tears and sunglasses.

[tearsandsunglasses]

japonya'da farklı bi enerji var, kelimelere dökemediğim türden biraz, sanki kalabalık daha ahenkli, insanlar ne kadar farklı olursa olsun frekansları yakın, turistler olarak o frekansı bozuyoruz, neden dışarıdan insan istemediklerini anlıyorum, çünkü biz o naif enerjiyle tazelenmiş hissederken, onlar bozulan bi titreşime maruz kalıyo

bu en sevdiğim fotoğraf oldu sanırım

o iyileştirici enerjiyi hapsetmiş gibi

en azından beni iyileştiren bi şeyler var bu fotoğrafta

makineden yüz paraya aldığı gazlı içeceğiyle akşamın önemsiz bi saatinde sabırla çamaşırının bitmesini bekleyen bi kadın

hikayesini bilmiyorum

sonsuz hikaye yazılabilir

ama yazılmasa da olur

anın içinde bi kadınla ona uzaktan bakan başka bi kadın denebilir

ama denmese de olur

[tearsandsunglasses]

belki

elli belki yüz tişörtüm vardır

on sene önce aldığım, arada bir yatarken giydiğim tişörtümle ofise gittim bugün

bi başkaldırı mı umursamama mı

öyle bi şey

güneş parıl parıl

savaşlar ve bombalar

aynı zamanda insanlar gülmeye devam ediyo

moda haftasına katılıyo

bisiklet yarışına hazırlanıyo

gerçek olan her şey yalan gibi geliyo

birileri öylesine ölüp gidiyo

[sixtwothree]

Cairn #2 (5 Stack) by yoonmi_nam.

Sources: x, x

[novivant]

[tearsandsunglasses]

"Let July be July. Let August be August. And let yourself just be even in the uncertainty. You don’t have to fix everything. You don’t have to solve everything. And you can still find peace and grow in the wild of changing things."

Morgan Harper Nichols

[tearsandsunglasses]

anneannemi her gun ozluyorum

her gun bi sekilde kalbimin ucuna dokunup gozlerimden bi damla dusuveriyo

anneannem bizim hayallerimizi kendisinin yapti

aski cok genc yasta kaybetmesine ragmen romantik kaldi ve aska hep inandi

yetistigi ortamdan kopuk, akranlarindan farkli, modern bi bakis acisina sahipti

ruhu son ana kadar cocuk kaldi

haftada bir ne pisirdigini sormaya o aydinlik sesini duymak icin aradim

ikimiz de dolapta ne varsa bi seyler yaratmayi sever, bitmeyen bi hevesle birbirimize yaptiklarimizin nasil guzel oldugunu anlatirdik ve bir sonraki hafta denemek uzere sozlesip seni seviyorum deyip kapatirdik

ananemi her gun ozluyorum

ananem muthis bi dinleyiciydi, sabirla dinler, sakince rahatlatir, dertleri hafifletirdi

gulusu gercek ve derindi

kulaklarında duyma kaybi oldugundan gorusu gittikce keskinlesmisti, adeta insanlarin icini gorurdu

ananem muthis bi izleyiciydi, kalabalikta kaybolur, etrafta olanlari gozlemlerdi, insanlarin mimiklerinden anlam cikarir ve kalplerine dokunurdu

ismi kadar hafif bi ruha sahipti

merhameti dunyaya yeter, karsilik beklemeden herkese yardim ederdi

o icinizi dolduran sevgisini siz istemeseniz de verirdi

ihtiyaciniz oldugunu bilmediginizde de sarip sarmalar iyi geldigini de ancak cok sonra anlardiniz

ananemi her yere tasiyorum, trenin caminda, matimin yaninda, sarimsakli sos yaparken, her gun oylece duruyo yanibasimda

hala her gun bana sabirli ve sefkatli olmayi ogretiyo

gitmeyi kendi istedigi icin ona kizamam

kalmasini istemek bencilce olurdu

umarim hafiflemissindir guzelim

gittigin yeri de aydinlattigina eminim

[tearsandsunglasses]

Agustos’un son gunu, 24’, Assen

gun batimi

bitmeyen yollar, atlar, dusunceler, hayal kirikliklari ve umutlar

yeniden yazma istegi

korkular ve uzun bisiklet yolculuklari

ve ihtimalli hayaller, bunu simdi uydurdum ve icim yesillendi

ihtimalli hayaller

bon iver caldi bugun, bon ivere donunce sufjan ve thom yorke geldi, onlar gelince de ardi ardina dusunceler

cocuklugum, yeni yetme halim, hatalarim ve basardiklarim ve basaramadiklarim, cok da onemli degil diye dusundum sonra, ana dondum mutlak olan ve hic durmayana, kat ettigim ettigimiz mesafeler bana ne katti, dunyayi gordukce nasi birine evrildim dedim, savrulmadim cok, durup bakmak en iyi becerim sanirim, kosturmak yerine durup bakmayi hep tercih ettim, tabii bu kosturanlarin savruldugu anlamina gelmez, sevginin iyilestirdigine eminim ama insanlara yabacilastim, isteyerek olmadı, iyi arkadaslarim eski arkadaslarim oldu, acaba iyi arkadas diye bi sey var miydi, ben birilerine iyi arkadaslik atfederken ne demek istiyodum

turkcem iyiden iyiye yorgun, kelimeler ha deyince gelmiyo bazen

genisliyoruz ister istemez

ineklere hic bu kadar yaklasmamistim, buyuk etkileyici ve muthis hayvanlar, kosmak yakismiyo ama

materyale bagimlilik yorucu, kiytirik metal parcalara ve pacavralara

sacimi orup cikiyorum

is the darkness ours to take?

bathed in lightness, bathed in heat

all is well

as long as we keep spinning

here and now

[tearsandsunglasses]

beni o ya da bu sekilde etkileyen filmlerin isimlerini hatirlayamayinca filmler yok oluyo sanki

hatirladigim ve unutmak istemediklerimin bikacini not edicem

imdb hesabim daha dogru bi yer olabilir

ama herkesin doğrusu kendine

hatırladıkça gelip eklerim

c’mon c’mon*

sound of metal

the fabelmans

past lives

close*

aftersun

the lost daughter

gods creatures

licorice pizza

nomadland

brokeback mountain*

god’s own country

Manchester by the sea

belfast

we were dangerous

[tearsandsunglasses]

“i suppose it is repurposing, i ve never thought about it really, i m just a gatherer of crap”

[tearsandsunglasses]

aşırı kısa bi hikaye

karışık kuruyemiş alınca ilk yaban mersinlerini ve çiğ bademleri bitiriyorum bazen araya ceviz de atıyorum

her şey bittiyse mecbur fındık

o zaman ben niye sadece yaban mersini ve çiğ badem almıyorum derken

bugün yine iki yüz gram karışık aldım

ağzıma ilk yaban mersinini attım

son

[tearsandsunglasses]

sevdiğim kadınlar müzik yapmış

makyajsız

gerçek müzik

[tearsandsunglasses]

isik

tarifsiz bi heyecan

basit bi golge

aksam uzeri gunes batmadan

turuncuya bakan o sari

isik

pembe yesil evlerin uzerine gelinlik olan

agaclarin arasindan sızıp

kosedeki sandalyenin

taze baligin

eski sokaklarin

ustune bi carsaf gibi inen

o isik

yesil zeytin karpuz domates biraz beyaz peynir hafif eksi

o yaz aksami

her seyin yavas aktigi

esintiye kapilan muzigiyle seni dans ettiren

iste o isik

hep o isigi ariyorum

[weusedtobegiants]

I know that every joy carries its own tragedy.

Anaïs Nin, from The Unexpurgated Diary of Anaïs Nin, 1931-1932

[tearsandsunglasses]

ev

new york’ta yaşarım dedi

nişantaşı’ndan beşiktaş’a inerken evde hisetti

vapurla moda’ya kahvaltıya geçti

daha da evde hisetti

sonra chelsea’yi anlatırken bi ayranla pide söyledi

ankara’da göbek attı

1.5 rakıya iki buz attı

evde hissetti

amsterdam’a ayak basınca bi affligem söyledi

yine evde hissetti

bi sigara yakası geldi

ama yakmadı

bırakalı çok olmuştu

ya da hiç başlamamıştı

[lifeinpoetry]

— Joy Harjo, from "Running," Weaving Sundown in a Scarlet Light

[text id:

I ran and I ran through the 2 a.m. streets.

It was my way of breaking free. I was anything but history. I was the wind.]

[tearsandsunglasses]

gectigimiz persembe bisikletten dustum

hala gercekligini sorguluyorum

sonra merdivenden sekerek inince hatirliyorum

neyse bunu konusmaya gelmedim

ortalama bi beyaz yakaliysan evde brioche yapmaya vaktin var

olmadigini kimse soyleyemez

ama o hamurun mayalanmasini beklicek sabir her gecen gun azaliyo gibi

tarifte hamurun iki kez mayalanmasi gerektigini okuyunca hele

tumden vazgeciveriyo insan

sonra dusundum

eskiden

muhtemelen dogdugun cografyadaki bes on tarifi annenden atandan ogrenirdin

haliyle taze brioche istemezdi canin

ama kalkip ekmegini yapardin

simdi istemedigin kadar tarif, milyon denemeyle kusursuzlastirilmis sekilde elinin altinda

ama baskasinin yapmasini izlemek tatmin eder olmus

cozum ne dedim, nasil harekete gecerim

cozum koltukta pineklemek disinda her sey

telefondan degil kitaptan tarif bakmak mesela

okuyup sindirdigin tarifi heyecanla denemek belki

henuz denemedim

neyse

en enerjik yillarimi evde gecirmek degil derdim

eve kavramsal olarak bayilirim o baska

kusursuz tabaklarda asyali vlogger huzuru da istemiyorum

ama bi brioche yapmaya usendigim icin

buraya gelmek istedim

yazinca kendimle yuzlesiyorum

yazinca kaliyo gitmiyo

[lifeinpoetry]

I feel the desire to pray. I don’t know whom to address.

— Iman Mersal, from "As if the world were missing a blue window," The Threshold, tr. Robyn Creswell