aylar önce hayatımda ilk defa bir konuda bu kadar emin olduğumu düşünüp ailemin yanına döndüm ve bir atölye kurmaya hayaliyle yola çıktım aslında gerçekleşmesi çok mümkündü fakat bu kadar kolay oluyor olması benim içime sinmiyordu ve sürekli ertelendi halletmem gereken daha önemli şeyler olduğunu düşünüyordum ve başlayamıyordum neyse bir şekilde yola koyulduk tam her şey halloldu derken ben yine kendimi savrulurken buldum ve o hayali bir kenara koyup çeşme'ye geldim burada duygu durumum sürekli değişiyor genel olarak rahatım detaya inecek olursak verilmiş sözler olmasa durmam seramiği çok özledim bunu fark ettikçe sürekli çizim yaptım yapıyorum fakat gerçekten bu özlemle yüzleşmem annemlerle görüntülü konuşurken oldu normalde malzemeler aklıma gelmez bugün görmek istedim ve gördüğüm anda gözlerim doldu bir de önlüğümden tornadaki çamur lekesine kadar bıraktığım gibi duruyordu evime çamura bu kadar bağlandığımın farkında değildim