tasaffi

Dolambaç

[tasaffi]

Ebû Said-i Mihne Hazretleri hamamda idi. Keselemek üzere ham bir tellâk geldi. Keselerken, Şeyh'in kirlerini kollarına topladı, hepsini gözünün önüne biriktirdi. ~ Tellâk, Şeyh'e sordu: "Ey temiz adam! Söyle, dünyada erlik nedir?" Şeyh cevâb verdi: "Kirleri gizlemek, insanların gözlerinin önüne getirmemektir." ~ Tellâk bu cevâb karşısında ağlayarak Şeyh'in ayaklarına kapandı. Câhillik ettiğini anlayıp tevbe etti. ~ Ey şu kediye beyaz gelinliği giydirip bizlere hoş gösteren Rabbim! Bizi de kusur örtüp herkesi hoş gösteren kullarından eyle! Ey bizi Yaratan, besleyip nimetler veren! Bütün âlem halkının erliği ve cömertliği, ancak Senin lütuf ve ihsân denizinden bir çiy damlası mesâbesindedir. Bizim kirliliğimizi ve utanmazlığımızı bağışla, affet. Kirimizi, pisliğimizi gözümüzün önüne getirme, yüzümüze vurma. Bir köpek ölüsü görünce: "Ne kadar da çirkin!" diyenlere: "Dişleri ne güzel." diye cevâb veren Hazret-i İsâ aleyhisselâm'ın güzel gören bakışlarını gözlerimize ve gönlümüze nasîb eyle. Ki mahşer günü örttüklerinden olalım. Allah'ım, âmin... ~ 16.10.14 (Kuzguncuk Sahili)

[tasaffi]

kalbine O'nu nakış nakış işlersen zikr ile seherde; her yerde O'nun nakışları açılır gözüne. her şey bir tılsım, bir akis... anlarsın. senin özün nerdedir? uykuda cismen burdasın, rûhun nerdedir? rüyâ dediklerini Yaratan Allah; seni hangi âlemde gezdirmededir? sen, duvarda asılı aynada gördüğünden ibâret değilsin. kendinin kıymetini bil, cevherini keşfet. sendeki cevheri melekler bir kez daha görse; yine secde ile kapanırlar önünde. bu yüzden buyurdu feridü'd-dîn attâr: "perde bir kez kalksa kendinden; kendine olan aşkından cezb olursun." bir kez görünmeye o cevher... ene'l-hakk dökülür her zerrenden. bir tını, bir kapı gıcırtısı dahi; cezbeder seni, Allah'a âşinâ isen. yeter ki; "bir vesîle arayın..." âyetinde işâret edilen anahtarın izi sürüle, o kapının eşiğine edeble varıla, verilen reçete i'tinâ ile kullanıla, teslîmiyet rûhunu kaplaya... işte İslâm, işte yol, işte ilâç. hû! 🍃 21.1.16

[tasaffi]

pîrimiz dedi ki: "takdir kaleminde hatâ olmaz." hatâları örten temiz bakışlara sâhib ol. bir münâfık da namaz kılar... ama ancak bir mü'min temiz bakar. gördüklerin harâbe ise, o senin gönlünün harâblığından. gördüklerin ayıb ise, o senin ayıbından. gördüklerin yüzünü ekşitiyorsa, senin kalbinin ekşiliğinden. takdîr kalemini tutandan, güzellik dışında ne çıkar? bu içimizdeki ateş nedir diye sorma. ancak kuvvetli ateş altını saf altın yapar. sendeki cevher altınla ölçülemez... o cevheri saf yapan ateş de dünya ateşiyle ölçülmez. bizim cehennemimiz göğsümüzün orta yerinde. cennetimiz onun merkezinde. aradığımız bizden içre... yandıkça saflaşır a'zâların, ruhun ve kalbin. kâğıttan öğrendiğin ilmin gururuyla, kusur gören gözlerini insanlardan kendine çek de; artık kendinden hakîki ilmi öğren. hiçbir şeyi dışında ve başka bir âlemde zannetme. 🍃 28.11.15 (Hasankeyf)

[tasaffi]

"buluttan murâd, yağmur değil meyvedir." der hikem'de. huzûr bulamıyorsun diye, amelin kabûl edilmedi zannına kapılıp üzüntüye gark olma. ümidsiz olma... çabucak karşılığını bulamadığın ameller de kabûle yakın olur. inşaallah... âmin. 🍂 29.10.15

[tasaffi]

"gönlümdeki ateş anlaşılabilir; sözlerimdeki yangından." diyor hâfız-ı şirâzî. gel gör ki, insanlar sözün kalıbına bakar. Allah sözdeki yangına bakar... Râbiatu'l Adeviyye Hazretleri... yedi yıl, sürüne sürüne Kâbe'ye gitti. o ne mükemmel bir kadındı... evliyâ yiğidlerinin baş tâcı. geldi, Kâbe'ye yöneldi, ama hayız oldu. geri döndü, giderken şöyle dedi; "ey celâl sâhibi Rabbim. yedi yıl Kâbe yollarında gittim. tam bu güne kavuştum, yoluma diken attın. ya bana evinde yer ver; ya da beni evime götür, bırak." ~ sevgilinin evine binbir zahmetle gelip; sevgiliden bir engel görünce... yürek yanmaz mı? parçalanmaz mı? işte Râbia, işte aşk, işte derd, işte yürek. onun bu yakarışı, Allah'a hoş gelir... ama insan der ki; "Allah'a böyle hitâb edilir mi?" kelimelerin kalıblarına bakmaz Allah. kelimelerin altındaki samimiyettir; Allah'ı en çok hoşnud eden... sırf bunu öğretmek için; azarlamadı mı Mûsâ peygamberini? ezbere konuşma Allah'a... bekle, içindeki derd kaynayıp; gözlerin doluncaya dek bekle... sonra dökül, kelime seçmeden. bir dostuna konuşur gibi, konuş. rahmet, üzerine bak nasıl yağıyor. gönlün, bak nasıl kuş gibi hafifliyor... ~ bir tek insanlara konuşurken kelimeleri seç. insan, gönlündeki yangına bakmaz. sözlerindeki yangın insanı yakarsa; kaçar senden, hattâ kırıp parçalar... sormaz, düşünmez altındaki derdini, ateşini. insan, aceleci, sabırsız, nankör ve zâlim. insanı Yaradan, insanı böyle târif etmiş. çok şükür, Allah var, Allah var, Allah var. kızsan da, isyân etsen de, yüz çevirsen de... hemen gazâbıyla karşılık vermeyip; düzelip gelmeni bekleyen Allah var. insan böyle değil, merhametsizdir... bin iyilik yap, bir kötülüğünle silip atar. merhametine kurban olduğum Allah... ~ 10.9.15

[tasaffi]

bu dünya, süslenmiş ihtiyâr... güzel elbiselere bürünmüş cüzzamlı. gel de uzun ömrü temennî et haydi... bir günü neşeyse, bir günü gam. yoruluyoruz, çünkü neşesine aldanıyoruz. ardından gelen gam ile yıkılıyoruz. "yine mi?" diye sitem ediyoruz. idrâk edemiyoruz, âdeti böyledir hep. defâlarca aynı döngüyü yaşamamıza rağmen. inatla idrâk edemiyoruz... gülüyorsan, bekle ağlamayı. ağlıyorsan, bekle gülmeyi. anla, burası için yaratılmadığını. ne kadar kapılırsan neşesine; o kadar yıkar seni ardındaki gam. ne kadar kapılırsan gamına; o kadar boğulursun ardındaki neşede. ve unutursun esas neşe yurdunu. her iki hâlde de, bir sonraki gelecek hâli düşün. az sevin, az üzül. demesi kolay... okuması kolay... yaşaması ise, Kur'an ve Sünnet'e sımsıkı yapışana kolay. bu zümre dışındaki herkes, dünyanın irinli vücûduna yapışmış sinektir. çırpınır dururlar, didişir dururlar, kavga eder dururlar, kaos çıkarırlar, vururlar, vurulurlar, dünyevî çıkarları için bağırırlar, böylece kalblerinde tad kalmaz, kururlar, kuru lafdan ibâret olurlar. ~ Allah'ım! Senin mekrinden, Sana sığınırım. Dünyanın kirinden, Sana sığınırım. Senin dininle insanları aldatan ve Senin ümmetinden bir zümreye şer için dilini uzatan Bel'am bin Baura'lardan Sana sığınırım. Bizi dünyanın irinine çekenlerden koru. Âmin! ~ 23.7.15

[tasaffi]

İmam Şâfii Hazretlerine sordular: "Fitne zamanı, hak yolda olanı nasıl anlarız?" Şöyle buyurdu: "Düşman okunu tâkib ediniz, o sizi hak ehline götürür." ~ Allah'ım... Sen bizi, dostu düşman, düşmanı dost belleyecek kadar şaşırtma Allah'ım. Senin dininin düşmanı olanların ok attığı kimseyi düşman, kucak açıp her işine müsaade ettiklerini de dost zannedecek kadar şaşırtma Allah'ım. Okun nereden gelip nereye gideceğini idrâk edemeyecek kadar basîretsiz etme Allah'ım. Senin düşmanların, Senin dostlarının da düşmanıdır... Sen bizi, bu dinin düşmanlarının dostluk ettiği kimseleri Senin dostun zannedecek kadar ilmen ve kalben şaşırtma Allah'ım. Senin Hak dinine düşman olanların kutladığı çelmeye onlar gibi "oh olsun" diyerek, bir müslümana karşı sevinçte onlara ortak olacak kadar kin ve nefret hastalığıyla şaşırtma Allah'ım. "Benim ümmetim şerde ittifâk etmez." hadis-i şerifine ve buradaki çoğunluğa uyma emrine kulak tıkayarak ümmetin çoğunluğuna zıd düşecek ve ümmeti zayıflatma vebâline girecek kadar şaşırtma Allah'ım. "Bir fâsıktan size haber gelirse, doğruluğunu araştırın. Yoksa bilmeyerek bir topluluğa sataşırsınız da, pişman olursunuz." âyetini idrâk edemeyerek, birkaç yıldır fâsıkların getirdiği haberleri yayıp ve inanıp müslüman topluluğa karşı fitne körükleyecek kadar yoldan çıkartma Allah'ım. Kin ve hased hastalığıyla müslümana saldırıp, kâfire hoşgörüyle yaklaşacak kadar yolundan saptırma Allah'ım. Daha bugün birçoğunun "keşke" diyerek pişman olmaya başladığı şu günlerde, şahsının ya da içinde bulunduğu siyâsî ya da dinî topluluğun taassubundan kurtulup da Kitab ve Sünnet'te birleşmeyi ümmete nasîb eyle Allah'ım. Ve, ümmetin ittifâk ettiği yürekteki kopuşla; Biz, kısık sesleriz. Minâreleri sen ezansız bırakma Allah'ım. Bize güç ver. Cihâd meydanını pehlivansız bırakma Allah'ım. Bilelim hasma karşı koymasını. Bizi cansız bırakma Allah'ım. Yarının yollarında, yılları da Ramazan'sız bırakma Allah'ım. ~ Evliyâullah'ın duâsı yere düşmez. Evliyâullah, hak yol olmayan yerde durmaz. Hiçbir devrin Uhud'u böyle bitmez. Vesselâm. ~ 8.6.15

[tasaffi]

Ârifin biri, ihtiyâr bir papaza sordu: "Sen mi daha yaşlısın, sakalın mı daha yaşlı?" Papaz dedi ki: "Ben ondan önce doğmuşum; Sakalım yok iken dünyayı görmüşüm... Tabii ki ben daha yaşlıyım." Ârif dedi ki: "Sakalın ağarmış. Eski hâlini terk etmiş, rengini değiştirmiş. Fakat kötü huyun değişmemiş, olduğu gibi duruyor. Sakalın senden sonra doğduğu hâlde, seni geçmiş. Sen ise tirit sevdâsında cismânî sevdâya düşmüşsün. Olduğun yerde kalmışsın. Sen hâlâ doğduğun rengdesin. O rengden bir adım bile ileriye atamamışsın." ~ Mü'min olanı, münâfıktan ayıran özelliktir; Her geçen gün bir renge boyanmak, değişmek... Rengler sonsuzdur, ömür kısa... Geç dünkü hâlinden. "İki günü bir olan ziyândadır." buyruldu. Kimileri ibâdetlerini artırdı bu hadisi duyunca. Fakat hata ve günahlarını terk edemediler. İbâdetleri artırana imrenme; kötü ve geçimsiz huylarını, hatalarını, günahlarını azaltana imren. Dün yaptığın hatayı, bugün de yapıp ziyân olma. "Mü'min aynı delikten iki kez ısırılmaz." buyruldu. 1 ay sonra aynı kötü huyu sergileyip, 1 ayını hebâ etme. 1 ayda dahi seni değiştirmeyen ibâdeti makbul sayma. Hâlâ doğduğun rengdeysen, doğmuşsun sanma. Allah bizleri istikâmet üzere eylesin. Gözlerimizi başkalarından çevirip kendimizi sürekli muhasebe etmeyi ve her ân İslâm ile olgunlaşmayı nasîb etsin. ~ 30.4.15

[tasaffi]

İskenderiye'nin Fıkıh âlimleri, bazı zamanlar Şâzelî şeyhlerinden bir ârifin yanına gelirlerdi. Bir keresinde şeyhi denemek istediler. Şeyh, onlara şöyle sordu: "Ey fakihler! Siz hiç namaz kıldınız mı?" ~ Oradaki kitab ilminin önderi âlimler şaşkınlık içinde ve alaylı şekilde: "Ey üstad! Bizler hiç namazı terk etmeyiz!" dediler. ~ Bunun üzerine şeyh şöyle buyurdu: "Allah Teâlâ: 'Gerçekten insan, pek hırslı (ve sabırsız) yaratılmıştır. Kendisine fenâlık dokunduğunda sızlanır, feryâd eder. Ona imkân verildiğinde ise pinti kesilir. Ancak şunlar öyle değildir; namaz kılanlar ki, onlar namazlarında devamlıdırlar.' buyurmuştur. Hâlbuki sizler böyle değilsiniz. Size bir zarar dokunduğu zaman feryâdı basıyor, iyiliğe erince de cimrilik ediyorsunuz." ~ Mâdem namaz kılanlar fenâlık ânında feryâd etmez, nimet ânında pinti kesilmez, kıldıklarımız namaz mı? İşte hergün kuru kuru okuduğumuz âyet, işte ayna, işte ölçü. Dostum, âlimlerden namazın kılınış şeklini öğrendin, fazlasını oradan alamazsın. Namaza âşık edecek ve gerçekten kılmayı öğretecek ârifi bul, teslîm ol ki, lezzet bulasın, ihlâs bulasın, İslâm'ın özü ile reng bulasın. ~ 18.3.15 (Üsküdar)

[tasaffi]

nasıl oluyor bilmiyorum... önce şöyle bir bakıyorum kitablığıma; "raflarını silmesi, kitabların tozunu alması, tekrar dizmesi, taş çatlasın 1 saat sürer." düşüncesiyle dalıyorum kitablığın içine... iş bittiğinde 2 saat, bazen bugünkü gibi 3 saat geçmiş oluyor. bir vakit araya sıkıştırılmış defter çıkar... dağınıklığın içinden çekilirsin bir köşeye... içinden çıkan yapraklar, bir zamanın hisleriyle yazılanlar... o zamanlardan sinmiş kokular... kaybolursun, ne yaptığın, nerede olduğun silinir bir ânda. kitablığın fark ettirmediği güzelliğidir bu. oturduğun yerden seni alıp gezintiye çıkaran bir zaman makinesi gibi. ~ lekeli ve yıpranmış kabıyla yeşil defterim... 5 sene evvel türkiye'nin bir ucunda yerden aldığım yaprak... hâlâ dipdiri ve durduğu sayfadaki yazıdan ötürü mürekkeb kokulu... ve, "kurtulmak istiyorum bu şehirden." diyerek gurbete çıktığım zamanlarda, birkaç ay geçtikten sonra; "ne yaptım ben?!" diyerek istanbul'un kıymetini ve ne kadar gönlümde yer ettiğini anladığımda, teselli bulmak için aldığım istanbul rehberi... üçü de aynı günden kalanlar. mustafa kutlu diyor ya; "istanbul böyledir işte, yaşanmaz bu şehirde der, çeker gidersin, üç gün geçmeden özlersin." bunu yaşayıp bilenlere selâm olsun. ~ son olarak, yaprağın durduğu sayfada yazdığımız Geylânî hazretlerinden küçük bir alıntı olsun: "mücâhede ve ufak sıkıntı ateşlerine dayan. sıkıntıyı görmeyen, genişliğe pek alışamaz. başını kader ve keder çekici altına koy. korkma, bir şey olmaz. sadece sabrı öğrenirsin..." ~ defterdeki tarih: 4.10.10 bugün: 10.3.15

[tasaffi]

kudretin esas heybeti, zerredeki deryâda gizli. gözünün gördüğünde ne var ki? iki reng gördü gözler; siyah ve gri. aralarına kaç tonunu sığdırabilirsin? siyahdan griye doğru; idrâkin ötesinde, sonsuz reng var kedinin tek bir tüyünde. zerre içinde zerre, onun da içinde kat be kat zerre. ~ yine aklıma geldi rengden bahsedince... "reng-i hüdâ." ustasının; "ahşabı iyi hissetmek için; dikkatini parmaklarına vermelisin. parmaklarına odaklanıp nâzikçe dokunman ve kalbinle görmen lâzım." dediği bir âmâ çocuk ve babasını anlatan iran filmi. bir âmâ daha iyi bilir ahşabı. kalbiyle görüyorsa... her bakan, gören değil. her âmâ, kör değil. iki gözün hastalansa, tedâvisi için koşturursun. sırf dünyayı ve güzelliklerini görmek için. O'nu görmeyen kör gözünün tedâvisi için hekim aramazsın... Allah'ı ölmeden görmek istersen; kalbinin gözünü tedâvi edecek o güzel hekimi ara, bul. verdiği reçeteyi sabırla seher vakitleri kullan. ki, gözündeki buğu kalksın. hayatın durulaşsın, aklın ve gönlün keskinleşsin. Allah bizlere gayret ve hayret nasîb etsin. ~ 1.3.15 🌾

[tasaffi]

Gönlünü hoş tut sen yaşadıkça. Çünkü hoşnudluk tükenmez hazînedir. Kendini övüp göklere çıkarma. Bil kendini; bir avuç su ile topraksın. Yaralama gönlünü boş düşüncelerle. Çünkü gereğinden çok düşünüyorsun. Eski üzüntüleri kendine derd etme. Çünkü onlara bakarak bir şey geçmez ele. Îsâ gibi gül, yüzünde güller açsın. Ahmaktır asık suratlı, somurtkan kimse. Dostum... Sarhoş konuşur da güzel konuşursa, Dinle onu; sarhoştur deyip geçme. Nasihatları küçümseme gaflet ile. Bir bir uygula, al nasîbini. İşin varsa senin sırlar yolunda; Bu yolu bilenlerin kıymetini bil, edeble dinle. Sabretmeyi meslek edin; budur yol. Susmayı meslek edin, budur hakîkat. ~ Feridü'd-dîn Attâr Hazretleri ~ 🌿 28.2.15

[tasaffi]

merhabâ. üsküdâr'ın en sevdiğim akşamındayım. kıyâfetlerimizi hafifleten bahar kokulu akşam. yine o tepedeyim. buraya birçok yazılanın yazıldığı... solumda mihrimâh sultan camii. yüzümde denizin esintisi... arkamda bir sultân. eteğinde oturduğum hazret-i hüdâyî; sultânlara sultân. beşiktaşlı yahyâ efendim'e günahkâr kalbimden selâm! ne hoş. nereye gözüm değse, gönlümü rûşen eyleyen bir pîr. işte böyle bir şehir... her şeyi böyle güzel hazırlayan ve lezzetlendiren; bizi de güzel hâllere hazırlar, sabret. ki lezzetlen. ~ hangi hırkamın cebine koyduğunu unuttuğum iki satır yazılı kâğıt... az evvel elimi cebime atmamla çıktı. meğer akşamı hazırlayan, rengini de hazırlatmış kaç gün evvelden. ve bu akşam giyeceğimiz hırkanın cebine koydurtmuş: "görüş alanımın merkezinde yanağındaki ben var. kuyumcular bilir, eşi bulunmaz tek incinin kıymetini." ~ 26.2.15 🍀

[tasaffi]

Kimseyi ayıplama; gizlidir bu. Allah onu nasıl yarattığını bilir. Herkese bakarken öyle bak ki; Her beteri kendinden iyi gör. Kimseye küçümseyerek bakma. Hem tavuskuşu hem sinek gerekli hayatta. Kimse hakkında kötü düşünme, iyi düşün. Halîm selîm ol; en küçükten küçük ol. İyi görüşlü ol eğer aklın başındaysa. Ayıbsız birini arıyorsan; Allah'tır ancak. Kimseyle çok konuşup didişme. İnatçılık etmek yaramaz bir işe. Herkese karşı şefkatli ol rağbetle. Güneş gibi herkese gönder ışığını. Gönül Kâbe'sinin âbâd olmasını istersen; Gönülden anlayanın gönlünü kendinle şâd et. ~ Bu satırlar, gönül pîri, Allah eri Attâr Hazretlerine âit... "Ben" ve "bence"lerin üzerine inşâ ettiğimiz gururdan örülü duvarlarımızın içinden çıkabilirsek ne a'lâ... Yoksa ne bu sözler fayda, ne musîbet fayda. Ne tefekkür fayda, ne okumak fayda. Kendi kendinle aldanarak ömür biter sonunda. Seni benliğinden çıkaracak Pîr'i bul. Yol yok başka. Doğru zannettiğimiz kendi doğrularımız birer puttur. Bu putlarla yaşamak ve övünmek mârifet değil. Esas mârifet, son iki satırda... ~ 25.2.15 🍂

[tasaffi]

Kaybolan Yûsuf döner gelir Kenan'a, üzülme. Hüzünler kulübesi döner bir gülistâna, üzülme. Felek dönmediyse iki gün murâdımızca; Devran böyle sürmez ya hep, üzülme. Yitirme umûdunu aman! Bilmiyorsun gayb sırlarını. Perde arkasında ne gizli sırlar döner, üzülme. Gönlüm! Varlığımın temelini götürse de yokluk seli; Nûh'tur kaptanın, dert etme tûfanı, üzülme. Çölde yürüyeceksen Kâbe'ye varma şevkiyle; Deve dikenleri yaksa da canını, üzülme. Konak yeri tehlikeli, varış yeri çok mu uzak? Sonu gelmeyecek bir yol yoktur, üzülme. Fakirlik köşesinde, kara gecelerin hâlvetinde; Virdin duâ ile Kur'ân dersiyse, üzülme. ~ 21.2.15 ~ 🍂 (Galata Tower)

[tasaffi]

Haberin olsun! Allah, Kendisine dost olma kapısını açmayı dilediği zaman, seni insanlardan soğutur ve uzaklaştırır... İnsanlar, senin taşıdığını düşündükleri güzel vasıfların sebebiyle seni metheder, yüceltirler. Sen de bildiğin kötü huy ve hareketlerinden dolayı nefsini eleştir ve ayıpla. İnsanların en câhili; kesin olarak bildiği kendi kötü hâl ve hareketlerini kenara bırakıp, insanların onun hakkındaki zanlarına i'tibâr edendir. İnsanların sana olan bakışlarını, Allah'ın sana olan bakışları ile kendinden uzaklaştır. İnsanların sana olan ilgi ve yönelişlerinden, Allah'ın sana yönelişi ile kurtul.

Ataullah el-İskenderî Hazretleri

[tasaffi]

Genç bir adam, Abdullah bin Mübârek Hazretlerinin yanına gelip ayaklarına kapanarak hıçkıra hıçkıra ağladı ve şöyle dedi:

"Öyle bir günah işledim ki, utandığımdan söyleyemiyorum." Şeyh, "Hiç çekinme söyle, ne yapmışsın?" diyince, genç: "Zina yaptım efendim." dedi. Şeyh cevâben şöyle buyurdu:

Korktum ki, gıybet ettim diyeceksin.

İmam Gazâlî Hazretlerinin İhyâ-u Ulûmi'd-dîn adlı eserinde Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Efendimizin şu hadisi yer alır:

Gıybetten sakınınız! Zirâ gıybet zinâdan daha şiddetlidir. Çünkü zinâ eden kimse tevbe eder, Allah da affeder. Fakat gıybet eden kimse, gıybet ettiği kimse tarafından affedilmedikçe Allah affetmez.