oyuncak yılanın, siyah ponponların vardı geceleri bağırarak evde taşıdığın. yatağa getirirdin. bana hediyeydi sanırım onlar. ya da avlanmayı öğretiyordun belki. sen öldükten sonra koltuktaki kokuşmuş salyalarını bile silemedim.
eve gelen her yeni kediyi yalayıp temizleyip iyileştirip ahbap oldun. melek dedikleri cabboşmuş meğer dedim ben de. batmanle robin gibi süper kahramanlardık aslında seninle. şehri ele geçirmeye çalışan kötü adamı engelleyemiyorduk ama sümüklü sokak kedilerini kurtarıyorduk.
kart sesini, gece yorganın altında başını koluma koyup uyumanı, kibarlığını, masumluğunu çok özledim. dıgıl da öyle. çocuk çok sarsıldı sen gidince. ketöden de hala çekiyor. armut hala çığlık çığlığa bağırıyor mama isterken. burda olsan da dövsen danayı keşke.
bilenler sana yazmamı söyledi. 3 ay dolmak üzere. ben bi uzvumu kaybetmiş gibi hissediyorum hala. bazen evde sesleniyorum sana. unutursam cinayetmiş çünkü. ondan öyle yapıyorum. unutulmak çok kötüymüş çünkü cabboş.
robi'den ayrıldım sen gidince. yalnızlığım o kadar büyüdü ki. sevgi ne lan diye sormaya başladım kendime. sevgi mezar kazmaktı benim için. sevgi her gün veterinere gitmekti. saatlerce orda beklemekti. baktım şöyle bi etrafıma. senin için uğraşan bir sürü insan vardı. hepsi sirkten kaçmış gibiydi ama ordalardı koşulsuz. yorgun ve uykusuz bir sürü insan. sevgi seni seviyorumla olmuyomuş oğluşum. sevgi tembel ve hımbıl değilmiş. sevgi iyiymiş.
mezarına çiçekler dikeceğim cabboş. 33 yıllık sikindirik hayatımın yarısı… kıllı mücevherim.. ne sevgilililer, ne evler, ne arkadaşlar, ne kediler gömdük birlikte. kedilerimi gömerken hep bir oyuncak koyarım ya mezarlarına. seni gömerken kalbimi koydum yanına.
jbbartram-illu
stormborns
kianamaiart
titsay
dededos
2087
theartofmadeline
andulkaphoto
