@thundergrounds - Tumblr Blog

We accept the love we think we deserve. :)

Tanggapin ko na lang to. Tanggap lang, kahit wala naman yata. :)

Uubusin ko na lang dito hanggang sa wala nang matira. Bahala na. :)

Haha, tanda tanda mo na kasi naniniwala

ka pa sa Christmas miracle. Sinong talo? Haha haaay. :)

It’s the year 2020 haha, I can’t even remember how long I have been gone. I never thought I’d ever need to talk to this wall again. Yet here I am. :)

I resign my fate. I’ve had an inkling for quite some time now that happiness is an ever elusive thing. I’m done and tired of chasing after it. :)

So the plan is this. The plan is to pour out all that’s left and give my all to cling to things that just won’t stay within reach.

Let’s run this heart down to ground. Until there is nothing. Until there is peace. :)

Eto yung klase ng pagod na hindi nadadaan sa panandaliang pahinga. 🙂🙃

May mga tao lang daw yata talaga na hindi destined maging maligaya. Baka isa ako dun. :)

Haaay. Kailangan ko na talaga matapos itong bad streak ng buhay ko. Ayoko na. Pagod na pagod na pagod na ako sa pagiging wala lang. Ang unfair haha. Tangina ayoko na. Ayoko na talaga. :|

It'll be so quick

Ang bilis ng 10 years. :)

Hello Tumblr! 😊 #fujifilmx100F

Hello! I've missed your photos on my dash lol idk if you even check this pa. But I hope you're doing good! :)

Life is okay ahaha! :) I still take photos ahaha I even switched to Fuji this year. Di lang talaga nakaka-post ahaha! Sana okay ka lang din! :)

Effective pala pantanggal ng Christmas Eve ka-sentihan ang pagiging in charge sa dinner. :)))) Twas a super crazy year, sana mag-break muna ang universe ngayon at bukas. :) Sanaaaay pag-ibig na laaang ang isipin ng bawat isaaaa sa mundo. :) <3 Labyuuu all friends! Merry Christmas Eve! :)

Happy weekend! ☀️🐶

Kapagod magka-feels, kailangang ilabas. :)) Parang medyo na-gets ko kahapon kung bakit kahit andami nang taong nakapaligid sa akin at nagtatawanan naman kami and all that kung bakit at the end of the day ay pagod at ambigat pa rin ng damdamin ko. Pagod na ako maging caricature lang ng isang taong mataba na pwedeng pisilin pag stressed na ang mga tao at pwedeng pagkatuwaanan kapag trip lang nila tapos pagkatapos nun wala na. Pagod na akong maging caricature ng isang taong lalapitan lang pag malungkot or may problema, at ahh basta! Pagod na ako maging caricature lang. :)) Ang hiling ko lang ay makakilala ng isang taong magp-push na makilala ako nang buo, na pwedeng kausapin tungkol sa malalalim na bagay, yung pwede kong kausapin tungkol sa mga bagay kagaya nito, yung hindi ako ituturing na joke. :)) Haay kapagod. :)) Miss ko na magka-bestfriend. Yung person na person mo talaga na hindi ka mahihiya na tawagin or kausapin dahil di mo kailangang isipin na may person na silang iba. :))) At ang hiling ko lang ay ang magka-bestfriend na ako ulit. Pero parang ang hirap na. :) Ambigat pati nung mort kahapon haaay. 21/F, only child, andaming efforts tapos boom DNR. Ang hirap panoorin na bumabagsak yung BP at nawawala ang HR. Walang laban kahit pwedeng ilaban. :( Tapos ang sabog pa ng Pilipinas. Kung nung ICC year to nangyari sakto lang siguro sa feelz eh, go laban lang. Kaso kahit anong bagay yata na masaklap, pag isinabay mo sa clerkship nagiging karumaldumal. :))) ANG PANGIT NG PGH!!!!!!!! Pinakanakakawasak ng feeling yung mga moments na parang gusto pa nung manong na lumuhod ka at ipagmakaawa mo pa sa kanya na ipa-stat yung lab na binibigay mo. Haaay. :)))) Salamat sa lahat ng mababait na nurses, NA, at manong na nakasalamuba ko so far. :) Looooord kelan po niyo ako iaahon? :)))) Medyo tatlong taon na po yata akong malungkot baka okay na po 'yun? :)))) Ahaha ayun lang. Iba lang talaga yung feelz kaya napasulat ako.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs