seen from Singapore
seen from Sweden

seen from United States
@takadziewczynaa
„Nigdy nie musiałem Cię ranić wprost. Wystarczyło, że dawałem Ci mniej, niż potrzebowałaś, a Ty sama zaczynałaś się łamać. To było wygodne — patrzeć, jak próbujesz zasłużyć na coś, co nigdy nie miało być Twoje.”
29/12/25
Czuje się zamknięty w klatce z własnymi emocjami.
it hurts because i am trying my hardest but i am still not good enough for anyone or anything
· · ─ ·✶· ─ · ·
— Gustave Flaubert, from a letter to Louise Colet (via letsbelonelytogetherr)
Wilka można bić długo — aż w końcu ugryzie. A wtedy mówią: „zły”. Nie widzą, ile razy wcześniej został zraniony.
Z ludźmi jest tak samo. Dopóki milczysz — nikt nie słucha. Dopóki znosisz — wszyscy korzystają. Ale gdy wreszcie powiesz „dość” — stajesz się problemem.
Świat nie widzi bólu, tylko reakcję. Nie widzi ran, tylko moment, gdy wreszcie odpłacasz. A przecież każda dusza ma swój próg. Każde serce — granicę ciszy.
Nie oceniaj więc, gdy ktoś warczy. Nie potępiaj, gdy się broni. Bo gniew nie zawsze jest złem. Czasem to ostatni sposób, by ocalić siebie. Bo nawet najspokojniejszy człowiek może stać się wilkiem, gdy zbyt długo był ofiarą.
„Nie odszedłem nagle. Po prostu powoli przestałem być obecny. Chciałem zobaczyć, jak długo będziesz walczyć o kogoś, kto już dawno przestał walczyć o Ciebie. I walczyłaś. Zbyt długo.”
17/01/26
Mam ochotę zamknac się w sobie.
„Zabawne, jak szybko można się nauczyć milczeć. Najpierw robisz to, żeby nie wywołać kłótni. Potem, żeby nie usłyszeć kolejnych wyrzutów. A na końcu milczysz, bo już nie masz nic w środku, co warto byłoby powiedzieć.”
„Mówiłeś, że przesadzam. Że dramatyzuję. Że wszystko jest w mojej głowie. I może miałeś rację — bo teraz naprawdę żyję w tej głowie, zamknięta z myślami, które zostawiłeś jak truciznę. A Ty? Ty śpisz spokojnie.”
„To dziwne, jak można być otoczonym ludźmi, a jednocześnie czuć się tak przerażająco samotnym. Jakby nikt nie potrafił dotknąć tego miejsca, które boli najbardziej. Jakby mój świat kruszył się po cichu, a ja tylko zbierał odłamki, żeby nikt nie zauważył, że już dawno nie jestem sobą.”
„Nie wiem, co było gorsze — to, że mnie zraniłeś, czy to, że tak długo udawałam, że mnie to nie dotyka. Wmawiałam sobie, że jestem silna, że dam radę, że to tylko chwilowe. A potem obudziłam się pewnego dnia i zrozumiałam, że już dawno przestałam być sobą, a Ty nawet tego nie zauważyłeś.”
„Najbardziej manipulacyjne jest to, że wciąż myślisz, że mogłaś coś zrobić inaczej. Jakby cokolwiek, co byś zrobiła, mogło zmienić kogoś, kto nigdy nie zamierzał być dobry.”
uśmiechnij się, co z tego że jest tragicznie
„To zabawne, jak szybko można przywyknąć do bycia ignorowanym. Najpierw boli. Potem piecze. A później staje się codziennością. I nagle łapiesz się na tym, że cisza, którą kiedyś nienawidziłeś, jest jedyną rzeczą, którą potrafisz przyjąć bez drżenia.”