Gençlik hevesi, aşkı, mutluluğu, anıları. Ne çok istermiş ki insan tekrardan o 17.yaşda olsun. Ah o 17 ya. 17 Sadece bir sayı aslında ama içinde ölümü, terk edilişi, gençliği, aşkı ve umutsuzluğu barındırır. 17 kasım o öldü. 17 eylül terk ediliş. 17 Yaş gençliğin baharı. 17 sayısı bunca yaşanmışlıklardan sonra umutsuzluk. 17. Yaşım bitiyor. Ben 17 yaşımda gençliğimi bir kumarmış gibi ortaya attım. Çok kez boğuldum ve çıkamadım o derinliklerden. Aşık oldum ilk aşkımdı belki de son aşkım olacak. Hayatımla mücadele ettim. Evim dediğim yerden tekrar ve tekrar atıldım. Her gece anılarımı taşıyan ölümüyle yüzleştim yine ve yine. Ve yıllar geçsede onun ölümünden sonra bir kez bile konuşamadığım, korkaklık ettiğim u’lar geldi aklıma. Ne kadar da özlemişim onları. O ölmeden önce belkide en son kahkaha attığım insanlardı?
O güzel 17 yaş ya. Herkesin gençliğini ortaya koyduğu o yaş. Sonrası 18 tabi. Yeni sayfalar açılır tertemizinden. Gençlik biter artık olgunlaşır insan. Boğulduğun o denizi bile yok edersin. Ortaya kumarmış gibi attığın gençliğin gerçekten o kumarda harcanır. Son oyunlarını oynamazsın belkide. Telefonundan bile silinir anıların ama kafandan gitmez. Yaş gelir belki de 50’ye. Ama içinden hala ah o 17.yaşım der ya sana. Lise grubunu, ilk aşkını, ilk terk ediliş belkide, okuldan kaçışın, yediğin tüm bokların ailenin öğrenmesi. Belkide sigara, alkol aldığın arkadaş grubun, sınav hazırlığı. Ne güzel dimi. Hiç bir şey düşünmeden sadece gençliğini yaşadığın gençliğinin sonbaharı.. Hayatı umursamayış şeklin. Hatta belkide aklında sadece okuldaki sevdiğin vardır. Baktı mı acaba bana? Beni seviyor mu?
İçin özlemle yanar, kalbinin ağrısı öldürür seni, anıların tekrar o denizde boğar, göğüs kafesinde bir ağırlık hissedirsin. Keşke dersin..keşke yine o günü yaşasam. Keşke yine 17.yaşımın ilk günü olsa. Hatta belki lisenin ilk günü. 15.yaş, 16.yaş. Gençliğinin ilk baharları. Acemilik dolu yılların. Binlerce hatta milyonlarca uğradığın ihanet. Olsun ama ya geçti gitti ama özlemi, anısı kaldı dersin. Yinede 17.yaşın farklıdır. Farkındalık var artık insanları tanıyorsun. Yanına aldığın bir kaç güvendiğin insan. O arkadaş grubun her daim yan yana olacaksın ya. Belkide olursun belkide üniversitenin açıldığı gün engellenir hepsi. Belkide ilerleyen sene açılır aralar. İşte ailem dediğin insanlar tanımadığın yoldan geçen yabancıya dönüşür.
Ah tabi ilk aşkın da var ya. Artık başkasıyla evli olacak. Belkide senin aşkla baktığın o gözlerinin kopyasını onun karısı doğuracak. Ama olacak. Unutulacak gidecek hepsi. Bugün yaşadığın acı 17.yaşın acısı. İlklerin belkide gençliğinin bitmesinin haberci acısıdır.
Ah 17.yaşım. Acılarımla bazen mutluluğumla da olsa anılarımı süsleyen sonbaharım. Gençliğimi bitirdiğim yıl. Masada değil de hayata karşı oynadığım son kumar.
