Contradictive Statements.

Tian. 23. Inhinyero.

[tamadsalahat]

Andito

Makalipas ang tatlong taon, andito ka muli. Andito ka para kausapin ang sarili mo, andito ka para magsulat ng iyong monologo. Andito ka para sabihang muli ang sarili mo, pagkat pakiramdam mo'y nawala ang direksyong inaapakan mo.

Patunayan mong muli kung ano ang kaya mo - hindi pa ubos ang baterya ng orasan mo. Patunayan mong mali ang iniisip ng iba sa'yo. Balang araw malalaman nila ang pagkakakilanlan mo.

Huwag kang magalit kung hindi pantay ang trato sa'yo. Siguro'y hindi lang talaga para sa'yo ang pagkaing nasa hapag mo.

Andito ka muli para sumumpa sa sarili. Andito ka para ipakita sa sarili mo na kaya mo. Sisiw lang ito kumpara sa limang taong paghihirap mo noon.

Babalik kang muli pagkalipas ng ilang taon. At sa panahong iyon, halakhak lang ang magagawa mo.

[tamadsalahat]

Hindi.

Hindi ka dapat natatapos sa kung ano ang mayroon ka. Mali ang sabihin na makunteno ka sa kung ano lang ang nasa iyo.

Alam nating pareho kung ano ang kinatatakutan mo  — ang maubos ang oras 

na pinagkaloob sa’yo ng hindi mo natatagpuan ang lunas sa pagiging mangmang mo. 

Andar lang. Walang harang ang hindi nalalampasan. Minsan mo ng napatunayan kung ano ang kaya mong gawin.

Hindi ka pa talo.

[tamadsalahat]

1971.

Ideal ending does exist in reality.

[tamadsalahat]

Zigzag ang daan, zigzag din ang isipan

Punyemas, (*)bakit andito ako? (**)Setyembre na ba? (***)Napatunayan ko na ba ang dapat kong patunayan? (****)May titulo na bang nailagay sa pangalan ko? (*****) Umasenso na ba ako? 

Pagkatapos ng higit-kumulang isang buwan kong pagrereview, naligaw na naman ako sa blog kong ito. Naging zigzag na naman ang pagiisip ko. Nagtatalo ang kalahating sarili ko sa kalahati ko. Tila naghahampasan na naman sa isa't isa ang kaliwa at kanang kamay ko. Naubos ang momentum ko sa pagrereview. Ninakaw, niligaw, tinapon. Malas. Parang masasayang na naman ang pinaghirapan ko. Parang nawawalan na naman ng gana ang sarili kong patunayan kung ano ang kaya ko </3

Ayokong mangako, dahil baka lang mapako. Hihingi nalang ako ng tulong sa kanya na maituwid ko ang gulo-gulong pagiisip ko. Ayoko na naman na sa huli, pagtawanan na naman ako ng pagkakataon. Ayoko na ng ganun.

Ito ang huling araw na magpopost ako dito ng wala pang napapatunayan sa sarili ko. Ito ang huling araw na pababayaan kong magbuhol-buhol ang isipan ko. Ito rin ang huling araw na hindi ako magseseryoso. 

Next time, hindi na C ang simula ng pangalan ko, kundi E na. Please guide me Lord. Please.

[tamadsalahat]

Untitled.

May pagkakataon pa. May karapatan pang patunayang karapat-dapat ang pangkasalukuyang katayuan, na hindi lang basta nag-time skip ang panahon, at hindi lang basta "coincidence" kung bakit nandito ngayon.

Ang resulta ang sasagot, ang resulta ang huhusga. Humanda ka.

[tamadsalahat]

????

Sabi nga sa libro ni Eros, mali daw ang kasabihan ng matatanda na "wag ng maghanap ng wala", kaya nga naghahanap ng wala e, kasi nga wala. Hindi mo naman hahanapin ang isang bagay kung andiyan lang yan di ba? Lintik naman. Pakiramdam ko nagiging Intoy ang buhay ko, alisin mo lang yung parteng mapusok.

Ewan. Bahala na ulit. Pilit ko nalang hahanapin kung ano ang kulang. Kahit maligaw pa sa kawalan.

-end

[tamadsalahat]

Bitter Express (dagli)

Hugot sa bulsa. Buklat ng wallet. Kinuha ang mga perang papel. Binilang. Higit kulang sampung libo ang laman. Iniabot sa kahera. Umupo sa table. Nag-antay habang niluluto ang pagkain.

Mag-aalas kwatro ng naghain ng luto si Chef. Ibang klase. Katakam-takam ang putahe. Exotic. Main dish ang ginisang ampalaya at sunog na kanin. Drinks? Sugar less na kapeng barako. Pero ang pinakamasarap sa lahat, may dessert na papaitan. Pritong hasang ng isda at adobong apdo na lang ang kulang, panalo na. Pwede ng magdikit ang kamao ko at pisngi niya.

Buti nalang napigilan ko pa. Bigla kong naisip na nakakaawa pala siya. Madalas napupunta sa UN yung pagiging professional nila. Hahaha. Ayoko ng magsalita ng masama. Bahala na lang kung anong mangyari sa kanya. Pakialam ko ba? Isang beses lang naman akong kakain ng luto niya. :)

Pahabol: Yeah. Pwede na [?] ko ulit magpuyat :)

[tamadsalahat]

Hiatus muna.

Tigilan daw ang pagpupuyat, pag-inom, at pagpapalipas ng gutom - yan ang sabi nung nagpa-check up ako.

Hiatus muna ng mga ilang buwan.

-end

[tamadsalahat]

May Pasok na Bukas.

RANT #1

Medyo nakakainis na naman, nawiwili ako sa pagbabasa ng mga libro. Ang problema dun, walang kinalaman sa pag-aaral ko ang mga binabasa ko! Lang'ya, inclined talaga ng ilang degrees ang mundo.

RANT #2

Dahil walang pasok bukas, tunganga na naman ang grupo namin sa project study (thesis). Ewan ko ba dito sa mga kagrupo na to, yung iba parang asa-asa lang. Pinipilit mo na ayaw pa ring gumawa. Di ba sila nahihiya dun sa kagrupo naming ibang kurso? Buti na lang ito ang una at huling panahon na magiging kagrupo ko sila. Pag naulit pa 'to, aba, giyera na talaga.

"That's why sometimes, i hate to join a group. It's either i'm dragging them down or they are the one who drags me down."

RANT #3

Aaaah!!!! Ang daming magagandang anime na irerelease ngayong taon! (Wag mong isama ang Sh*t Anime Online dahil Sh*t talaga yun). Mushishi 2nd season, psycho-pass 2nd season, etc etc. Badtrip! Kung kelan magrereview na para sa board exam saka naman nagsilabasan to! huhu..

Paano na ang anime life ko?

RANT #4

Aaaah!!!! Ang dami ring ilalabas na magandang laro sa 3DS ngayon! Ngayon hindi pa rin ako makabili ng Shin Megami Tensei IV dahil wala kong panahon para magipon. Tapos ilalabas pa yang Bravely Default na yan, nate-tempt ako bumili! Badtrip! huhu..

Paano na ang pagiging gamer ko?

RANT #5

Inaantok na ko. Tama na.

-end

[tamadsalahat]

Istoker (Stalker)

[tinycartridge]

Who plays a Game Boy like that?! ⊟

This is what happens when youngins try to play with portable game devices like they’re smartphone. :o( The otherwise neat photo was part of a series shot by Olivia de Costa and featured in Please Magazine.

SEE ALSO More handholding posts (our handheld gamer photo series)

[tamadsalahat]

Tula, Tula, Ang Hirap Gumawa ng Tula.

Fact: Mas madaling gawin ang tulang kaunti ang pantig (8-12) kesa maraming pantig (12 pataas).

Fact nga ba? Sa sarili ko lang siguro katotohanan ito. Ito ay dahil sa mahina ang bokabularyo ko sa wikang Filipino. Nalusaw na ata ang bokabularyo ko dahil sa pag-aaral sa kursong ito. Kung isa ka namang pilipino na may malawak na bokabularyo ay siguradong mas madadalian kang gumawa ng tula na may maraming pantig bawat linya.

Nevermind. Di ko rin naman magagamit ito pag nagkaroon na ko ng trabaho.

-end

[tamadsalahat]

Matutulog na ako. Ibig sabihin nito hihiga na ako pero magba-browse pa rin ako hanggang sa antukin.

[tamadsalahat]

Ortho Dental Torture

(para maiba naman, puro nalang lovelife, korni na ^_^ )

**Babala, huwag babasahin kung di pa kumakain/habang kumakain. Medyo sensitibo ang kwentong ito**

Sabado. Mainit ang panahon, nakakaumay ng tumambay sa bahay.

10:30 ng makarating kami dun sa tapat ng clinic. Nag-aalinlangan pa kong pumasok sa loob ng clinic kasi kala ko may pila, marami namang ortho dental clinic dun sa lugar na iyon kaya maraming pagpipilian. At nung no choice na nga (syn. tinamad), dun nalang kami pumasok.

Iyun na nga. Dun na nga ko nagpalinis, kay Dr. Ocampo. 400 daw kada sesyon. Pinasulat niya ko dun sa fill-up form na binigay niya. At nung natapos na iyon, pinaupo ako sa dental chair, pinamumog at sinabihan na relax lang. Habang nag-aayos si dok ng mga gagamitin (nagsuot ng gloves, kumuha ng mga gamit, etc.) ako naman walang ka-alam alam sa kung ano ang mangyayari.

Kinuha na ni Dok yung dalawang pangunahing gamit - yung itsurang bilog na parang salamin na animo'y flat na kutsara at yung panungkit na hugis hook yung dulo. Pinanganga ako at sinimulan ng linisin ang ngipin ko. Sa una, parang wala lang. Unti unting sinusungkit yung mga sulok ng ngipin ko sa parteng gilagid. Pagkatapos ng ilang minutong paglilinis, pinagmumog ako.

Pagkatapos kong iluwa yung minumog ko, may kulay pula. Dugo. Oo, may dugo. Leche! @#$%^&! Hindi naman ako takot sa dugo, pero nakakagulat lang. Ganun pala ang paglilinis. May dugo.

Pagkatapos ng mga sumunod na paglilinis, tila naramdaman ko na ang pananakit ng mga gilagid ko. May pagkakataon na tila naiiyak na ko dahil sa sakit. Daig pa yung inoperahan ka ng pagkabinata mo. Tiniis ko nalang, kahit pakiramdam ko tinotorture ang gilagid ko sa bawat sungkit na ginagawa. Sabi ko sa sarili ko nung mga panahong iyon na di ko na uulitin 'to. Di pala maganda sa pakiramdam :'( Natapos na nga ang pagsusungkit ng ngipin. Kinuha ni dok yung parang water gun na maliit na tubo na pang-spray at itinutok sa ngipin at gilagid ko. Pagkatapos noon, nagmumog ako at nilinis ulit ang ngipin ko ng bulak na may kasamang parang toothpaste, inilagay sa palibot ng gilagid ko, at nagmumog muli. Nakahinga ko ng maluwag ng matapos iyun. Sa wakas natapos din.

Pinayuhan ako na bumalik kada anim na buwan para magpalinis. Pagkatapos nun medyo marami rami ring ipinayo na tila di ko maintindihan dahil iniinda ko pa rin yung sakit na natamo pagkatapos magpalinis. Nagbayad na kami pagkatapos, nagpasalamat at umuwi. 

Ayoko na. Tinotorture pala ang gilagid sa tuwing magpapalinis. Masakit, mahapdi, daig pa nung nasaktan niya ko :O

-end

[tamadsalahat]

Visit Original Link

I would certainly not want to turn the clock back I would never let any regrets stay to flashback

[tamadsalahat]

End and Start.

Sinabi niya rin sa wakas.. Tapos na.. Next page na.... Wala ng sequel... End route....

Sa wakas, tapos na ang walang tigil na kaa-asa ko. Tinapat din ako ng taong gusto ko na ayaw niya sa'kin, na naiirita siya. At least, wala na kong dapat pag pag-aksayahan pa.

Anong nararamdaman ko? Syempre may halong sakit, na may konting saya. Masakit dahil tapos na e, masaya dahil hindi ko na kailangang mag-effort pa para lang sa wala. Di ako pinaasa, yun ang pinakagusto kong ginawa niya :)

Sa totoo lang, makasarili akong tao. Ayokong ibahagi sa iba yung mga gusto ko, lalo na kung pag-aari ko. Pero sa sitwasyon na 'to, hindi naman siya sa'kin, kaya wala akong karapatang magdamot. Kung pinahahalagahan mo talaga ang isang tao, dapat mong irespeto kung ano yung gusto niya. Ganun dapat.

Good luck sa'yo, maging masaya ka sana. God bless :)

Move on na, marami pang pagkakataon.

PS: Thank you Lord, wala na kong dapat pagpuyatan pa! hehe :D

[tamadsalahat]

Wala Akong Maisip Ipost #1